« Dis | Home | Blokker (Jan) »
08 november 2006
Over de vloer
De man kwam namens een bouwbedrijf de binnenkant van onze woning inspecteren. Met een Canon Powershot om zijn nek stapte hij de drempel over en keek verwonderd om zich heen als een toerist in de grote stad. De man leek er echt zin in te hebben, en wipte op zijn tenen heen en weer. Hij kwam helemaal uit Friesland vertelde hij, of hij na zo'n lange rit even gebruik mocht maken van het toilet. Ik wilde de man zo snel mogelijk mijn huis weer uit werken, maar een toiletbezoek kon ik hem niet weigeren.
Terwijl hij zich opsloot in de badkamer liep ik terug naar mijn kopje koffie in de woonkamer en voelde me een beetje ongemakkelijk. Het soort ongemak dat je hebt als er vreemden in je huis zijn voor een klusje. De wateropnemer, de man die jaarlijks de cv-ketel komt onderhouden of iemand van KPN of UPC. Ze komen allemaal met de beste bedoelingen binnen, maar geven me een ongemakkelijk en opgejaagd gevoel. Indringers zijn het, en die wil ik liever niet in mijn huis.
Na een verdacht lange periode (maar ach, iedere seconde duurt uren voor een opgejaagde) hoorde ik de deur weer van het slot gaan. "Ik ben maar gelijk begonnen in de badkamer", zei hij. Zeker met in mijn kastjes neuzen, schoot door mijn hoofd. Maar ik glimlachde en zei "wel zo efficient".
Hij wandelde naar het raam en zei in het voorbij gaan, "goh wat ruikt die koffie lekker zeg". Inwendig zuchtte ik, hier had ik dus helemáál geen zin in. Hij wel, hij leek er een leuk dagje uit van te willen maken. Weg moest ie, en daarom antwoordde ik heel bot, "ja he". De Fries inspecteerde de muren in de woonkamer, en klopte op een paar plekken met zijn knokkels op de muur. Daarna was de slaapkamer aan de beurt. Ik besloot hem niet te volgen en gewoon in de woonkamer te blijven. Ik had geen zin om te moeten toekijken hoe hij zijn ogen over mijn bed en kledingstukken zou laten gaan.
Toen hij terugkwam in de kamer zei hij "zou ik zo onbeleefd mogen zijn om een kopje koffie te vragen?" En ja, wat doe je dan, dan doe je alsof dat de gewoonste zaak van de wereld is. En ook al zou je willen zeggen "Nee man, rot op", hoor je jezelf zeggen "Natuurlijk, dat is met een Senseo tegenwoordig geen enkel probleem".
De man ging aan tafel zitten - aan mijn tafel, op mijn stoel - en begon te vertellen dat hij was opgegroeid in Amsterdam West. "Doe je iets met fotografie?", vroeg hij terwijl hij naar de foto van Ruud van Empel aan de muur keek. Het mysterieuze meisje op de foto, mijn meisje, werd onderwerp van zijn fantasie. Hij analyseerde haar blik en vertelde wat hij in de foto zag. Ik wilde het niet horen. "Hij moet weg hij moet weg", was het enige waar ik aan kon denken.
Dat klinkt vast erg onaardig - de man was vriendelijk - en dat is het ook. In mijn vrienden- en kennissenkring reageerde iedereen verontwaardigd dat ik de montere Fries niet uit mezelf een kopje koffie aanbood. Dat had ik ook kunnen doen, maar ik had er écht geen zin in en besloot om het gewoon een keer niet te doen.
In mijn huis was hij klaar, maar ik had de taak op me genomen ook de sleutels te regelen van de onder- en bovenburen.
De onderbuurvrouw was thuis, ze ligt al maanden in bed en wordt verzorgd door familie en thuiszorg. Ik maakte een praatje op de rand van haar bed, hij liep speurend naar scheuren langs de muren van haar woning. Toen hij klaar was deed hij een poging iets aardigs tegen de buurvrouw te zeggen. "Wat een leuk geborduurd geitje heeft u in de keuken hangen." "Vind je", bromde de buurvrouw vanuit bed. "Ja, want ik heb zelf ook geiten", zei de man. "De bok heeft het op dit moment druk, want het dekseizoen is aangebroken." Tijd om verder te gaan.
Op de trap naar de derde verdieping wist ik zeker dat de Fries zo snel mogelijk mijn huis uit moest. "Ik kreeg bij de buurvrouw last van mijn longen", zei hij. "Ik wist eerst niet hoe het kwam, maar later werd het me ineens duidelijk. Ik ben namelijk paranormaal begaafd." Van schrik gleed ik bijna de trap af, paranormaal begaafd, heb ik weer. Waarom komt er geen aantrekkelijke, sportieve jongeman van 27 langs om naar mijn muren te kijken maar een paranormale Fries met een dekbok?
"Lichamelijke klachten van anderen neem ik over", vertelde de Fries oprecht en ongegeneerd. Ik dacht even aan de buurvrouw die zwaar ademend en hoestend haar dagen doorbrengt in bed, en het roken niet op wil geven. Om dat te analyseren (en dan noem ik niet eens de vergeelde muren en plafond) hoef je alleen begaafd te zijn met logica. Ik dacht héél hard "merk je dan ook dat ik je weg wil hebben", maar bespeurde geen verandering in zijn gemoedstoestand.
Tot mijn grote spijt hoorde ik mezelf vragen "Goh, en werkt dat ook bij dieren?" Nog één verdieping en drie zolders te gaan.
Posted by Corrie at 08 november 2006 07:46