13 augustus 2006
De Noren
In het buitenland valt pas op hoe herkenbaar je eigen volk is. Gelaatstrekken, lichaamsbouw, kleding. Het is voor ons een sport om de nationaliteit van voorbijgangers op straat of op de camping te raden. Voor Nederlanders, Duitsers, Engelsen, Italianen en Fransen gaat dat vrijwel in 100 procent van de gevallen goed.
Voortaan kan ik de Noren vast ook herkennen. De brede jukbeenderen en wangen, vrij ronde hoofden, een gedrongen postuur. Blonde haren en blauwe ogen? Volgens de Lonely Planet heeft 85 procent van de Noren blauwe ogen. Dat hebben we niet helemaal na kunnen gaan, maar de blonde haren, ja die waren er wel. Al vroegen we ons in veel gevallan af of het wel natuurlijk blond was. Nergens zoveel kapsalons als in Noorwegen. In elk gehucht was er minimaal één frisør.
Een Noorse schipper vertelde ons dat hij die ochtend in de krant las dat Noren zoveel gemeen hebben met Nederlanders. Een wetenschapper had onderzocht met welke Europeanen de opvattingen, reacties en levenshouding van de Noren het meest overeenkwamen. Met de onze dus. Misschien waren er daarom zoveel Nederlanders tegelijk met ons op vakantie in Noorwegen? We schrokken er van, van deze aanwezigheid van medelanders en ook de Noren viel het op.
Een verschil tussen Noren en Nederlanders is volgens mij dat Noren nog meer vertrouwen hebben in het goede van de medemens. Je hoeft je in hotels niet te legitimeren of vooral te betalen, zelfs zonder je creditcard te laten zien kun je er een aantal nachten slapen. En om een hotelkamer, excursies of kampeerhut te reserveren is een voornaam genoeg. In dorpen laten winkeliers 's nachts rekken met spullen buiten staan. Dat leidde bij ons niet alleen tot verbazing, maar ook tot het misverstand dat de winkels nog lekker laat open waren. En 's ochtends tot rekken natte kranten.
(Mijn fotoserie van Noorwegen breid ik de komende dagen verder uit.)
Posted by Corrie at 13 augustus 2006 12:38