« Afritsen | Home | Op de thee »
12 januari 2006
Water
Aangekomen op Centraal Station liep ik de gebruikelijke route naar mijn fiets. Door de westelijke uitgang, langs de beruchte taxistandplaats richting fietsboot. Door de openstaande hekken van het bouwterrein naast de bewaakte fietsenstalling, golfde water naar buiten. Heel veel water. Toen ik het hoekje om wilde slaan om richting hotel Ibis te lopen zag ik pas hoeveel water. De weg waar normaal tientallen taxi's stapvoets rijden, hopend op een plaatsje bij de taxistandplaats, was veranderd in een snelstromende rivier.
Aan de kant van de fietsboot kon je nog met droge voeten over de stoep lopen. Eigenlijk zag het er wel vermakelijk uit. Klotsend bruin water in plaats van donkergrijs beton. Alsof Amsterdam er een nieuwe gracht had bij gekregen. Aan het eind van mijn route realiseerde ik me ineens dat mijn fiets aan de overkant van deze snelstromende waterweg stond, bij de spoorbrug.
Net als overige ramptoeristen doodde ik mijn bedenktijd met het maken van foto's met mijn mobiele telefoon. Was het zomer geweest dan waren blote voeten de oplossing. Maar op een dag dat je haar 's morgens op de fiets bevriest, hou ik liever mijn schoenen aan. Het moest anders.
Vanaf de overkant waadden twee meisjes met de fiets aan de hand mijn kant op. Veilig aan de overkant bleken ze plastictassen van hotel Ibis om hun voeten en onderbenen te hebben. Geniaal. Gelukkig wilde de droge meisjes mij hun tassen wel afstaan en kon ik aan de overtocht beginnen. Voetje voor voetje wist ik de overkant te bereiken. Best spannend, golvend en hard stromend water, niet zien waar de stoep ophoudt en de weg begint.
Fiets van het slot, en al vlot begon ik vol zelfvertrouwen aan de terugweg. Middenin mijn avontuur werd ik door bewonderende ramptoeristen gefotografeerd. Eenmaal aan de overkant - droge voeten en slechts een vochtige spijkerbroek! - stond ik mijn plastic tassen af aan een lange man in een grijs pak. Ik kon het niet laten om te blijven kijken hoe het hem op zijn tocht verging. Hij had een heel andere techniek, en liep gebukt om de bovenkant van de tasjes vast te houden zodat ze niet zouden afzakken. Toen hij bijna bij de overkant was, stoof er een jochie op een crossfiets door het water. De vloedgolf die hij veroorzaakte, gulpte de plastic tasjes in. De man schreeuwde.
- zie ook de foto's van Thomas Schlijper
Posted by Corrie at 12 januari 2006 20:09