« maart 2008 | Home | mei 2008 »
29 april 2008
Freak Folk
Harp en human beatbox, opera en speelgoed, de zusjes Bianca en Sierra van CocoRosie maken met z'n tweeën betoverende en toch ook wel bizarre muziek. Freak folk, volgens de kenners. Samen met wat extra muzikanten en beatboxers geven ze al heel bijzondere optredens, maar vanavond spelen ze samen met het Concertgebouworkest in het Concertgebouw in Amsterdam. Dat moet wel geweldig worden. Geen kaartje, wel interesse? Het concert wordt vanaf 22.30 uur vanavond live uitgezonden op de website van het Concertgebouw.
Turn Me On, een cover van Kevin Lyttle is een van mijn favoriete livenummers, mede dankzij de heupbewegingen van Bianca.
Geplaatst door Corrie om 14:36
23 april 2008
Klussen
Er schijnen twee leuke dagen te zijn als je een boot hebt. De dag dat je hem koopt, en de dag dat je hem verkoopt. Ik begon er de afgelopen weken zelf ook in te geloven. Vrijwel elk uur vrije tijd ging op aan het opknappen van onze boot. In de winter alleen de weekenden, maar de laatste maand vrijwel ook iedere avond na het werk. Na werktijd op de fiets naar Noord, daar een paar uur klussen tot het te donker werd, en weer op de fiets terug. Weken heb ik dus niets sociaals gedaan, geen krant gelezen, geen tv-series gevolg, thuis niets opgeruimd en niet gekookt. Geleefd op friet, afhaal thai, pizza, tosti's, soep en heel veel spinazie-tonijn quiches en frangie pains van Mediterranee. Nu is het bijna voorbij.
De boot ligt inmiddels weer in thuishaven Westerdok en ziet er steeds beter uit. Niet dat ie al vaarklaar is, want we zijn wat benodigde onderdelen kwijt (waterfilter, pomp en wierpot) en moeten nog een paar dingetjes in de verf zetten, waaronder de complete binnenkant in oranje en de motorkist in wit. Maar toch, de leuke dagen komen eraan, ik weet het zeker.
Wat ik in ieder geval heb geleerd deze intensieve weken:
- voortgang gaat altijd langzamer dan je denkt. Wat dat betreft is klussen net autorijden in Noorwegen. Die 300 km rijd je zo, denk je dan, maar dan moet je opeens nog 3 fjorden oversteken.
- schuren blijft vreselijk werk, ook als je het weken achter elkaar moet doen
- als ik mijn neus snoot kon ik zien welke kleur we die dag hadden geschuurd, grijs, wit of oranje
- ik ben nog steeds te ongeduldig en vind ineens dat één keer plamuren wel genoeg is
- R. is gelukkig standvastig zodat ik na twee lagen plamuur ook blij ben dat we dat hebben gedaan
- ik kan best toegeven dat ik ongelijk had (al komt dat zelden voor)
- gevulde koeken en een thermosfles thee geven de burger moed
- ik kan behoorlijk goed plamuren
- glasvezel gaat heeeeeeel erg jeuken, vooral in je wanten
- al die chemische rotzooi zoals polyester verwerken is een vies klusje, gasmaskers op dus
- de Nieuwendammerdijk is net een camping als de zon schijnt, iedereen zit voor z'n huis te socializen. Oja, en je kan er je fiets en kinderspeelgoed gewoon 's nachts buiten laten staan zonder slot.
- de truc om met (room)boter verf van je handen te krijgen werkt niet goed op een gezicht met te lange baard (stinkt!)
- mannen lullen onderling te veel om goed op te kunnen schieten, want ze kunnen echt geen twee dingen tegelijk
- de lekkerste kibbeling eet je bij de viskraam bij het Purmerplein, echt! Ik zeg, omfietskibbeling.
- polyester, epoxy, hb coating en antifouling gaan lastig uit je haar, altijd een staartje in doen dus, en dan nog opletten.
- 'je moet de verfroller het werk laten doen'
- alle benodigdheden voor boten zijn schreeuwend duur, en je moet ook nog eens ver fietsen om ze te halen
- we kunnen behoorlijk goed doorbijten
En nu wil ik varen.
Check Flickr voor de voortgang.
Geplaatst door Corrie om 23:19
13 april 2008
Cornelia's
Van te voren had ze een paar keer tegen mijn moeder gezegd dat ze absoluut niet vernoemd wilde worden. Toch gebeurde het. Ik werd geboren en kreeg de naam van mijn oma, de moeder van mijn vader. Cornelia Jacoba, roepnaam Corrie. Toen mijn oma het nieuws hoorde was de wereld te klein. Iedereen moest het horen, zo trots was ze.
Toen ik een jaar of twaalf was vond ik mijn naam een tijdje vreselijk. Corrie, dat klonk wel heel erg Nederlands en ouderwets. Al mijn vriendinnetjes hadden wel een tante die zo heette, maar nooit kwam ik een leeftijdsgenoot met dezelfde naam tegen.
Wel was ik er altijd al trots op dat ik naar mijn geweldige oma was genoemd. Ik wilde altijd graag op haar lijken, later. Ze hield van het goede leven, van gezelligheid. Van piekfijne dinertjes organiseren, van veel leven in haar grote tuin met zwembad en rozenperken, van voldoende ijsjes in de vriezer voor kleinkinderen, van schilderen en eindeloos praten met vriendinnen van de bridgeclub. Ik voelde me erg met haar verbonden, en dacht zelf altijd dat een verbintenis in naam voor een sterkere band zorgde.
Met mijn zus heb ik het over vernoemen nooit gehad. Toen ze me vorige week belde dat ze bevallen was van een dochter en vertelde dat ze haar naar mij had genoemd - Charlotte Cornelia - was ik heel even verbaasd maar vooral erg ontroerd. Toen ze uitlegde waarom, waarom ik als zus en tante belangrijk was voor haar en haar gezin, deed dat me nog veel meer dan ik van te voren had kunnen bedenken. Daar zat ik dan met tranen in mijn ogen aan de telefoon.
Nu ben ik net zo trots als mijn oma destijds was. Ook al heeft niemand er wat aan, ik wil het graag vertellen. Zou Charlotte later ook op me willen lijken, net als ik dat met mijn oma had? En zouden we ons sterker verbonden voelen door een naam? In één ding komen we in ieder geval overeen: beiden kwamen we ter wereld met een enorme bos donker haar. Ook dat schept een band.
Geplaatst door Corrie om 23:28
10 april 2008
Ssst
Geboren op 8 april 2008 Charlotte Cornelia
Geplaatst door Corrie om 22:33
08 april 2008
DAG-column: Te huur
Samen met mijn lief knap ik een oude reddingsloep op. Geweldig ding, met een dieselmotor uit 1973. Maar helaas ook evenveel lagen oude verf en gebreken als zijn historie doet vermoeden. Klussen kost niet alleen veel tijd, je hebt er ook veel gereedschap voor nodig. Het lijkt wel of we elke week naar de doe-het-zelf winkel moeten om een nieuw apparaat te kopen. Af en toe lenen we wel eens wat van vrienden, maar een schuurmachine met stofzuiger eraan hebben ze bijvoorbeeld niet. Had ik die maar voor een habbekrats kunnen huren voor een middagje.
Nu Zilok van start gaat in Nederland wordt dat vast eenvoudiger. Zilok, van oorsprong een Franse site, is een soort Marktplaats, maar dan voor het verhuren van spullen. Zowel door professionals als particulieren. Slim idee, want er is denk ik wel een markt voor. Er zijn zoveel dingen die je af en toe nodig hebt maar eigenlijk niet wilt kopen. Lenen of huren is dan de enige oplossing. De afgelopen jaren heb ik bijvoorbeeld wel eens een campingtafel geleend, een zeilpak, decoupeerzaag en zelfs een plintenknipper. Mijn huurlijst is korter: een bakfiets en een auto.
Lenen doe je eigenlijk alleen van vrienden, familie en collega's. Het voordeel van lenen is dat het gratis is, of in ruil voor een goede fles wijn. Het nadeel is het bereik van je leennetwerk, want lenen doe je alleen van bekenden. En ja, wat doe je als je een camera van iemand leent en hij gaat kapot? Menig vriendschap is gesneuveld door het uitlenen van auto's die ineens pech krijgen, of een aanrijding. Bij lenen gebruik je geen contracten, maar ga je uit van redelijkheid en goed fatsoen. En die komen bij een probleem tussen vrienden niet altijd overeen.
Geplaatst door Corrie om 15:16
07 april 2008
Huisdier
Jaren heb ik gezwijmeld bij het idee van een pinguïn of dwergnijlpaard als huisdier. In Amsterdam op 2 hoog misschien wat lastig, maar als je wat groter zou wonen met veel grond en water, waarom eigenlijk niet? Na het zien van onderstaande video is mijn Nijlpaardwens weer terug. Ik wil ook een Jessica onder een dekbed.
PS ook leuk: een olifant die zichzelf kan schilderen. Wauw.
Geplaatst door Corrie om 14:50