« maart 2007 | Home | mei 2007 »
30 april 2007
Groeten uit amsterdam
Groeten uit amsterdam
Geplaatst door Corrie om 15:14
27 april 2007
Casual Friday
Geplaatst door Corrie om 19:27
26 april 2007
Mooi zat!
De Britse comedienne Shazia Mirza maakte een tv-programma over lichaamsbeharing bij vrouwen. Jaar in jaar uit ging ze haar eigen lichaamsbeharing te lijf met scheermesjes en epileerapparaten, maar een half jaar geleden vond ze het genoeg. Voor F*** Off, I'm a Hairy Woman gaf ze al haar haren een half jaar de vrijheid om te groeien.
Lees verder op 't groepslog Mooi Zat.
Geplaatst door Corrie om 16:29
BNR radio
Een dag niet gelogd is een dag niet geleefd. Gelukkig is het net iets over twaalven, en leef ik morgen in ieder geval wel. Of morgen, vandaag leef ik vast voor morgen moet ik zeggen. Nou ja vandaag, dat is eigenlijk al voorbij. Maar om nu al over gisteren te spreken over de dag die pas net achter de rug is, en voor mijn gevoel nog duurt, dat is ook weer zo wat.
Wat ik eigenlijk vast wilde zeggen, morgenavond tussen 20.00 en 20.30 ben ik te gast bij BNR in het programma De Electronische Eeuw van Herbert Blankesteijn. Luisteren dus.
(als het goed is ook live te zien via www.ustream.tv/channel/herbie-tv.)
Trouwens, waarom kondigen ze BNR (Business Nieuws Radio) altijd aan als BNR Nieuwsradio? Das toch dubbelop?
Geplaatst door Corrie om 00:09
21 april 2007
CocoRosie
The Adventures of Ghosthorse and Stillborne, wonderlijke naam voor een cd, maar voor wie CocoRosie kent vast geen verrassing. Gister kocht ik hun nieuwe album en voor mij is het weer perfect. Ik heb vrienden die de muziek van CocoRosie niet anders kunnen omschrijven dan afgrijslijk gejengel, maar ik vind het heerlijk. De combinatie van de beats en de verschillende stemmen van de twee zussen, het pakt me gewoon. Vooral de stem van Bianca. Het verbaasd me trouwens hoe ze het haar strot uit krijgt, als je haar live ziet zie je haar mond amper bewegen en lijkt ze er geen moeite voor te doen.
Deze zomer staan ze in ieder geval op Lowlands, en hopelijk ook nog ergens in een vol, zweterig zaaltje.
Geplaatst door Corrie om 11:23
20 april 2007
Aan de meeste internethypes heb ik wel meegedaan, Friendster, webcams, ICQ, irc,Orkut, imood, webloggen en Flickr. Eentje weiger ik tot nu toe met trots, Hyves is te lang na Orkut gekomen en eigenlijk te lelijk om aan mee te doen.
De nieuwste rage onder mijn internetvrienden is Twitter.com. Laat iedereen weten wat je aan't doen bent. Ik ben er gister ook maar eens aan begonnen, en voel me nog een newby! Voor wie 't interessant vindt, hier mijn Twitterpagina.
Geplaatst door Corrie om 12:29
17 april 2007
Zelfbeheersing
Als het over zelfbeheersing gaat ben ik een slecht voorbeeld. Als ik me voorneem de komende maanden niet meer te snoepen, eet ik 's avonds een zak drop én een reep chocola.
De dieren in deze japanse tv-show doen het een stuk beter. De twee honden en een aap zijn door hun bazen getraind om niet toe te geven aan de verleiding van een lekker hapje. Je ziet ze strijden. De aap gaat steeds meer lawaai maken, bij de hond gutst het kwijl uit zijn mond, tot hij helemaal los gaat... Moreel niet helemaal verantwoord, maar toch leerzaam.
(via tvinjapan.com)
Geplaatst door Corrie om 19:46
15 april 2007
Rondje polder
Als ik Amsterdam wil ontvluchten en behoefte heb aan groen en rust, kom ik meestal of in de buurt van Haarlem in de duinen terecht, of fiets ik over de Schellingwouderbrug de stad uit en zwerf door de dorpjes aan het IJmeer. Vandaag was het tijd voor iets nieuws, voor 't eerst in mijn Amsterdamse leven toog ik naar 't Twiske.
Als ik aan 't Twiske dacht zag ik altijd een plas voor me met teveel asfalt dichtbij, honderden auto's en nog meer jongens met brommers. Dat viel alles mee.
De omgeving van 't Twiske is prachtig Noord-Hollands polderlandschap! Wuivend riet, kleine bruggetjes, lage groene weides, broedende zwanen, gakkende ganzen en grazende koeien, smalle slootjes en in de verte wat slierten huizen.
Ja, afgewisseld met volle parkeerterreinen bij strandjes, zwembad, dagcampings en 'avonturenspeeltuin'. Maar eigenlijk heb je daar niet zo'n last van. Je fietst honderd meter verder en ruikt geen BBQ en zonnebrand meer maar paarden.
We fietsten langs een melktap waar je een vers glas biologische rauwe melk kunt drinken en vonden het jammer dat we allebei geen melk lustten, we werden voor 25 eurocent de man (met fiets!) overgezet met een veer en prezen de toeristen die op hun MacBikes tot in het pittoreske Broek in Waterland kwamen.
Alles was mooi, iedereen had het naar z'n zin, behalve de schaapjes. Ze stonden zo te hijgen in de volle zon, hun bekken open en hun lichaam schokkend, dat ik bang was dat ze ter plekke dood neer zouden vallen. De marathon van Rotterdam werd stilgelegd omdat lopers en toeschouwers oververhit raakten. Het vet in de vachten van de schapen smolt als boter in de zon, en de schapen werden levend gebraden, een kebab op vier knikkende pootjes. De actie Bomen voor koeien verdient navolging in Bomen voor schapen.
Geplaatst door Corrie om 23:24
13 april 2007
Spellingchecker (4)
Bladiebla typte ik in een document op de plek waar een pakkend intro moest komen. Ik drukte op de entertoets en kreeg daarna een half uur de slappe lach. Zo gaar ben ik deze vrijdagmiddag. Lang leve spellingchecker-humor.
PS. Word op de Mac is blijkbaar grappiger dan op de pc, daar blijft gewoon bladiebla staan, mailt een vriend. Ik krijg bamibal.
Geplaatst door Corrie om 16:19
11 april 2007
Forenzen
Twee factoren maken dieren extra leuk: als je ze kunt knuffelen of als ze menselijk gedrag vertonen. Daarom zijn de apen zo populair in de dierentuin. Ze peuteren in hun neus, kunnen uit een beker drinken, voor een film trek je ze een broekje aan en als je ze stiften geeft maken ze een tekening.
Maar niet alleen apen vertonen menselijk gedrag. Buslijn 331 richting Wolverhampton heeft de laatste weken een bijzondere passagier: een witte kat. Geheel zelfstandig neemt hij zo'n twee tot drie keer per week de bus. Hij stapt altijd in bij dezelfde halte op Churchill Road en gaat er standaard één halte verder alweer uit.
Chauffeur Bill Khunkhun heeft de kat al een paar keer vervoerd. " told some of the other drivers on this route and they have seen him too.I don't know why he would catch the bus but he seems to like it. I"
Waarom hij de bus neemt? Gewoon, omdat hij naar zijn werk moet en geen zin heeft om te lopen. Dat lijkt me logisch.
Passagier Paul Brennan heeft de kat ook al een paar keer in de bus gezien en noemt hem de ideale reiziger: "I suppose he is the perfect passenger really - he sits quietly, minds his own business and then gets off."
En koopt geen kaartje...
Geplaatst door Corrie om 22:44
10 april 2007
Afwijking?
Zijn er meer mensen die altijd de hik krijgen als ze rauwe worteltjes eten?
Inmiddels heb ik al twee mensen gevonden (toevallig ook vrouwen?) die hier ook last van hebben. Hoe komt dat nou toch? Tijd om deze prangende vraag voor te leggen aan gestudeerde mensen, en dus ingestuurd bij de Knagende Vragen van Intermediair.
Geplaatst door Corrie om 14:11
06 april 2007
Westerpark
Geplaatst door Corrie om 16:35
G-coupé
Vanaf station Hoogeveen werd mijn tot dus ver gestroomlijnde treinreis naar Groningen ineens een hel. Vijfenderig minuten lang probeerde ik zo min mogelijk adem te halen en viel bijna flauw.
In Hoogeveen kwamen er twee mannen in mijn vierzits zitten. Ik rook ze al aankomen toen ze door het gangpad liepen, de verstikkende geur van oude rook leek niet alleen uit hun kleren te komen, ook uit hun grauwe poriën en doffe haar.
De uit de kluiten gewassen jongen pofte tegenover me neer aan het raam. Hij nam driekwart van het bankje in beslag, zijn dikke benen ver gespreid, waardoor de oudere man naast hem er ieliger uitzag dan hij in werkelijkheid was. De jongen zag er onhandig groot uit. Een klein brilletje stak om zijn bolle hoofd, zijn benen barstten bijna uit zijn spijkerbroek, in zijn forse rechter oorlel een grote glimmende steen.
Hij was groot, maar niet de grootste bron van stank. Met mijn neus gesloten en minimaal ademend door mijn mond bekeek ik de oudere man. Het was overduidelijk dat hij die misselijk makende geur verspreidde. Op zijn vingers roestbruine nicotine vlekken, in zijn gezicht de sporen van het vele roken. Diepe groeven als een waaier rond zijn ogen, zijn snor grotendeels grijs maar onder zijn neus overduidelijk geelbruin.
Vijfendertig minuten lang dacht ik dat ik het niet uit zou houden en mijn spullen moest op pakken om ergens anders te gaan zitten. Ik deed het niet, maar leed in stilte.
Was er maar een G-coupé geweest, dan was ik er zeker in gaan zitten. De NS heeft wel S-coupés, stilte coupés waar het de bedoeling is dat je je telefoon uitzet en ook niet intensief met je reisgenoten praat.
Een G-coupé zou een goede volgende zijn, een coupe waar je wordt geacht geen geur te verspreiden.
Geen rokers dus, geen zweters en geen eters. Geen Smullers-patat, slappe pizzapunten, popcorn, broodjes falafel, boterhammen met pindakaas of rijpe bananen.
Geplaatst door Corrie om 11:44