« april 2008 | Home | juni 2008 »
31 mei 2008
Even weg..
... naar Sicilie.
Geplaatst door Corrie om 00:05
20 mei 2008
Gezwicht
Als er iets zwak is aan mijn lichaam dan zijn het mijn voeten. Ze zijn gewoon niet zo sterk als ze horen te zijn. Toen ik klein was, was het al een drama. Ik kon niet goed op houten klompjes lopen en kaplaarzen waren ook een ramp. Daar waren mijn voetjes wat te doorgezakt voor. En dus moest ik altijd goede schoenen aan met voldoende steun. Bunnies. Met steunzooltjes. En later werd het nog erger, toen kreeg ik Birckenstock sandalen. Mijn moeder droeg ze ook, maar verder? Nooit zag je in ons dorp of op school iemand met zulke achterlijke schoenen.
Ineens zie ik mezelf zitten op een stoel op de overloop, met heel veel tegenzin. Mijn moeder zorgde goed voor me, en zag erop toe dat ik oefeningen deed om mijn voeten sterker te maken. Ik moet doekjes pakken met mijn tenen en naar me toe halen.
Vorig jaar deed ik deze oefeningen weer, met een handdoek. De zwakte is er nog steeds. Mijn voeten staan wat naar binnen, ik heb altijd blaren in nieuwe schoenen, heb twee tenen waarvan de pezen wat te kort zijn en waardoor ze stijf zijn en sinds ik één keer aan een hockeytournooi mee deed een pijnlijke nagel omdat er na drie minuten speeltijd een bal op kwam. De laatste twee jaar kwam daar ook nog een stijve en zere achillespees bij. Die moet ik bestrijden met oefeningen (doe ik te weinig geef ik toe) en als het kan met niet al te slechte schoenen. En dat is best lastig, want de meeste schoenen die ik leuk vind hebben of hoge hakken, of hele platte zolen.
Deze week ben ik gezwicht. Ik heb helemaal uit eigen beweging, zonder moederlijke invloed, Birckenstocks gekocht. Vijfentwintig jaar geleden vond ik ze achterlijk, nu zijn ze door slimme marketing opeens geaccepteerd. Het was eigenlijk heel erg, ik moest buiten in de regen in de rij staan tot er plek in de winkel was. En ik heb het nog gedaan ook. Echt mooi zijn ze natuurlijk nog steeds niet, maar het is echt waar, ze lopen heerlijk.
Geplaatst door Corrie om 21:42
13 mei 2008
Zomerdrukte
(Links Zandvoort, rechts Vlieland)
Het was ineens zomer in de lente. Zelfs op de Wadden, die steevast in het weerbericht worden genoemd met de toevoeging 'iets koeler' wegens zeewind, was het warm dit weekend. Bij hoge uitzondering ook nog eens twee dagen windstil, zodat de vlag zielloos om de mast hing en fietsen langs het Wad ineens geen opgaaf meer was. Zelfs op het strand woei geen zand in je ogen.
Ja het strand, wat een verademing. Het was Pinksterweekend en dus topdrukte op Vlieland. De veerdiensten waren volgeboekt, de huurfietsen waren bijna op, de terrasstoelen overal bezet. En toch, op het strand was bijna niemand. Wat gezinnetjes bij het enige hotel aan het strand, een klein groepje bij de enige camping bij het strand en her en der wat forten bouwende vaders met kroost en wat verdwaalde wandelaars met honden.
Vanaf mijn nulde jaar kom ik al op Vlieland, en ben gewend aan de zomerdrukte die daar rustig is. Helmaal als je uit Amsterdam komt en wel eens naar Bloemendaal of Zandvoort bent geweest om aan het strand te liggen. Daar is het bioindustrie, met files en hooguit 2 m2 zand per bezoeker. Op Vlieland heb je vrije uitloop, waar je ook gaat.
Uitkijkend over een vlakke zee zonder golven bedacht ik me weer hoe ik van de polder en de Wadden hou. Het vrije uitzicht. Een weiland met wat koeien, een verdwaalde boom en verder blauwe lucht. In de verte misschien een polderweg of een boerderij. Zand, wat water, de schimmen van een zeilboot aan de horizon en verder lucht. Geen betonblokken in beeld, geen reclameborden, geen andere mensen, geen toeterende auto's, geen lantarenpalen, stoplichten of geparkeerd blik. Niets wat je zicht blokkeert. Gewoon lekker niks met (in je hoofd) ruimte voor alles. Heerlijk.
Geplaatst door Corrie om 23:55
11 mei 2008
Lekker rustig op vlieland
Geplaatst door Corrie om 11:26
06 mei 2008
Zonnedicht
One Day Poem is een gedicht van Jiyeon Song. Om het vijfregelige gedicht te lezen moet je ongeveer een dag uittrekken. De woorden worden leesbaar als zonlicht door geperforeerde gaatjes in een kartonnen overkapping valt. Door de draaiende zon zijn dat in de overgang van ochtend naar middag andere zinnen.
Zie ook Zonlicht draagt gedichten voor
Geplaatst door Corrie om 15:40