« september 2006 | Home | november 2006 »
31 oktober 2006
BOBs
De meeste weblogverkiezingen zijn redelijk voorspelbaar. GeenStijl wint altijd wel iets, net als Merel Roze. Er is nu, bij mijn weten, voor het eerst een internationale weblogverkiezing georganiseerd, de Best of the Blogs. Je kunt in tien categorieën stemmen, voor de beste Russische of Portugese weblog bijvoorbeeld. Die categorieën laat ik dit jaar even aan me voorbijgaan, maar voor de beste Nederlandse log wil ik best stemmen. Alleen... op welke?
Van de tien genomineerden kom ik vrijwel dagelijks op drie sites. Op Bieslog natuurlijk, misschien wel de meest veelzijdige weblog van Nederland, enthousiast bestierd door Wim de Bie. Maar ook op Bright, het tech-lifestyle magazine waar ik af en toe voor werk en wat maandelijks bol staat van mooie beelden en pakkende teksten. Hinke maakt niet alleen heel begerenswaardige kunstwerken, ze schrijft er ook over op haar site Suds en Soda. Ze houdt de kunstwereld in Nederland en buitenland in de gaten en aan de hand van haar to-do-list houdt ik altijd bij waar ik eigenlijk ook nog heen zou moeten gaan. En ga ik niet, dan lees ik bij Hinke wat ik heb gemist.
Voordeel van de BOBs is dat je zo vaak kunt stemmen als je wilt, als je tenminste meerdere e-mailadressen hebt. Van mij krijgen ze alledrie een stem, en dan doe ik er ook nog eentje bij voor Merel Roze die is genomineerd in de internationale categorie 'beste weblog'.
Stemmen kan hier.
Geplaatst door Corrie om 07:45
30 oktober 2006
Jippie!
Ik mag 22 november toch met potlood! Wie ook liever met potlood stemt dan met 'de vinger' kan als stemtoerist naar een andere gemeente gaan. Hiervoor moet je wel een kiezerspas aanvragen, uiterlijk op 17 november.
Geplaatst door Corrie om 21:03
23 oktober 2006
Witte fietsen
Bij de entree van het Nationale Park De Hoge Veluwe, bij Otterlo, wezen we elkaar enthousiast op het enorme terrein met fietsenrekken vol witte fietsen. Daar gingen we straks zeker gebruik van maken, maar eerst met de auto naar museum Kröller-Müller. Na het museumbezoek zouden we daar een fiets pakken om naar het jachtslot St Hubertus te gaan.
Aangekomen bij het museum zagen we een vrijwel leeg fietsterrein en vroegen ons af of er over een paar uur meer fietsen zouden staan. Wie het witte fietsenplan niet kent: in het park zijn 1700 witte fietsen gratis beschikbaar. De fietsen zijn lekker simpel. Geen bel, geen handremmen, geen versnellingen, geen licht en vooral geen slot. Iedereen kan ergens een fiets pakken en ergens anders weer achterlaten. De fietsen zijn van niemand en van iedereen.
Nadat we ons hadden vergaapt aan de geweldige verzameling Van Goghs en Bart van der Lecks, liepen we opgetogen naar het fietsenterrein. Niet alleen het museum was drukker geworden, de fietsenrekken stonden vol! Alle zes pakten we een fiets, waarvan één met kinderzitje voor de 1-jarige A. Onderweg langs heidevelden en naaldbomen bedachten we allerlei scenario's waarbij het fietsenplan wel of niet goed zou werken. Je zou zomaar uit het museum kunnen komen en geen enkele fiets meer aantreffen. Dat zou inderdaad kunnen, maar de wet van grote getallen zegt vast dat de meeste mensen steeds een fiets hebben als ze die nodig hebben, al is het niet steeds dezelfde fiets.
We parkeerden onze fietsen bij het jachtslot St Hubertus en genoten er van een rondleiding met gids. Wat een vrouw was die Helene Kröller-Müller! En wat een architect die Berlage. Ze waren goed aan elkaar gewaagd. Berlage verzon manieren om zijn zin door te duwen (in de eetkamer liet hij een deel van de vloer niet betegelen, zo dwong hij de familie altijd daar het vloerkleed te leggen) en Kröller-Müller bemoeide zich zoveel maar kon met Berlage om haar eigen aanpassingen door te voeren. Uiteindelijk is Berlage met de bouw van het slot gestopt toen ze eiste dat hij een rechte muur zou afbreken om er een serre aan te bouwen. Anders had ze vanuit haar werkkamer geen zicht op de vijver. Dat was de druppel voor Berlage, en hij legde het werk neer.
Na de rondleiding liepen we terug naar de fietsenrekken. Er stond geen fiets met kinderzitje meer! Wat nou ideaal witte fietsenplan? Terwijl we stonden te bedenken hoe we dit zouden oplossen kwam er een familie aangefietst. In de groep twee fietsen met kinderzitje! Precies op tijd. Toen het groepje ons passeerde en een plekje zocht voor hun fietsen, zei een van de vrouwen "Nee laten we ze niet daar in het zicht zetten, straks zijn onze fietsen weg. We zetten hem wel daar achter, tegen die bomen". Een ander reageerde "Ja, laten we ze allemaal tegen elkaar zetten."
We hoefden elkaar alleen maar aan te kijken om te bevestigen wat we zouden doen. We draalden schijnheilig wat rond, en toen de familie de hekken van St Hubertus binnenliep sloegen we onze slag. Die fiets met kinderzitje was nu even van ons. Ha! Dat zal ze leren.
Het witte fietsenplan is een ideaal concept: een gratis vervoermiddel dat je kan gebruiken als je het nodig hebt. Op de hoge veluwe lukt het, met 1700 fietsen. In verschillende steden is het regelmatig geprobeerd, maar echt succesvol is het nooit geworden. Het plan werkt alleen als niemand de fietsen ziet als bezit, en dat is voor de meeste mensen een lastig concept. Zodra iemand zich een fiets wil toeeigenen, ook voor de uren dat hij hem niet gebruikt, loopt het fietsenplan spaak. Als dat op de Veluwe al bijna gebeurt, dan lukt het van zijn leven niet in een wereld zonder hekken.
Geplaatst door Corrie om 22:50
Van de dierenpers
Belangrijk nieuws van het Corries-favoriete-dieren-front:
- Hongerige panda's. Een jonge panda voeren (=ook knuffelen) lijkt me hemels, maar zou ik er 20% van mijn duim voor over hebben?
- Een paar jaar geleden breiden duizenden vrijwilligers wollen truitjes voor pinguins wiens verenkleed door olie was aangetast. Nu zijn ze in Zuid-Afrika gestart met het plaatsen van kunststof iglootjes die de pinguns als nestruimte kunnen gebruiken. Ze schijnen er dol op te zijn.
Geplaatst door Corrie om 10:48
20 oktober 2006
Spaarlampen
Het was even zoeken, maar vandaag heb ik voor het eerst sinds maanden weer eens naar Talpa gekeken. Toch wel zo'n minuut of twee a drie denk ik. Er was dan ook een speciale reden: R was op tv! Hij deed samen met zijn collega's mee met een actie voor spaarlampen, van www.hier.nu.
Geplaatst door Corrie om 00:31
19 oktober 2006
Keuringsdienst van Waarde
In Carp deze week een interview met de makers van een van mijn favoriete tv-programma's: Teun van der Keuken en Roland Doung van de Keuringsdienst van Waarde.
"Ik ben na een item over ham goeddeels met ham eten gestopt. Bijna alle ham in de winkels en de supermarkten is namelijk een parodie op ham. Het is volgespoten met water. Voedseltechnologen pronken op hun cv met de hoeveelheid water die ze in ham kunnen injecteren, zonder dat de suggestie van ham verloren gaat. Echt waar! Zulke kennis wordt in onze markteconomie rijkelijk beloond." - Teun van der Keuken.
Geplaatst door Corrie om 11:13
16 oktober 2006
Alamo Race Track
Alamo Race Track lijkt de laatste weken alleen maar in het nieuws te zijn omdat een filmpje van een optreden van de band op YouTube zeer succesvol is. Nu al meer dan 200.000 keer bekeken, toen ik er drie weken geleden over schreef pas 170.000. Ieder stukje in de krant, op de radio of tv gaat over het ongelofelijke succes van dat filmpje. Laat ik dan de enige zijn die dat even nuanceert: 200.000 kijkers mag dan veel zijn voor een Nederlandse band, voor een filmpje op YouTube is het natuurlijk peanuts. Het populairste filmpje allertijden (The Evolution of Dance) is al meer dan 34 miljoen keer bekeken, een vechtpartij tijdens een American football-wedstrijd is vandaag al meer dan 430.000 keer bekeken.
Vandaag is Alamo Race Track om een veel belangrijker reden nieuws: de nieuwe cd Black Cat John Brown is in z'n geheel te beluisteren in de Luisterpaal van 3voor12.nl en ligt eind deze week in de platenzaak. Ik hoop voor de mannen van Alamo dat het gros van de 200.000 YouTube-kijkers de cd koopt. Dat zou pas nieuws zijn! Excelsior maakt het heel makkelijk om de cd aan te schaffen: bestel 'm op hun website en voor 14,99 ligt ie bij je in de bus.
Geplaatst door Corrie om 18:37
14 oktober 2006
Asterix en Obelix
Bij de cursus kunstgeschiedenis zijn we van de Grieken via de Romeinen en Etrusken, vroegchristlijke en Byzantijnse kunst, en kunst van de vroege Middeleeuwen inmiddels beland bij de de Gotiek. De dia's lieten tot nu toe vooral architectuur zien, van tempels, kerken en kathedralen. Zo ook in de les over Gotiek.
Op de terugweg naar huis fietsen we over de Haarlemmerstraat langs de verlichte Posthoornkerk. En opeens zag ik het, de twee torens en de gebeeldhouwde bogen boven de voordeur, gotisch! Wauw, kunstgeschiedenis in levende lijve, live! Wat ik ook niet wist, is dat de Posthoornkerk ontworpen is door de architect Cuypers, bekend van het Centraal Station en het Rijksmuseum.
Waar ik 'last' van had bij de Goten, maar nog meer bij de les over de Romeinen, is dat ik steeds aan Asterix en Obelix moest denken. Helemaal als er Italiaanse keizers ter sprake kwamen. Journalist Ron Rijghard schreef afgelopen vrijdag in NRC een plezierig artikel over een omgekeerd fenomeneen: hoe je bijvoorbeeld in stripboeken kennis maakt met kunst en geschiedenis. In Suske en Wiske en het Spaanse spook komt het schilderij Boerenbruiloft van Breughel voor, in amdere strips de Mona Lisa en bijvoorbeeld van Gogh.
Uit het artikel van Rijghard, dat je hier volledig kunt lezen:
Wat populaire cultuur voortbrengt, is een geperverteerde en gekantelde versie van de authentieke stukken, maar net zo goed wijst ze de weg naar de grote kunst en de grote verhalen.
De Citroën Picasso, Troy met Brad Pitt als spierbundel Achilles, Het Bernini Mysterie met alles wat je van Rome dient te weten. De poster met de verveeld kijkende, vlezige engeltjes.
Vervolgens is het wel zaak de aangewezen weg te bewandelen. want hoeveel studenten weten dat die engeltjesposter boven hun Ikea-bed een detail is uit Rafaëls Sixtijnse Madonna? Wie Life of Brian voor de bijbel houdt, Troy voor de Ilias, of de beeldengroep op het Rembrandtplein voor De Nachtwacht, die mist wel iets. Die loopt op een dag in het dennenbos en snuift: Hè lekker, shampoo!
Geplaatst door Corrie om 20:08
10 oktober 2006
IJkpersoon
Eindelijk ben ik weer wat meer te weten gekomen over mijn ijkpersoon! Ik vermoed dat hij met het pontje uit Amsterdam Noord komt, maar zeker weten doe ik dat niet. Vrijwel dagelijks kruisen onze wegen elkaar. Als ik op de fiets op weg ben naar Amsterdam Centraal, komt hij me tegemoet lopen.
Ben ik laat, dan loopt hij al op de Haarlemmerdijk en hebben de meeste winkeliers hun deuren net geopend. Ben ik vroeg, dan loopt hij nog op de Haarlemmerstraat en staan de eerste klanten te wachten voor gesloten deuren, en rookt het personeel van de ABN en Etos nog snel een sigaret.
Iedere ochtend sprokkel ik iets meer informatie over hem bijelkaar. Deels uit observatie, deels uit fantasie. Gister droeg hij voor het eerst een sjaal! Een jas had hij dan weer niet aan. Vanmorgen zag ik hem ineens met een rugzak, terwijl hij altijd met een blauw kistje in zijn hand loopt. Dat kistje fascineert me. Het lijkt op een kleine gereedschapskist, maar het zou ook een opvallend grote lunchtrommel kunnen zijn. Zou iemand die voor hem inpakken en klaarzetten op het aanrecht?
De man is rond de vijftig, schat ik. Zijn gezicht toont vrij diepe groeven, en onder zijn ogen tekenen zich duidelijk van die zakjes af. Zijn haar, donker, is strak achterover gekamd. Echt vrolijk kijkt hij nooit. Hij doet me altijd sterk denken aan Jan Rietman, maar die hoeft vast niet elke ochtend rond 8 uur naar zijn werk te lopen.
Wat zou hij doen? Is het een kunstenaar, met zijn geliefde penselen in zijn kistje. Of een opzichter van een bouwbedrijf met stapels dik belegde boterhammen in zijn lunchbox. Nee, vast niet. Waarschijnlijk werkt hij op een klein kantoor. Of zou hij in de nachtdienst werken en als ik hem tegenkom opweg zijn naar huis?
Vandaag werd ik weer een snipper wijzer. Zo dicht bij het station was ik hem niet eerder tegengekomen. Terwijl ik mijn fiets op slot deed, liep hij ineens achter me langs. Hij moet wel van de pont zijn gekomen, dat kan niet anders. Maar waar gaat hij toch heen?
Geplaatst door Corrie om 23:01
08 oktober 2006
IJsberen
Voor iedereen die net als ik zojuist heeft genoten van BBC's Incredible Animal Journeys, waarin ijsbeer Aurora met haar pasgeboren jong gevolgd werd op een tocht van duizenden kilometers op de noordpool: the best of polarbearcam.com.
Het beeldmateriaal van de uitzending was geweldig. Close-ups van snuivende walrussen, die hun grote koppen boven het water uitstaken, instortende wanden van ijsbergen, vossen die achter jonge zeekoeten aan gingen, zeer zacht uitziende zeehondenjongen met grote donkere ogen, en vooral veel ijsberen. Gigantische mannetjes die zich moeiteloos uit het water op een ijsschots hesen, een moeder die haar jong beschermde tegen een beer twee keer zo groot als zichzelf, een spelend jong, schuilend in een sneeuwstorm, lopend door uitgestrekte kale vlaktes. Enzovoorts.
Ooit ga ik naar de noordpool om ijsberen in het echt te zien, ik weet het zeker.
Geplaatst door Corrie om 22:17
07 oktober 2006
Roeien
Omdat ik de laatste tijd maar een keer per week in de sportschool kom en vanmorgen de mogelijke les van 11.00 had gemist, dwong ik mijzelf tot een trainingssessie op zolder. Daar staat al maanden een stoere roeiergometer, zo'n Concept2 die vaak op de Vorm-pagina's in de krant staat afgebeeld. Drie keer per week een half uur roeien en je krijgt een gespierd, vetloos lichaam in een puike conditie.
Op de computer van het apparaat zag ik dat mijn laatste roeisessie op 23 augustus had plaatsgevonden, een afstand van 7000 meter roeide ik toen. Omdat ik gisteravond tot te laat in de Ierse pub was blijven hangen vond ik dat ik wel wat meer moest doen, en typte voortvarend een tijd in van 45 minuten. Op het beeldschermpje van de ergometer zie je de tijd aftellen, zie je hoeveel slagen per minuut je roeit, wat je 500 meter tijd is en de totale afstand die je hebt afgelegd. Onderaan geven twee bootjes weer of je je aan het opgelegde schema houdt. Het ene bootje geeft aan hoe hard je moet gaan om in die 45 minuten bijvoorbeeld 10 kilometer te roeien, het andere bootje geeft aan hoe hard jij zelf roeit, en of je dus boven of onder het schema zit.
Omdat roeien vrij saai is staat de roeimachine voor het zolderraam opgesteld. Het raam is vrij hoog en geeft al roeiend vooral uitzicht op de lucht. Vanmiddag zag ik blauwe lucht en grijze wolken. Drie maal barstte er een bui los. Ik zag een toestel van EasyJet overvliegen, en ook een wit groter vliegtuig. Een spreeuw stortte zich van het dak naar beneden en enkele meeuwen lieten zich door windvlagen meevoeren.
Omdat je met roeien continu naar voor en achter beweegt, beweegt het uitzicht mee. Met gestrekte benen en armen zie ik net het dak van de Haarlemmerpoort, een boomkruin en wat daken in de verte. Met gebogen benen kan ik ook voorbij rijdende treinen zien, schuilende duiven op de poort en in de verte het IJ. Eigenlijk wordt je er nogal gestoord van, dat in- en uitzoomen, het maakt me duizelig.
Voortvarend ging ik van start met de 45 minuten, met Interpol op m'n iPod. Na 5 minuten zat ik goed in het ritme, na 10 minuten ging ik zweten. In een kwartier had ik meer dan 3000 meter geroeid. Na 4032 meter had ik geen zin meer en dacht ik erover om te stoppen, na 4567 meter wilde ik echt ècht opgeven maar wist mezelf met de gedachte aan alle consumpties van gisteren over te halen in ieder geval tot 5000 meter te gaan. Met nog 22 minuten te gaan realiseerde ik me dat ik op de helft was, en wist niet goed of dit nu een goed of slecht teken was. Met nog 15 minuten op de klok besloot ik voor het eind te gaan. Na 6345 meter kreeg ik pijn in mijn billen en moest steeds gaan verzitten.
Met nog 8 minuten op de klok besloot ik af te gaan tellen. 26 slagen per minuut keer acht. 208, 207, 206, etc. De laatste 2 minuten deden vooral mijn handen zeer.
Nu zit ik hier, 600 calorieen lichter, maar ook drie blaren rijker.
Geplaatst door Corrie om 15:50
Tv weer
Laat het maar regen en stormen buiten, binnen is er genoeg te doen: Six Feet Under en The Sopranos zijn al weer een paar weken bezig, binnenkort komt het vijfde seizoen van 24 op dvd uit, de Keuringsdienst van Waarde is weer terug en in de VS is de eerste aflevering van het derde seizoen van Lost uitgezonden (en natuurlijk via internet verkrijgbaar).
Geplaatst door Corrie om 14:48
03 oktober 2006
Algorithm March
De Macarena en de Ketchup Song hadden allebei hun eigen dansje. Op de dansvloer (of waar dan ook) vooral uitgevoerd door groepen vrouwen. In Japan is de Algorithm March een hit. Het dansje komt uit een kinderprogramma met de aantrekkelijke naam Pythagoras Switch. Iedere week wordt hetzelfde dansje op een andere plek of door andere types uitgevoerd.
De Algorithm March begint met een aanstekelijke strijdkreet en gaat vervolgens vrij ingetogen van start. Het is eigenlijk een soort canon-dans waarbij iedereen hetzelfde patroon uitvoert, maar niet op hetzelfde moment. De eerste van de groep begint met pasje 1. Zodra deze persoon aan pasje 2 begint, start persoon 2 met pasje 1. De hele serie bestaat uit acht verschillende bewegingen.
De Algorithm March is zo ver ik heb kunnen nagaan op TVinjapan.com en YouTube nogal een mannending. Even verder zoekend naar de Algorithm March kwam ik op een bizarre versie tegen: 967 gevangenen voeren de dans gezamenlijk uit op de binnenplaats van hun gevangenis op de Filippijnen.
Amper van de verbazing bekomen zag ik op YouTube dat de gevangenen blijkbaar cultureel onderwijs krijgen, ze dansen ook op de Black Eye'd Peas. Was het bonte avond?
Geplaatst door Corrie om 22:46
RSS
Of iemand ze ooit gebruikt, geen idee, maar voor de volledigheid vermeld ik toch maar even dat m'n RSS-feed is veranderd sinds ik wat kleine dingen anders heb ingericht op camathome.com. www.camathome.com/index.xml is het juiste adres.
Geplaatst door Corrie om 22:20
01 oktober 2006
Google Earth
Eigenlijk dacht ik altijd dat het hetzelfde was, Google Maps en Google Earth. Als ik iets op wilde zoeken, deed ik dat in mijn browser via Google Maps. Een paar weken geleden installeerde ik op aanraden van mijn broertje eindelijk Google Earth, en ik moet zeggen, dat kijkt een stuk prettiger.
Ik vloog over de Nederlandse polders, steeds dichter naar dat kleine dorpje aan de Lek waar ik ben geboren. Van boven is het nog petieteriger dan wanneer je er doorheen wandelt. De molens en hun grote schaduw, de opvallende rode tennisbanen waarvan we het plok plok in de zomer altijd hoorden in de tuin, het langwerpige water wat in de winter de ijsbaan werd, de kerk als middelpunt van het dorp en aan het rand van het dorp een aangebouwde nieuwbouwwijk.
Eenzelfde sentimental journey maakt ik naar de Betuwe, naar het geweldige huis en vooral de tuin van mijn lievelings oma, die helaas al veel jaren niet meer leeft. De maisvelden die aan haar tuin grensden zijn inmiddels bewoond gebied. Maar het stoofperenlaantje is zo van boven bezien nog intact. Ik vloog naar mijn oude middelbare school, naar het kantoor waar ik nu werk, het Haarlemmerplein en over de bollenstreek.
Vooral de polders met landbouwgrond en weilanden zijn van boven prachtig. Een schakering van recht afgebakende vlakjes, ieder in een eigen kleur. Ik maakte bovenstaand screenshot eigenlijk omdat ik de uitgestrekte schaduwen van de bomenrij zo mooi vond. (Die van molens zijn ook goed!) Toen ik er net een kleinere versie van maakte voor op m'n weblog, viel me pas op hoe de weg met een linaal en geodriehoek lijkt te zijn aangelegd. De weg snijdt perfect door beide hoeken van mijn rechthoek. Ik heb er niet naar gezocht, het kwam er gewoon zo mooi uit.
Geplaatst door Corrie om 13:18
Bright 11
Als ik mensen over het tijdschrift Bright vertel, heb ik altijd de neiging om te zeggen dat het een 'nieuw tijdschrift' is, maar inmiddels is het elfde nummer van Bright net uitgekomen. Van mijn hand slechts een paar korte stukjes, over computerwinkel ikbenstil, de computerhood en het curriculum illusione.
Ook in Bright 11: Tech couture • Video Top 40 • 11 :: Design & Fashion okt 06 • Creative Class of 2006 • The Crafting Guide • Het 6e Zintuig • Floating Bed: 2001 A Spaed Oddity • 7 vragen voor Peter 'Engadget' Rojas • designfietsen • The Computer Hood • Wifi Skype Phones • Levi's iJeans • C64 Orchestra • Meike in de snelste Mini ooit • Op bezoek bij Yves Béhar in LA • Curriculum Illusione • tastervaringen bij Renault • Lacoste Techno Polo • Goth Lolita • Knitta Please • Helvetica the Movie • Furby flashback • en weer drie nieuwe leden van The Bright Bunch.
Geplaatst door Corrie om 12:34