« Vreemd vriendje | Home | Klaar? »
14 mei 2007
Zzzzoef zoef zoef
"We slapen nooit met het raam open, dat is echt niet te doen. Nou, héél soms, in de nacht van zaterdag op zondag, dan komt het verkeer 's morgens wat langzamer op gang."
Een toevallige ontmoeting in de kroeg leidde tot een gesprek over verkeer. J. bleek al bijna tien jaar in een boerderij te wonen in de buurt van Muiden. In het groen, aan de achterkant dan. Aan de voorkant keek hij uit op de A1. Een haat-liefde verhouding had hij met zijn plek. Hij woonde bijzonder, had drie grote schuren waarin hij aan zijn boot kon klussen. Maar de aanblik van die files elke dag, die stroom verkeer die dag in dag uit twee kanten op rijdt, daar werd hij wel eens depressief van. En het geluid. Nooit was het er stil, behalve zondag 's morgens heel vroeg.
Aan hem moest ik denken toen ik vanmorgen voor het eerst de stad weer normaal hoorde ontwaken. Tot half zeven is het vrijwel stil buiten, daarna hoor je de stad langzaam wakker worden. De stilte gaat eerst over in afzonderlijke geluiden en zwelt daarna aan tot de continu aanwezige achtergrondruis van een stad.
In de verte hoor ik een auto, de eerste trams over de brug, een brommer die te hard rijdt. De duif op het balkon van de bovenbuurvrouw koert, als hij voorbij vliegt hoor ik het wieken van zijn vleugels. De buurman raast om kwart voor zeven de trap af en laat de voordeur in het slot vallen, een van de buren aan de binnentuin ruimt de afwasmachine uit. Als ze uitgerinkeld is fluit er een ketel, een baby huilt. En tegen die tijd sluit ik me aan bij de geluidmakers en sta op.
Dit gewone geluidspatroon werd de afgelopen maanden overstemd door heiwerkzaamheden in de buurt. Werd ik 's morgens wakker, dan dwong ik mezelf uit bed te stappen om de balkondeuren vast dicht te doen. Het hielp slechts een beetje om het doordringende geluid nog even uit te bannen. Vandaag was het feest: het heien is afgelopen! Hoe zou het afgraven van grond klinken? Vast niet zo erg als heien...
Posted by Corrie at 14 mei 2007 23:01