« London Calling | Home | Westerpark »
06 april 2007
G-coupé
Vanaf station Hoogeveen werd mijn tot dus ver gestroomlijnde treinreis naar Groningen ineens een hel. Vijfenderig minuten lang probeerde ik zo min mogelijk adem te halen en viel bijna flauw.
In Hoogeveen kwamen er twee mannen in mijn vierzits zitten. Ik rook ze al aankomen toen ze door het gangpad liepen, de verstikkende geur van oude rook leek niet alleen uit hun kleren te komen, ook uit hun grauwe poriën en doffe haar.
De uit de kluiten gewassen jongen pofte tegenover me neer aan het raam. Hij nam driekwart van het bankje in beslag, zijn dikke benen ver gespreid, waardoor de oudere man naast hem er ieliger uitzag dan hij in werkelijkheid was. De jongen zag er onhandig groot uit. Een klein brilletje stak om zijn bolle hoofd, zijn benen barstten bijna uit zijn spijkerbroek, in zijn forse rechter oorlel een grote glimmende steen.
Hij was groot, maar niet de grootste bron van stank. Met mijn neus gesloten en minimaal ademend door mijn mond bekeek ik de oudere man. Het was overduidelijk dat hij die misselijk makende geur verspreidde. Op zijn vingers roestbruine nicotine vlekken, in zijn gezicht de sporen van het vele roken. Diepe groeven als een waaier rond zijn ogen, zijn snor grotendeels grijs maar onder zijn neus overduidelijk geelbruin.
Vijfendertig minuten lang dacht ik dat ik het niet uit zou houden en mijn spullen moest op pakken om ergens anders te gaan zitten. Ik deed het niet, maar leed in stilte.
Was er maar een G-coupé geweest, dan was ik er zeker in gaan zitten. De NS heeft wel S-coupés, stilte coupés waar het de bedoeling is dat je je telefoon uitzet en ook niet intensief met je reisgenoten praat.
Een G-coupé zou een goede volgende zijn, een coupe waar je wordt geacht geen geur te verspreiden.
Geen rokers dus, geen zweters en geen eters. Geen Smullers-patat, slappe pizzapunten, popcorn, broodjes falafel, boterhammen met pindakaas of rijpe bananen.
Posted by Corrie at 06 april 2007 11:44