« april 2006 | Home | juni 2006 »

30 mei 2006

Radio

Scanr.com belooft je mobiele telefoon om te toveren in een mobiel kantoor. Door de camera in je telefoon slim te gebruiken kan je niet alleen mee bellen maar ook mee scannen, kopiëren en faxen. Luister vanavond naar mijn testoordeel in Radio Online, van 20.00 tot 21.00 op radio 1.

Geplaatst door Corrie om 16:59

Wembley

Wembley, het derde boek van Richard Osinga, komt op 1 juni uit bij Querido. Hij wil het boek ook online beschikbaar stellen en heeft daar een slimme - en snelle - manier voor bedacht. Hij knipte de tekst op in net iets meer dan tweehonderd stukjes en roept weblogs op een fragment te plaatsen. Hieronder kun je nummer 79 lezen. Een originele manier om een boek te lezen en wie weet krijg je er ook nog eens tweehonderd favoriete weblogs bij. (Vanavond meer over zijn initiatief bij Radio Online.)

wembley
Dit is fragment nummer 79 van het boek "Wembley" van Richard Osinga.

Cantona bekijkt zichzelf nog even in de spiegel die in het halletje bij de toiletten hangt. In zijn gewone kleren ziet hij er heel anders uit. Hij draagt een bandplooibroek en een wit zijden hemd, dat glimt in het tl-licht. Hij ziet eruit alsof hij uitgaat, dansen, achter de vrouwen aan.
'Ga je uit vanavond?' vraag ik.
'Nee, hoezo?'
'Vanwege die kleren.'
Cantona glimlacht, maar zegt niets.
In de bus terug slaap ik weer. Ik lig met mijn hoofd tegen de schouder van Cantona. Hij vindt het niet erg, geloof ik. Hij wekt me als we bij de halte zijn waar ik uit moet stappen. Ik voel me stram en vies als ik naar ons flat loop. Mijn polsen doen pijn en mijn mond is uitgedroogd alsof ik op tzetze bladeren heb gekauwd.

Naar het begin -    Doe mee -    Lees verder >>



Geplaatst door Corrie om 14:20

28 mei 2006

Onder moeders vleugels

meerkoet.jpg

Geplaatst door Corrie om 17:00

25 mei 2006

Prestatie

I survived Ikea on Hemelvaartsdag!

Geplaatst door Corrie om 17:10

Toeval

Mijn ogen scanden de cd-recensies in het kunstkatern van de Volkskrant en bleven steken bij de naam Afghan Wigs. Er was een tijd, best lang geleden, dat ik hun cd Gentlemen grijs draaide. Blijkbaar had een nieuwe band van zanger Greg Dulli een nieuwe cd uitgebracht. Vier sterren in de Vk. Echt tijd om verder te lezen had ik niet, de trein stopte alweer op Amsterdam Centraal.

's Avonds aten we bij een vriend, een zomerse ovenschotel met geroosterde groentes, aardappel en sardientjes. We dronken rode wijn, praatten, zochten af en toe ons gelijk op met Google of Wikipedia en luisterden muziek. Toen we opstonden om naar huis te gaan hoorden we een fijn nummer op de achtergrond. "Klinkt lekker", zei ik. "Ja, die zanger doet me aan iemand denken", zei Rickert. "De Afghan Wigs", zei ik. "Nee", zei vriend W., "dit zijn The Twilight Singers."

En wat blijkt, de nieuwe band van Greg Dulli - die overigens al sinds 2000 platen maakt - heet The Twilight Singers! De nieuwe cd Powder Burns is net uit.

Geplaatst door Corrie om 14:07

23 mei 2006

Schatzoeken

De paden op de lanen in. Onlangs trok ik op een zonnige zondag onder begeleiding de natuur in. Bloesemende bomen langs de Rijn, mekkerende lammetjes en sporen van de Tweede Wereldoorlog. In de buurt van Oosterbeek ging ik vanaf N 51 85.429, E 005 49.409 met een gps op zoek naar de schat van Sosabowski. Of ik hem gevonden heb hoor je vanavond in Radio Online, van 20.00 tot 21.00 op radio 1.

Update: luister hier.

Geplaatst door Corrie om 16:54

20 mei 2006

Paskamer

Vanmiddag stond ik in een klein hokje met witte wanden, ik zag mezelf van voren en van de zijkant in twee spiegels. Nu vind ik nieuwe kleding passen over het algemeen best leuk, maar als het om ondergoed gaat en ik mezelf in niets ontziend tl-licht zie, dan hoeft het ineens niet zo nodig meer. Dat het toch nog een aardige middag werd, kwam door het gesprek in het pashokje naast me. Terwijl ik wisselde van zwartwitte ruitjes naar knalgroen, hoorde ik een moeder en zoon in gesprek.

"Kom maar mee hoor," zei ze tegen haar zoon, "ik ben niet zo preuts." De zoon - ik denk dat hij 12, 13 jaar was - antwoordde gevat "nou ik ook niet hoor" en stapte zo te horen samen met zijn moeder het hokje in. Ze keuvelden over maten, moeder vroeg haar zoon de bandjes op haar rug te verstellen en na een tijdje stuurde ze hem naar buiten om aan het paskamermeisje een grotere maat te vragen. "Hebben jullie deze ook in 80C", vroeg hij ietwat aarzelend aan het meisje.

Toen ik inmiddels zuchtend gewisseld was van groen naar zwart en van zwart naar streepjes, werd het gesprek echt informatief. Moeder vond het wel genoeg geweest en vroeg aan haar zoon of hij even de sluiting van haar bh wilde losmaken. Zoonlief bromde "dat kan je zelf toch wel doen." waarop moeder enthousiast begon te doceren hoe hij als man later indruk op vrouwen kon maken als hij hun bh met één hand kon losmaken. De zoon giechelde wat, daar had hij niet eerder over nagedacht. Even later zei hij, "zo bedoel je?".

Ik was zo verbaasd dat ik mijn eigen open mond in de spiegel zag. Ik hoop voor zoonlief dat de borsten van zijn moeder niet de laatste zullen zijn die hij zonder bh zal zien.

Geplaatst door Corrie om 21:37

Raad de Plaat

plaat.jpg

The Eagles, The Rolling Stones, Prince, Queen en de Sex Pistols. In bovenstaande afbeelding - een (oude) prijsvraag van Virgin - zijn 75 bands verwerkt. Na een minuut kijken wist ik er maar één, maar als je de vertaalslag van beeld naar woord eenmaal te pakken hebt, zie je ze aan de lopende band.

- afbeelding hoge resolutie
- oplossing met hier weer de oplossing van

Geplaatst door Corrie om 00:00

17 mei 2006

THX JHN

thx.jpg Goed nieuws, Johan heeft een nieuwe cd! En als we de titel van het album mogen geloven, mogen we heel blij zijn dat er na vijf jaar weer een nieuwe plaat is. Je kunt 'm in z'n geheel beluisteren via de Luisterpaal van 3voor12 en dan zul je horen dat Johan weer klinkt als Johan, en dat is fijn. Straks tussen 22.00 en 23.00 treden ze op in Club 3voor12, ik ben erbij maar je kunt natuurlijk ook luisteren op radio 3fm.

In OOR: Eigenlijk is ‘t maar goed dat Johan – of moeten we zeggen: zanger/gitarist/songschrijver Jacco de Greeuw? – weinig anders kan dan tijdloze popliedjes maken. Behalve dat het, om het eens eufemistisch te brengen, de houdbaarheid van het songmateriaal ten goede komt (waardoor je dus probleemloos wegkomt met één album per vijf jaar), schept het ook geen valse verwachtingen. Bij Johan weet je wat je krijgt. En dat is zelden minder dan briljant. Is ‘t weer zover? Yep. Met THX JHN denderen De Greeuw en zijn mannen – gitarist Maarten Kooijman, bassist Diets Dijkstra en Excelsiors huisdrummer Jeroen Kleijn – opnieuw met speels gemak, of nee, met achteloze superioriteit over vrijwel elk bandje heen dat vandaag de dag pretendeert well-crafted pop te fabriceren. Johan regeert, laten we dat niet vergeten, zelfs al kwam THX JHN net zo moeizaam en traag tot stand als het voorgaande meesterwerk (Pergola uit 2001) en moest de met depressies worstelende De Greeuw andermaal door diepe dalen om aan zijn eigen, torenhoge standaard te kunnen voldoen.

Geplaatst door Corrie om 20:25

14 mei 2006

FYI

Sinds 1998 gebruik ik een Nedstat-teller op mijn site. Een tijdje geleden werd Nedstat ineens Webstats4u en verscheen er bij ieder bezoek aan mijn website een irritant pop-up venster. Vanaf vandaag gelukkig niet meer, voorlopig tel ik jullie met Statcounter.

Geplaatst door Corrie om 22:20

13 mei 2006

Meer meer meer

De belastingdienst zegt wel dat ze het niet leuker kunnen maken, maar wel makkelijker, maar voeren dat vervolgens niet goed uit. Wat zo fijn is aan een goede zoekmachine, is dat je door steeds meer zoektermen in te voeren een steeds kleiner aantal resultaten krijgt. Bij de Belastingdienst denken ze hoe meer hoe beter.....

zoek.jpg

Geplaatst door Corrie om 14:18

12 mei 2006

Radio (g)een

Francisco schrijft beeldend hoe hij 's morgens roerloos in bed moet liggen om Radio 1 te kunnen blijven ontvangen. Als hij beweegt kan de radio-ontvangst zo maar wegvallen. Die gebrekkige ontvangst speelt niet alleen in Rotterdam, ook hier in huis hebben we er last van.
R. luistert graag naar Radio 1 als hij 's avonds in bed ligt. Als ik even later de slaapkamer binnenkom, word ik vaak onmiddellijk weggestuurd. Ik verstoor de ontvangst. Om zo min mogelijk gaten in Met het oog op morgen te veroorzaken en de ruis tot een minimum te beperken, kruip ik naar de badkamer, poets zittend op mijn knieeen mijn tanden en tijger over de vloer terug naar bed. Daar draai ik me op mijn rechterzij, ga diagonaal over het matras liggen en schuif wat centimeters heen en weer tot ik een o.k krijg van R. en het ruisen stopt.

Geplaatst door Corrie om 15:55

11 mei 2006

Controle

trein.jpg Vrijwel dagelijks pendel ik per trein tussen Amsterdam en Haarlem. Als de conducteur langskomt, vis ik mijn trajectkaart uit mijn portemonnee en laat deze zien. Ik dacht altijd dat ze de kaart goed bekeken, ze nemen er namelijk wel de tijd voor, maar twee weken geleden kwam ik erachter dat ik al weken met een ongeldige trajectkaart reis. Of eigenlijk, dat ik weggestopt in mijn beurs wel een geldige jaarkaart heb met het jaartal 2007 erop, maar altijd de kaart laat zien die al sinds 31 maart 2006 is verlopen. Sinds ik daar achter ben, vraag ik me af wanneer ik er door een conducteur op wordt gewezen dat mijn kaart niet meer geldig is. En zo vermaak ik mij dagelijks in de trein door te wachten op kaartcontrole.

Tegenwoordig reis ik elke dinsdag van Amsterdam naar Hilversum, voor mijn bijdrage aan Radio Online. Deze week kwam ik een bekende tegen op het station en stond daar een tijdje mee te praten. Naar aanleiding van dat gesprek had ik een binnenpretje en zat vrolijk in de trein. Totdat ik de conducteur zag verschijnen. Shit, vergeten een kaartje te kopen. Het ritje wat me normaal 2,90 euro kost, werd ineens 37,90 euro. Ik probeerde mezelf zo'n houding te geven dat de overige reizigers in de coupe zouden zien dat ik geen notoire zwartrijder was, maar gewoon iemand die per ongeluk was vergeten een kaartje te kopen. Hoe je dat doet weet ik niet, dus ik keek maar uit het raam en las zodra de conducteur weg was maar gewoon verder in mijn boek.

De man schreef een bon uit voor Amsterdam-Hilversum, met korting. Ook hij zag niet dat mijn kortingskaart niet meer geldig was, maar dit keer vond zelfs ik het niet grappig.

Geplaatst door Corrie om 09:06

09 mei 2006

Radio

De afgelopen week heb ik en PSP in mijn bezit gehad. Wat een geweldig apparaat! De beelden zijn haarscherp, vloeiend en het scherm is zeker groot genoeg. Voor Radio Online testte ik wel een heel serieuze toepassing van deze sexy gadget. Helaas kon ik niet me niet uitleven met de nieuwe Lara Croft maar keek ik het RTL nieuws. Luister vanavond tussen 20.00 en 21.00 naar radio 1.

Update: of hier on demand

Geplaatst door Corrie om 17:13

07 mei 2006

Sieradenfabels

pingu.jpg Een Keizerspinguin met de allure van een rapper op MTV, behangen met gouden kettingen en gehuld in een grote bontjas. Een boomkikker met een pofbroek, een camouflagehert waarbij blaadjes aan zijn gewei groeien of een chimpansee aan een ketting van gouden pinda's. De wonderlijke dieren van Felieke van der Leest maken je niet alleen vrolijk, ze hebben ook een functie, als sieraad.
(Gezien op Art Amsterdam)

Geplaatst door Corrie om 16:12

05 mei 2006

Tv

matthew.jpg In de geweldige film Lost in Translation is hoofdrolspeler Bob (Bill Murray) te gast bij een Japanse tv-show met een nogal enthousiaste en opvallende host, Matthew Minami. Ik had er niet eerder over nagedacht, maar Matthew bestaat echt. Via sdwlk kwam ik terecht bij tv-fragmenten van de show van Matthew's Best Hit TV, op YouTube natuurlijk. En zo bracht ik deze ochtend door met een adhd-presentator en gillende en giechelende Japanse meisjes, erg aanstekelijk!

Aziatische meisjes zijn sowieso mijn favoriet van YouTube, deze Koreaanse meisjes treden dansend en zingend op in een tv-show waar ik wegens het ontbreken van ondertitels niets van begrijp. Ze lijken vanuit huis een showtje op te voeren, waar gasten in de studio op kunnen reageren.

Geplaatst door Corrie om 11:15

03 mei 2006

Buiten

139950905_2be95f4577.jpg

Martin Bril heeft hem al eerder dit jaar gevierd, maar voor mij was het vandaag pas echt rokjesdag. Ik heb hem doorgebracht met opgerolde broekspijpen en kniebeschermers. Het was een goed plan om te gaan fietsen naar Durgerdam en daar te gaan skaten, vond ik toen ik eindelijk de Schellingwouderbrug afsjeesde en de stad achter me liet. Zodra je het IJ over bent, ben je pas echt buiten. Om je heen weilanden met koeien en schapen, kleine dorpjes met kerktorens, rode daken en waslijnen in de tuin, riet, water met vogels en zeilbootjes.

Een eindje voorbij Durgerdam vond ik een fijn stuk gras om te zitten. Met de dijk in mijn rug en mijn gezicht in de zon, had ik uitzicht over het meer, waar het water zonder haast voort kabbelde. De vage omtrekken van elektriciteitsmasten en flatgebouwen in de verte waren de enige herinneringen aan de stad. Hoe langer ik met blote voeten en opgestroopte pijpen in het gras zat en steeds een nieuwe bladzij omsloeg, hoe minder het idee van skaten me aanstond. Gewoon buiten zijn was al genoeg. Dat ik toch nog 15 kilometer door zwermen insekten heb geskate, komt voornamelijk door een mij onbekende man.

Op het stuk gras aan het water genoten nog twee vrouwen van de zon, ieder voor zich, heel prettig. We kregen gezelschap van een onrustig manspersoon die nogal zoekend om zich heen keen, wat heen en weer drentelde en toen hij geen aandacht kreeg maar weer vertrok. Tien minuten later was hij terug, veinsde interesse in het uitzicht en liep opvallend nonchalant van de ene naar de andere vrouw. Toen hij achter mij stond zei hij "rustgevend he, die vogelgeluiden". "Hmm", antwoordde ik kortaf, wendde mijn hoofd af en sloeg een nieuwe bladzijde om. Opnieuw verdween de gedrongen man uit het zicht, achter de dijk.

Toen zijn wandeling voor de derde keer langs 'ons' stuk gras kwam - een van de vrouwen was inmiddels vertrokken - zag ik mijn middag luieren in het gras in rook opgaan. "Je fietssleutels zitten nog in je slot", zei de man die zich zonodig aan andere mensen moest opdringen. "Ik ga zo weg", zei ik, terwijl ik hoopte dat het net zo vijandig klonk als ik het bedoelde. Ik rolde mijn pijpen naar beneden en pakte mijn tas, door het lange gras hoorde ik hem de dijk weer opklimmen. Even dacht ik nog over om te blijven, maar ook de andere vrouw was inmiddels door de man verjaagd en in nog een ontmoeting met een man met een snorretje en een mintgroene ruitjesblouse had ik geen zin. Dan maar skaten.

Geplaatst door Corrie om 23:28

Radio

Om twee minuten over acht werd ik dan toch ineens heel zenuwachtig. Ik kreeg het warm, mijn buik voelde wiebelig en ik hoorde het bloed in mijn oren suizen. Een van de vaste presenatoren van Radio Online was op vakantie, en ik viel voor hem in, voor het eerst. Een uur lang een microfoon voor je neus om live een uitzending te maken is toch iets anders dan zes minuten vragen van twee presentatoren beantwoorden.
Viel het mee? Ja en nee. Ik kreeg in ieder geval geen black-out en stelde zelfs af en toe een vraag. Maar terwijl de regiesseur in je koptelefoon roept dat de volgende de interviewen gast haar telefoon maar niet opneemt naar een gesprek luisteren en ook alvast een volgende vraag bedenken, daarvoor zat ik gelukkig naast een professional die het meeste werk verrichtte.
Zelf durf ik het nog niet, maar via de website van Radio Online kun je de hele uitzending - of alleen mijn test over Hyves.tv - beluisteren.

Geplaatst door Corrie om 08:43

01 mei 2006

In m'n nopjes

nopjes.jpg

Als iemand me toen ik twaalf was had verteld dat ik later nog eens een rode jurk met witte stipjes zou dragen - en hem nog mooi vond ook - had ik vast verontwaardigd 'echt niet!' geroepen. Frappant hoe smaken kunnen veranderen.
Rood was bij mij vroeger echt taboe. Ik vond het een intens schreeuwerige, lelijke kleur. Daarom hield ik ook niet van tomaten. Ongetwijfeld had mijn zus er ook mee te maken. Alles wat op haar zolderkamer rood was, was op mijn slaapkamer blauw. Het behang met dunne witte strepen, het dekbedovertrek, de gordijnen. Ook onze winterjassen verschilden als dag en nacht. En als mijn moeder kleren voor ons maakte, wilde mijn zus een rode blouse en ik een blauwe.

Wie via de webcam wel eens een deel van mijn woonkamer ziet zal van die rode weerzin niets meer merken. Ik berg mijn spullen op in rode stalen kastjes, drink koffie uit rode bekers, zit op een rode bank en kijk aan een kant van de kamer naar een rode muur. Rood is opvallend en krachtig, hard maar toch ook warm. Het rood van mijn zomerjas, of aardbeien, tulpen en lippenstift maakt de aanblik van het leven een stuk zonniger.

En die stippen. Ook lelijk vond ik vroeger, al duurde deze vroeger toch wel tot dit voorjaar toen ik een zwart jurkje met witte stippen in de etalage van een kledingwinkel op de Haarlemmerdijk zag hangen. Stippen, wat lief! Ik kan me niet heugen ooit stippen gedragen te hebben. Strepen en ruitjes gingen wel, of desnoods bloemetjes, maar het liefst droeg (en draag) ik effen kleding. Zonder logo's.

Zie hier wat 21 jaar ouder worden met je kan doen. Rood met stippen. Mooi!

Geplaatst door Corrie om 23:31