« februari 2008 | Home | april 2008 »
31 maart 2008
Horror
De verpakkingen van voedsel trekken je over de streep iets te kopen. De sappige doorgesneden sinaasappels op een pak jus d'orange of de felgroene doperwten op een zak in de diepvries. Deze producten voldoen aardig aan de verwachtingen die de foto's op de verpakking wekken, maar dat is ook wel eens anders. De Duitse website Pundo3000 kocht honderd voorverpakte producten, bereidde ze waar nodig volgens de gebruiksaanwijzing en maakte er een foto van.
Het resultaat is verschrikkelijk. Verschrikkelijk lachwekkend, en ook wel verschrikkelijk treurig, omdat je ziet waar consumenten mee afgescheept worden. Het goede van de fotoserie is dat je je realiseert dat dit soort teleurstellingen voornamelijk voorkomen bij kant-en-klaar producten, en die eet ik gelukkig zelden. Bij het doorklikken van de fotoserie werd ik echt onpasselijk. Wie koopt en eet in hemelsnaam ingeblikte shashlick. Alles met vlees ziet er trouwens ranzig uit, alles met teveel saus of te weinig textuur ook. Eigenlijk komen de producten met chocola als enige redelijk uit de bus. What's new.
Geplaatst door Corrie om 21:48
27 maart 2008
Alles valt mee
Voor mijn gevoel had ik eeuwen niet gesport. Maar toen ik de roeimachine op zolder gisteravond eindelijk weer eens wilde gebruiken, gaf hij aan dat ik op 13 november 2008 voor het laatst was geweest. Valt best mee dus!
Geplaatst door Corrie om 08:52
26 maart 2008
Niet leuker
De gure zondagmiddag van vorige week besloot ik te gebruiken om mijn belastingaangifte te doen. Bankafschriften, loonstrookjes, de aangifte van vorig jaar, mijn bureau en vloer lagen bezaaid met de benodigde papieren. Ik was er klaar voor. En ik moet zeggen, ik vind het een uitkomst. Ik ben namelijk nogal een sloddervos.
Vroeger zaten mijn handen en kleding altijd onder de vlekken, van eten, inkt, lijm of verf. Wat ik ook deed, ik werd er vies van. En nog steeds ben ik niet in staat tot netjes schrijven op een papier. Gedachteloos kladder ik allerlei stukken papier onder die ineens een aanvraagformulier of belangrijke notities blijken te zijn. Mijn belastingformulier zag er dan ook altijd verweerd uit, met diverse koffiespetters en plakkaten Type-ex waar ik net te vroeg op had geschreven voor het helemaal droog was. Digitale invulvakjes werken prima.
Nog een voordeel van het digitale formulier zijn alle kleine vraagtekentjes. Klik erop en je krijgt uitleg over dat specifieke onderdeel en hoeft niet zoals vroeger in tig pagina’s op zoek naar aanvulling 29f. De online rekenhulp doet het ook goed. Je vult je spaartegoeden daar in, of je schulden, en er rolt een overzicht uit. Kan ook met een rekenmachine op een kladje natuurlijk, maar dit is clean. De beste uitkomst is natuurlijk dat het formulier zelf alles optelt en onmiddellijk een overzicht geeft van het totaal. En dat zonder Type-ex. Zou het minder gesjoemel opleveren trouwens?
Geplaatst door Corrie om 17:28
23 maart 2008
Stasi - Secret Rooms
Verhoorkamers, cellen, bunkers, eindeloze betonnen gangen en kilometers archieven. In Foam is de tentoonstelling STASI – Secret Rooms van het Duitse kunstenaarsduo Daniel & Geo Fuchs te zien. Ik vond 'm indrukwekkend. De interieurs met retro-kleuren en jaren 70 accessoires roepen onmiddellijk twee woorden in je op: esthetisch en gestileerd. Maar dat laatste zijn ze juist niet. Wat je ziet was er écht, en is zo bewaard gebleven. De serene beelden hebben een angstaanjagende onderlaag, omdat je weet dat het ruimtes zijn die voorheen gebruikt werden door de geheime dienst van de DDR. Een verhoorruimte met tralies en bloemetjesbehang.
Op een tweetal foto's zie je stellingkasten met honderden dossiermappen en tientallen papieren zakken. Ik weet de precieze getallen niet meer zeker, maar de Stasi had 180 kilometer archief. Ze wisten zo veel. Denk Das Leben der Anderen en dan keer duizenden en duizenden. Na die Wende is een groot deel van het archief versnipperd terug gevonden in 15.000 papieren zakken. Vrijwilligers proberen originele documenten te reconstrueren met de ontelbare snippers, en af en toe lukt ze dat. Indrukwekkend. Gaan zien dus.
Geplaatst door Corrie om 23:16
20 maart 2008
Bloggies
En zo stond ik gisteravond met mijn mede-juryleden op het podium in het Stadhuis in Den Haag om lovende woorden te spreken over de beste weblogs van Nederland. De weken ervoor hadden we met elkaar de onuitputtende bron van blogs van longlist naar shortlist naar discussiepunt tot winnaars gereduceerd.
Het resultaat was geweldig, maar de weg erheen viel me tegen. Vooral de selectie van longlist naar shortlist kostte me avond na avond. Negentien categorieën met soms wel dertig weblogs die allemaal geopend, bekeken en gelezen moesten worden. Want ja, als je serieus je mening wilt geven over bijvoorbeeld de categorieën 'nieuws' of 'politiek' dan kan je een bezoek niet afdoen met het lezen van alleen de laatste posting.
Bij de shortlist werd het leuker, omdat de betere blogs kwamen bovendrijven. Met sites waar ik al wel eens kwam, sites die ik kende maar waar ik nooit kwam, en sites waar ik nog nooit van had gehoord. Op de discussiemiddag kwamen we van de top drie van een shortlist tot een winnaar. In sommige categorieen ging dat makkelijker dan andere. Bij gezondheid won Foodlog redelijk eenvoudig, bij wetenschap en techniek waren we eenduidig voor Sync.nl. Bij best geschreven, politiek en nieuws waren de discussies langduriger, en juist dat was leuk. Kon je de rest overtuigen van jouw mening, of paste je die van jezelf aan na een betoog van iemand anders? In beide gevallen bracht het oeroude principe van meeste stemmen gelden uiteindelijk altijd uitkomst.
Als ik zo de lijst met winnaars van dit jaar bekijken hebben we het best goed gedaan. Weinig eerdere winnaars, veel nieuwkomers en een aantal sites die ik vanaf nu in mijn lijstje favorieten ga zetten. Buuv.nl bijvoorbeeld, die ik voor de Bloggies nog niet kende en dagelijks verrast met nieuw groot beeld en ook tekst over kunst en cultuur. En natuurlijk Moois Magazine, de grote winnaar van de Bloggies.
Uit mijn juryrapport over de categorie kunst/cultuur:
De winnende blog schrijft over boeken, muziek,films en kunst, gecombineerd met persoonlijke gedachten en ervaringen. Ze doen dat op een prima manier, zowel grafisch als inhoudelijk. Want ja, je kunt wel iets héél erg mooi vinden, maar schrijf dat maar eens op een goede manier op zodat anderen zich daarin kunnen vinden.
Zet 'm lekker in je bookmarks dus.
Oja, op bright.tv een videoverslag van de avond, inclusief Corrie.
Geplaatst door Corrie om 22:58
17 maart 2008
AGV'tje
Taalgebruik kan naast onopvallend alledaags ook grappig en treurig zijn. Deze drie kwam ik vandaag tegen:
- Terwijl ik in Albert Heijn de rijpste kiwi's probeerde te vinden, hoorde ik een vrouw naast me bellen. "O eet je mee, da's goed. Ik maak wel een simpel AGV'tje dan ok?"
Ik eet nooit AGV'tjes dus deed er ook even over wat ze bedoelde. Na een tijdje bedacht ik me dat ik ze wel at. Aardappels - Groente - Vleesvervanger.
- Bij de kaaswinkel naast Albert Heijn hing een poster voor het raam. "Prettige Kaasdagen"
(Nu ik het zo intyp moet ik er eigenlijk wel om grijnzen, omdat het zo erg is!)
- Bij het redigeren van een tekst over architectuur voor Bright 21 moest ik aan de vormgever vragen of hij de naam van een Chinese fotograaf wilde verplaatsen. Zijn naam: Hu Lang.
(Vooral even hardop zeggen, dat Hu Lang een Chinees is)
Geplaatst door Corrie om 20:46
11 maart 2008
DAG-column: Liever lui dan moe?
Een jaar geleden was het, dat ik voor het laatst iets aan sport had gedaan. Al maanden hikte ik er tegenaan om voor het eerst weer te gaan. Geen zin, geen tijd, moe, en tig andere onbelangrijke excuses stelden die eerste keer steeds weer uit. Tot vorige week, toen een vriendin me overhaalde met haar mee te gaan. Dat heb ik geweten, ik loop al drie dagen kreupel van de spierpijn van een lesje BBB. Die spierpijn kan ik wel handelen, wat ik erger vind is dat de les nog precies hetzelfde was als een jaar geleden. Waarom moet dat zo saai?
Als ik in Eindhoven zou wonen, zou ik het wel weten. Ik zou gaan sporten bij de e-Fit Zone. Het complete fitnesscentrum bestaat er uit interactieve games. En dan meer dan alleen tennissen op de Wii of dansen op een dansmatje voor je Playstation, zoals je ook thuis kunt doen. Je kunt er bijvoorbeeld fietsen op een fietsergometer voor een groot scherm. In dit geval kijk je er geen soaps of TMF op tegen de verveling, maar bestuur je een mountainbiker op het scherm die zo snel mogelijk een parcours moet afleggen.
Voordeel van dit soort games is de combinatie van afleiding en competitie. Afleiding zodat je niet denkt aan het zweet onder je oksels en je moeie benen, en competitie omdat je eerder wilt finishen dan je tegenstander. Dat games stimulerend kunnen werken merken ze ook in revalidatieklinieken. Een van de problemen bij een lang revalidatieproces is dat patiënten dag in dag uit, week in week uit, dezelfde oefeningen moeten doen. En ja, dan heb je wel eens geen zin. Door games in te zetten, zoals de Wii, hebben patiënten meer plezier in de oefeningen en houden ze daardoor ook beter vol.
Geplaatst door Corrie om 19:19
09 maart 2008
Explosie
Vanmorgen in sluimerslaap hoorde ik veel sirenes langskomen. Politie, ambulances, brandweer. Nu ben ik daar wel aangewend, want de Marnixstraat en Haarlemmerweg zijn goede racebanen voor noodverkeer. Een paar jaar geleden waren de sirenes van een brandweerwagens zelfs onderdeel van de dagelijkse straatgeluiden, want op het Haarlemmerplein was een brandweerkazerne, maar die is inmiddels gesloten.
De sirenes gingen het huis voorbij maar klonken wel dichtbij, en toch ook wel als veel. Toch sluimerde ik verder, met mijn oordopjes in. Tot R. opeens riep 'Oja, haarlemmerplein'! Als hij half wakker is stopt hij altijd een oordopje in en luistert naar de radio. 'Wat Haarlemmerplein, wat wat wat!' riep ik. 'Een explosie!'
Fuck, was die doffe klap die ik hoorde dan toch niet van de bovenburen? We sprongen uit bed en sprintten naar de woonkamer. Toen we de gordijnen open rukten zagen we schuin aan de overkant een zee van zwaailichten. Brandweer, politie, ambulances, wagens van Nuon en al een glaszetter. De Haarlemmer Houttuinen en het Haarlemmerplein waren afgezet.
AT5 en Nos Teletekst meldden eerst een explosie op het Haarlemmerplein, nu is de melding verfijnd naar hoek Haarlemmer Houttuinen en kleine Houtstraat. Even goed nog steeds zichtbaar vanuit de woonkamer. Er komt steeds iets meer informatie naar buiten. Twee gewonden, vier gewonden, geen doden. Het zou een explosie zijn in een portiek, nu een gaslek in de kelder.
AT5 komt om 12.30 met een extra uitzending.
Buurtgenoot en fotograaf Thomas Schlijper ging trouwens wel in pyjama de straat op en maakte bovenstaande foto. Check zijn overige foto's van de explosie hier.
Geplaatst door Corrie om 11:10
07 maart 2008
Boodschappensmurf
Het aantal smurfen op de ijskast doet me vooral beseffen dat ik erg veel geld uitgeef in Albert Heijn. Bijna elke dag sta ik er in de rij voor de kassa. Klein huis, kleine keuken, weinig kastruimte. Vandaar. Niet dat ik denk dat het efficiënt is op deze manier, maar het is nu eenmaal zo.
Een grotere zonde is dat ik bijna iedere keer als ik in die rij sta een plastic tas koop. Meer dan vier producten passen nu eenmaal niet in mijn tas waar ook mijn macbook al in zit.
Als de opgepropte tassen in de meterkast zich te hoog opstapelen neem ik me voor 's morgens een plastic tas mee te nemen als ik van huis ga. Maar na een paar dagen gaat het weer mis en leg ik weer zo'n blauw-witte tas op de lopende band.
Korte termijn denken heet dat. Regent het 's morgens niet, dan neem ik geen paraplu mee. Ga ik vanuit huis niet direct naar AH maar naar mijn werk, dan neem ik dus geen boodschappentas mee.
Ik wil niet weten voor hoeveel geld ik al plastic boodschappentassen heb gekocht. Het moet schrikbarend zijn, want ik doe het al sinds 2000 (daarvoor was ik student en ging naar Dirk, met eigen rugzak) meerdere dagen per week op deze manier. Foei Corrie, onnodig om geld aan uit te geven en slecht voor het milieu.
Om het goed te maken doneer ik mijn verzameling plastic tassen eens in de zoveel maanden aan de Natuurvoedingswinkel op de Haarlemmerdijk, zodat mensen zoals ik daar gratis een plastic tas kunnen pakken. Da's pas recycling.
PS. Waarom heeft AH ook niet zo'n bak gebruikte tassen?
PSS. Zouden ze die blauw-witte tassen omsmelten tot boodschappensmurfen?
Geplaatst door Corrie om 19:39
06 maart 2008
Radio Online
Geplaatst door Corrie om 22:48
02 maart 2008
Audrey
Wat ik aan tv kijk zijn vooral (Amerikaanse) tv-series. The Sopranos is helemaal afgekeken, en onlangs zag ik ook eindelijk de laatste aflevering van Six Feet Under. Meestal focus ik op een of twee series die ik met elkaar afwissel, maar inmiddels zit ik midden in seizoen vier van Lost, dat nu in Amerika op de buis is, kijken we het tweede seizoen van Rome op dvd en ben ik samen met R. ook weer gestart met het nieuwste seizoen van Heroes dat - tot de staking - al compleet op mijn laptop staat. Oja, als ik eens in mijn eentje thuis ben kijk ik ook nog naar Brothers & Sisters.
Eigenlijk zou daar Twin Peaks ook nog bij moeten komen. Ik heb daar vroeger wel eens wat afleveringen van gezien, en veel over gehoord, maar ik heb er nooit *echt* naar gekeken.
Vandaag kochten we een foto van de kunstenares Martina Sauter, die ik eerder spotte op de Kunstrai, waar ze als nieuwe kunstenaar in 2006 de Thieme Art Award won. In haar nieuwe serie gebruikt ze beelden uit Twin Peaks. Haar foto's gaan over voyeurisme, en hebben iets geheimzinnigs waardoor je er hele verhalen bij kunt bedenken.
Audrey an der Tur heet de foto die we uitkozen. En die ervoor zorgt dat ik ergens dit jaar Twin Peaks ga kijken, in ieder geval net zo lang tot ik dit beeld tegenkom.
PS. over Six Feet Under gesproken, als iemand ooit nog dit shirt tegenkomt... ik wil het heeeeel graag hebben.
Geplaatst door Corrie om 23:06