« Tv weer | Home | IJsberen »
07 oktober 2006
Roeien
Omdat ik de laatste tijd maar een keer per week in de sportschool kom en vanmorgen de mogelijke les van 11.00 had gemist, dwong ik mijzelf tot een trainingssessie op zolder. Daar staat al maanden een stoere roeiergometer, zo'n Concept2 die vaak op de Vorm-pagina's in de krant staat afgebeeld. Drie keer per week een half uur roeien en je krijgt een gespierd, vetloos lichaam in een puike conditie.
Op de computer van het apparaat zag ik dat mijn laatste roeisessie op 23 augustus had plaatsgevonden, een afstand van 7000 meter roeide ik toen. Omdat ik gisteravond tot te laat in de Ierse pub was blijven hangen vond ik dat ik wel wat meer moest doen, en typte voortvarend een tijd in van 45 minuten. Op het beeldschermpje van de ergometer zie je de tijd aftellen, zie je hoeveel slagen per minuut je roeit, wat je 500 meter tijd is en de totale afstand die je hebt afgelegd. Onderaan geven twee bootjes weer of je je aan het opgelegde schema houdt. Het ene bootje geeft aan hoe hard je moet gaan om in die 45 minuten bijvoorbeeld 10 kilometer te roeien, het andere bootje geeft aan hoe hard jij zelf roeit, en of je dus boven of onder het schema zit.
Omdat roeien vrij saai is staat de roeimachine voor het zolderraam opgesteld. Het raam is vrij hoog en geeft al roeiend vooral uitzicht op de lucht. Vanmiddag zag ik blauwe lucht en grijze wolken. Drie maal barstte er een bui los. Ik zag een toestel van EasyJet overvliegen, en ook een wit groter vliegtuig. Een spreeuw stortte zich van het dak naar beneden en enkele meeuwen lieten zich door windvlagen meevoeren.
Omdat je met roeien continu naar voor en achter beweegt, beweegt het uitzicht mee. Met gestrekte benen en armen zie ik net het dak van de Haarlemmerpoort, een boomkruin en wat daken in de verte. Met gebogen benen kan ik ook voorbij rijdende treinen zien, schuilende duiven op de poort en in de verte het IJ. Eigenlijk wordt je er nogal gestoord van, dat in- en uitzoomen, het maakt me duizelig.
Voortvarend ging ik van start met de 45 minuten, met Interpol op m'n iPod. Na 5 minuten zat ik goed in het ritme, na 10 minuten ging ik zweten. In een kwartier had ik meer dan 3000 meter geroeid. Na 4032 meter had ik geen zin meer en dacht ik erover om te stoppen, na 4567 meter wilde ik echt ècht opgeven maar wist mezelf met de gedachte aan alle consumpties van gisteren over te halen in ieder geval tot 5000 meter te gaan. Met nog 22 minuten te gaan realiseerde ik me dat ik op de helft was, en wist niet goed of dit nu een goed of slecht teken was. Met nog 15 minuten op de klok besloot ik voor het eind te gaan. Na 6345 meter kreeg ik pijn in mijn billen en moest steeds gaan verzitten.
Met nog 8 minuten op de klok besloot ik af te gaan tellen. 26 slagen per minuut keer acht. 208, 207, 206, etc. De laatste 2 minuten deden vooral mijn handen zeer.
Nu zit ik hier, 600 calorieen lichter, maar ook drie blaren rijker.
Posted by Corrie at 07 oktober 2006 15:50