11 januari 2006
Afritsen
Na een uur passen, dralen, nog eens modelletje zus en kleurtje zo aantrekken, keek ik nog steeds met afgrijzen naar mijn eigen spiegelbeeld. Ik vond het zo erg dat ik besloot het gewoon niet te doen. Ze zijn te cliché, te aseksueel en vooral te lelijk. Hun pasvorm sluit niet aan bij de mijne. Maar vandaag ben ik alsnog overstag gegaan: ik heb een afritsbroek.
Ik durf eigenlijk niet verder te schrijven, laat staan straks op 'publiceer' te klikken, maar omdat ik straf heb verdiend kastijd ik mezelf met deze ontboezeming. Vanaf nu hoor ik bij het leger geuniformde vrijetijdgenieters, dat strand, bos en stad bevolkt met wandelschoenen en khaki afritsbroek.
Als ik het zo erg vind, waarom heb ik het dan toch gedaan? Omdat ik denk dat het 'handig' is zo'n broek in de jungle. Een plek waar ik nooit eerder was en niet goed weet wat ik ervan moet verwachten. Juist die eigenschap 'handig' maakt die outdoor kleding waarschijnlijk zo onaantrekkelijk om te zien.
Maar goed, daar waar het vochtig en warm is, en allerlei insekten zich te goed willen doen aan mijn zweet en bloed, daar ga ik natuurlijk niet op mijn stadsbest rondlopen. Al doe ik dat op de camping in Frankrijk wel en heb ik respectabele tochten gewandeld in de bergen in een kek rokje en een wit synthetisch hempje met spaghettibandjes en secret support.
Misschien doe ik dat uiteindelijk ook wel in Frans Guyana, en blijft de afritsbroek ver onderin mijn rugzak verstopt. Ik zweer hierbij één ding: ik zal nooit en te nimmer mijn vrijetijdsuniform in de stad dragen. En dat zouden meer mensen moeten doen.
Posted by Corrie at 11 januari 2006 21:54