« Rome | Home | Dreams of Flying »
06 november 2007
DAG-column: Kopje koffie?
'Due espresso, per favore.' Op mijn beste Italiaans bestelde ik vorige week een paar keer per dag twee espresso's in een van de kleine barretjes in Rome. Voor maar 80 cent drink je er de heerlijkste koffie aan de bar, dat systeem mogen ze in Nederland onmiddellijk overnemen. Door de Senseo zijn wij Nederlanders helemaal vergeten hoe lekker een kopje koffie echt kan zijn.
Als student had ik nog zo'n echt koffiezetapparaat. Zo een waar je een filter in deed en het water precies vulde tot het streepje bij vier kopjes, genoeg voor twee mokken. Met die 'ouderwetse' apparaten zette iedereen koffie op zijn eigen manier, met het risico dat het niet altijd even lekker was. Bij de een kreeg je een bak slootwater, bij de ander zo'n straffe dat je in een klap strak stond. Waarom koffie zetten niet makkelijker maken, dacht Philips, en kwam met de Senseo. Geen schepjes koffie en water meer afmeten, geen dichtgeklapte filters meer. Gewoon pad erin, op een knop drukken en je koffie is klaar.
Nu leek de Senso me altijd een overbodige uitvinding, tot ik er een paar jaar geleden een op mijn verjaardag kreeg. De koffie vond ik eigenlijk wat slap, maar het apparaat was wel heel handig. Met je ogen nog dicht van de slaap had je zo koffie gezet. Het gemak won het van de smaak, niet alleen bij mij, ook bij 15 miljoen anderen. Senseo was zelfs zo makkelijk dat de koffie bij iedereen hetzelfde smaakt. Ik ken iemand die zo verknocht is aan zijn Senseo dat hij 'm meeneemt op vakantie. Dan smaakt de koffie net als thuis.
Toen ik bij Bright kwam werken kwam de grote koffie-shock. Daar stond een échte espressomachine. Zo een waar je de koffie in een houder moet aanstampen en onder het apparaat klemt. Staat garant voor lekkere sterke koffie. Die Senseo van thuis werd ineens afwaswater. Op zoek naar een ander apparaat dus. Nu zijn er espressomachines van 1500 euro te koop. Maar zo'n high-end model met ingebouwde melkschuimer was toch wat veel van het goede. Een goedkoper model heeft als nadeel dat je zo met die koffie in de weer moet, scheppen, aanstampen - in mijn geval knoeien dus.
Fabrikanten hebben goed gezien dat de consument behoefte heeft aan gemak. Naast de Senseo kun je voor Nespresso en de puC kiezen. PuC is de nieuwste op de markt en brengt ook iets vernieuwends: niet alleen koffie in een pad, maar ook melk in een cup. Zo kun je cappuccino of andere koffie met smaakjes zetten. (Hoe die bevalt zie je in de Uitpakparty hiernaast.) Die smaakjes zijn niet zo aan mij besteed – koffie met melk trouwens ook niet - ik wil gewoon een pittig aromatisch zwart kopje koffie.
En zo kwam ik uit bij een Nespresso. Die naam staat volgens mij voor 'Net geen echte Espresso', maar 't komt wel dicht in de buurt. De Nespresso heeft misschien wel dezelfde valkuil als de Senseo, de koffie smaakt altijd hetzelfde, maar in dit geval wél lekker. Zo goed als de vers gezette in Italië is ie misschien niet, maar in Rome heb je wel Nespresso-winkels. Dus met de smaak zit het wel, eh, bon. Ciao.
Posted by Corrie at 06 november 2007 15:47