« Bloemendaal aan zee | Home | Radio Online »
18 juli 2006
De merel
"Die vogel spoort niet", klonk een gepikeerde vrouwenstem van een balkon een paar huizen verder. "Kijk 'm nou zitten, weer op dat zelfde stukje schutting. Ik word er gestoord van!"
Het is waar, ons huizenblok wordt de afgelopen weken geteisterd door een merel. Zo mooi en zomers als hij zijn toonladders eerst zong, zo vervelend is nu zijn geschreeuw. 's Morgens heel vroeg schettert het de slaapkamer binnen en zo lang het enigszins licht is gaat het door.
Eerst vermoedde ik dat de boosdoener een vogel in een kooitje was, op het balkon buitengehangen door een buurman en in opperste staat van paraatheid om te willen ontsnappen. Maar met een beetje geduld kwam ik erachter dat het een gewone merel was. Zijn zwarte verenkleed en feloranje snavel wipten ongeduldig heen en weer op de schutting.
Ook vanmorgen ging hij of zij weer te keer. En natuurlijk is een vogel minder erg dan ruziende buren, een jengelende baby, boor of SkyRadio. Maar toch, alle vogels die continu hetzelfde geluid maken zijn storend. Duiven, koekoeken, je wordt er tureluurs van.
Terwijl ik vanmorgen vroeg mijn handdoek buiten hing, hoorde ik de opmerkingen van de onbekende buurvrouw. Ze klonk alsof ze al een tijdje wakker lag van de merel, en graag ongestoord verder wilde slapen. Aan de overkant verscheen een andere buurvrouw, in een duster met een wild gebloemd patroon.
"Hij heb daar een nestje", zei ze en wees naar een grote struik in de hoek van haar tuin. "Met zulke kleintjes", en hield haar duim en wijsvinger een paar centimeter uit elkaar.
"Oow", zij de onbekende buurvrouw. "Dank je wel, dan weet ik tenminste waarom ie zo gestoord doet."
Posted by Corrie at 18 juli 2006 09:09