« DAG column: Fotoverslaafd | Home | Bigger, better, brighter »
27 september 2007
Tony
Zesentachtig afleveringen keek ik naar hem. Naar zijn ingehouden woede, zijn irritaties, naar hoe hij 's morgens wijdbeens in badjas naar de keuken slofte, zijn vrouw bedroog en met zijn mannen genadeloos zaken deed met andere mafiosi in de buurt van New York. Gister zag ik de allerlaatst aflevering van de Sopranos, en vandaag mis ik Tony al. Ik ken hem beter dan mijn naaste familie, kan zijn lichaamstaal lezen.
De rukjes met zijn hoofd als hij geïrriteerd raakt, hoe hij kijkt als hij 's morgens wakker wordt, hij met zijn vinger naar iemand kan wijzen als hij boos is en hoe zijn gezicht verandert als hij lacht. Hoe hij zijn mond beweegt als hij praat, hij over zijn hoofd kan wrijven, zijn ogen knipperen en hoe hij zich compleet kon laten gaan bij en woedeuitbarsting.
We hadden een huwelijk, T. en ik. Maar na 86 afleveringen heeft hij me verlaten.
Posted by Corrie at 27 september 2007 21:53