« oktober 2005 | Home | december 2005 »
29 november 2005
Radio Online
Radio 1 studio
Luister hier naar de hele uitzending, en hier alleen mijn onderdeel.Geplaatst door Corrie om 19:23
Radio Online
Corrie goes nerdy. Of toch niet? Voor het radioprogramma Radio Online testte ik een 'beginners'-versie van Linux: de live cd van Ubuntu. Vanavond tussen 20.00 en 21.00 uur ben ik te horen op radio 1 en kun je erachter komen of ik er wat van bakte. Omdat vaste medewerker Marie-Claire er vandaag niet is, mag ik voor haar invallen.
Geplaatst door Corrie om 17:31
28 november 2005
Moe?
Drie dagen hcc!dagen-beurs afsluiten met een concert in Tivoli van CocoRosie (wauw!) hebben zijn tol geeist: uitgeslapen tot 10 uur en nog steeds wallen en een duf hoofd. Zo duf dat ik in een zojuist getypte tekst wel een heel raar woord tegenkwam: scheldgieter. Inderdaad, daar houd geldschieter moeten staan.
Geplaatst door Corrie om 16:20
25 november 2005
Spinvis
Dat is nog eens een welkome verrassing, na een dag van wervelstormen, natte voeten, bevroren vingers, treinvertragingen, sneeuw en een dag lang op de hccdagen staan: zomaar de nieuwe cd van Spinvis op de deurmat vinden! Zijn muziek heeft me de hele avond gezelschap gehouden.
Dagen van gras, dagen van stro, zo heet het nieuwe album van Spinvis. En er staan weer prachtige nummers op, met meeslepende melodieën en poëtische teksten. Een deel van de nummers heb ik eerder gehoord bij de theatertour van Spinvis, Lotus Europa. Daar was ik destijds nogal van onder de indruk, vooral van de hartverscheurende uithalen die Hans Dagelet uit zijn trompet perste.
Aan de oevers van de tijd, hing ik maar wat rond, is een van de mooiste zinnen van het album, ik zou er bijna verliefd op worden. Het nummer Aan de oevers van de tijd is op de website van Spinvis te beluisteren, compleet met videoclip. Het raakt precies mijn nostalgische snaar, heel fijn. Ook Lotus Europa is niet te missen, het nummer verbeeldt een complete film, met een hoofdrol voor de koning van de duikplank. Of Erik de Jong nu zingt over Het voordeel van video of de Flamingo, ik wil het nog een keer horen, en nog een keer en nog een keer.
Luister de complete cd via de Luisterpaal van de Vpro. Of nog beter: 21 januari live in Paradiso!
Geplaatst door Corrie om 22:14
hcc!dagen, GameExpo
Geplaatst door Corrie om 17:14
23 november 2005
Varkentjes
Arme, arme varkentjes. Niet zozeer Ot en Sien, de varkens van De Keuringsdienst van Waarde die gister in het programma als ribkarbonades eindigden, maar vooral de miljoenen anonieme varkens in de bioindustrie.
De Keuringsdienst kocht tien maanden geleden twee biggetjes en huisvestte deze in de ruime tuin van programmamaker Wouter Klootwijk. Hij liet ze lekker scharrelen in de modder, voerde ze dagelijks lekker hapjes en bracht ze, eenmaal vetgemest tot 170 kilo, naar het slachthuis. Nu is het niet prettig om te weten dat dieren worden afgemaakt, maar het schokkendste uit deze aflevering vond ik niet zozeer de dood van Ot en Sien, maar de zogenaamde varkenseconomie.
Volgens de varkenseconoom verdient niemand aan varkens. Niet de boer die ze vetmest, niet het slachthuis die ze slacht en niet de supermarkt die ze in hapklare brokken verkoopt. De boer die zijn varkens naar het slachthuis brengt, krijgt iets meer dan een euro per kilo slachtgewicht. Dit komt erop neer dat hij net aan van de verkoop van zijn varkens rond kan komen, maar niet genoeg verdient om te investeren. Ook de slachter verdient amper op zijn werk, en hetzelfde geldt voor de supermarkt die - volgens de KVW - varkensvlees slechts als lokproduct gebruikt in de hoop dat klanten een fles cola of zak chips kopen waar de supermarkt wél op verdient.
Wat is de prijs van dierenleed? Willen varkens ooit een beter leven krijgen, dan moet de prijs van het vlees drastisch omhoog zodat de boeren hun beroep anders kunnen gaan uitoefenen. Het lijkt mij een simpele gedachte, maar ik zie vast wat over hoofd, anders was dit toch al lang gebeurd?
In NRC van gisteren schreef Rudy Kousbroek een artikel (Kunst tegen martelen van varkentjes) over de fototentoonstelling Document Nederland: Dierbaar, die te zien is in Huis Marseille in Amsterdam. Een fotoserie van Jan van IJken over de relatie tussen mens en dier, waarbij hij een reportage maakte in de bioindustrie. Als ik de omschrijving van Kousbroek lees, denk ik niet dat ik de tentoonstelling durf te bekijken. 'De sprakeloze melancholie van de 'biggen in groepshuisvesting' - een donkere ruimte waarin 160 biggen in diepe eenzaamheid tegen elkaar aanliggen op een kale vloer.' Of de foto waarop je een weerloze big zonder verdoving gecastreerd ziet worden, geflankeerd door twee honden die de balletjes als snack krijgen toegeworpen.
Ook Kousbroek refereert aan het marktmechanisme, als 'hoofdschuldige'.
Je zou zeggen, een fatsoenlijk mens die deze tentoonstelling gezien heeft eet nooit meer varkensvlees. Maar ook hier blijkt weer hoe dit alles zich in het luchtledig afspeelt, het is wat de Fransen noemen prêcher aux convertis, de mensen die op deze foto's reageren zijn al bekeerd. Fatsoenlijke mensen eten al jaren geen varkensvlees meer, maar fatsoenlijke mensen zijn er niet veel. Waar het om gaat is het bekeren van de horden die hun Gargantuëske hoeveelheden vlees kopen bij de kiloknaller. En dat is een gesloten circuit, die mensen zijn onbereikbaar.
Wie of wat is de hoofdschuldige? Dat is het marktmechanisme. De prijzen voor varkens en varkensvlees zijn zo laag dat verdoven te kostbaar wordt gevonden. "
Het is niet te laat om je te bekeren. Slaap lekker.
Geplaatst door Corrie om 21:33
Kantoor!
Kantoor!
Geplaatst door Corrie om 17:36
22 november 2005
Oeps
Zelfs op vier meter afstand van mijn computer ben ik erin geslaagd een glas Orangina om te gooien over mijn met vilt bedekte bureau. Je zou denken dat ik over magische krachten beschik, maar helaas, het was slechts onnadenkendheid. Niet meer vergeten: klepje van cd-brander gaat open als de cd klaar is.
Geplaatst door Corrie om 23:02
21 november 2005
Relatie?
Komende vrijdag, zaterdag en zondag wordt het weer fiks doorbijten voor me. In de Jaarbeurs in Utrecht word ik door mijn werkgever, hcc, geacht drie dagen aanwezig te zijn op de hcc!dagen. Er komen zo'n 100.000 mensen vrijwillig naar de hcc!dagen, maar ik hoor daar niet zomaar bij. Ik heb het echt naar mijn zin bij hcc, maar het onderdeeltje hcc!dagen, dat is niet mijn favoriet. Maar goed, natuurlijk ga ik, en natuurlijk hoort het er gewoon bij en natuurlijk is het met collega's best gezellig. Maar toch.
Wie na dit geweldige promotiepraatje over de hcc!dagen interesse heeft om erheen te gaan (je hoeft je niet te schamen hoor! ik overdrijf): ik geef twee toegangsbewijzen weg. Dit zijn niet zomaar toegangsbewijzen, maar heuse collectors items met in vette letters Relatiekaart erop geprint. (Dit houdt overigens niet in dat je er een relatie met mij bijkrijgt, wel garantie tot de deur.)
Stuur me een mailtje met je naam, adres én een tip om de komende beurs op z'n best door te komen.
Update: de kaarten zijn vergeven.
Geplaatst door Corrie om 22:51
20 november 2005
Bofkont!
Wat ben ik toch een bofkont! Sinds dit weekend kook ik weer waterpas op een nieuw gasfornhuis, zonder plakkerige knoppen en mét een hendel om de ovendeur te openen. (Wat is ie schoon!) Ook won ik bij de vpro met een slagzin twee kaartjes voor het concert van CocoRosie, komende zondag in Utrecht. En om het helemaal een geweldig weekend te maken, ik kreeg onverwacht een cadeautje van Rickert, die wist dat deze print van Han Hoogerbrugge op mijn ongeschreven verlanglijstje stond. Smak!
Geplaatst door Corrie om 22:45
18 november 2005
Batterijtje
Mijn eerste aanschaf op eBay kwam helemaal uit Amerika. Ik had de wekker om 2 uur 's nachts gezet om vlak voor het sluiten van de veiling nog een bod te kunnen doen. Voor iets meer dan ik van te voren in mijn hoofd had, werd ik zo de gelukkige eigenaar van een knalrood en groot Paul Frank horloge. Het horloge lag het afgelopen halfjaar hier in de kast, het batterijtje was leeg.
Op een actieve dag ging in naar de stad om mijn horloge nieuw leven in te blazen. De Bijenkorf wilde me niet helpen. Een batterij verwisselen valt blijkbaar niet meer onder service. Ze doen het alleen nog bij klokjes die daar zijn gekocht, en die moeten dan - met aankoopbon - worden opgestuurd naar een batterijtjesheadquarter ergens ver weg. De juwelier aan het begin van de Kalverstraat dan. 'Nee, die doen wij niet', zei de man achter de balie.
Daar sta je dan met je exotische horloge dat niet meer tikt. Gelukkig is onlangs in de negen straatjes in de Jordaan een heuse Paul Frank winkel geopend. Waar ze, zag ik door het raam, ook horloges verkochten uit 'mijn' serie. Opgetogen stapte ik naar binnen en liet trots mijn horloge zien. Wat blijkt, de enige echte Paul Frank Store in Amsterdam verkoopt wel horloges, maar geen bijbehorende batterijtjes.
En zo kwam ik terecht bij good old V&D, waar een aardige mijnheer in een lelijk uniform voor 5,80 euro in no time mijn horloge van een nieuw hart voorzag. Hoera, lang leve V&D!
Geplaatst door Corrie om 17:53
16 november 2005
Ringtone
Voor wie zich wel eens ergert aan het concert van ringtones in trein, restaurant of bioscoop: Dilbert test je grenzen met het spelletje Guess who's phone is ringing. Boxen aan!
Geplaatst door Corrie om 10:03
13 november 2005
Alter Ego
Fotograaf Robbie Cooper dook in de virtuele werelden van World of Warcraft en Second Life en portretteerde spelers met hun virtuele alter ego's. Zoals een student goochelen, huisvrouw, professor, gehandicapte tiener en geek Japanner. De tentoonstelling Alter Ego is tot 24 november te zien in galerie Home, Prinsengracht 548 in Amsterdam.
Zie ook:
- Bright
- BBC - foto's
- BBC - interview
Geplaatst door Corrie om 23:10
Zzzzzz
"Mevrouw, wij verkopen geen bedden, wij verkopen slaapcomfort."
Geplaatst door Corrie om 17:15
11 november 2005
4 gangen
moblog: 4 gangendiner aan't maken op Kookschool Mazairac Hagens in Utrecht.
Het complete menu (hier en daar wat aangepast voor vegetariers en andersetenden)
Als amuses: tartaar van zeebaars (eigenhandig gefileerd!), gestoofde mosselen, ansjovis met tappenade en truffel. Als tussengerecht een stampot van wortel en pastinaak, met daarop varkensvlees in appelstroop en op houtsnippers gerookte duif. Als hoofdgerecht hert met geconfijte sjalotten en als desert vijgen met basilicum (heerlijk!), yoghurtparfait en gecarameliseerde peer.
En onmisbaar, overheerlijke prosecco, witte, rode en desertwijn. Hmmm. Morgen sporten.
Geplaatst door Corrie om 18:56
10 november 2005
Op reis
Ze hebben er enge insekten, slangen, giftige kikkers, reuzachtige spinnen. Het is er nog net regentijd en ik moet me laten vaccineren voor tyfus, gele koorts, cholera, hepatitus-A en DTP. En toch heb ik zelden zo uitgekeken naar een reis. Eind januari ga ik ruim twee weken op stap met mijn vader. Hij nodigde me uit om hem te vergezellen naar Frans Guyana. Niet het eerste en beste land uit een folder van D-reizen.
Mijn vader is een echte globetrotter, als uitvoerder in de baggerwereld werkte hij in elke uithoek van de wereld. Onder andere in Frans Guyana, maar ook in Algerije, Libië, Saoedi-Arabië en Trinidad. Hij is dus wel wat gewend, maar ik niet. Ik ben nog nooit in een regenwoud geweest en heb - getuige de vaccinatiekaart die mijn moeder opstuurde - na 1984 geen inentingen meer gekregen. Alhoewel, ik kan me een tetanusinjectie herinneren.
Waarom Frans Guyana? Omdat stichting Trésor een reis organiseert voor donateurs, naar de 2464 hectare regenwoud die ze in 1995 aankochten. Het is een rijk gebied, voor kenners van planten, insekten en vogels zeker. Voor groentjes zoals ik ongetwijfeld ook, al verheug ik me meer op knuffelbare zoogdieren dan de twee onlangs ontdekte soorten vogelspinnen.
We logeren een week in de Emerald Jungle Village, waar mijn vader een paar jaar geleden ook verbleef. De gastheer tipte ons al met tientallen excursies, wandelingen door het regenwoud, maar ook een kanotrip op de grensrivier met Brazilië. Na een week sluiten we ons aan bij mede-donateurs en volgen de eerste week van dit programma. We gaan onder andere naar een moeras, waar we overnachten op grote vlotten. Verder voor de experts veel aandacht voor plantjes en insekten.
Oja, en we kunnen ook wel naar het strand en struinen door de hoofdstad, Cayenne, waar je gewoon met euro's kunt betalen. (Zouden er ook croissantjes zijn?)
Maar goed, binnenkort eerst maar eens die inentingen halen en nog 80 nachtjes slapen.
Geplaatst door Corrie om 21:35
08 november 2005
Sokkengedrag
iPod sokken, toen ik in mijn vriendenkring vertelde dat ik deze vrolijk gekleurde hoesjes voor mijn iPod had gekocht, kreeg ik lacherige reacties. Sokken? De een dacht dat ik zelf sokken aan m'n voeten had met tekeningetjes van een iPod erop, de ander dat het een soort kerstsokje met voet was waar je je iPod in kon stoppen.
Eigenlijk lijken iPod sokken qua uiterlijk niet eens op echte sokken, maar wel qua gedrag. Ze worden smoezelig, er komen gaatjes in en je raakt ze kwijt. Binnen een jaar heb ik ze eenmaal in de handwas gedaan, kwamen er rare gaatjes in de blauwe sok en raakte ik de gele, paarse en gister ook nog de roze sok kwijt. Een sok met gaatjes, dat kan natuurlijk niet.
De draagare collectie is zo uitgedund dat ik vandaag een nieuwe set heb gekocht. Kan ik met m'n iPod tenminste weer netjes voor de dag komen.
Geplaatst door Corrie om 21:18
07 november 2005
Internetuitzending
Vanavond live op internet bij Tros Radar. Na de reguliere uitzending ben ik te gast in de speciale extended internetuitzending, dit keer over spyware. Waar en hoe laat precies weet ik zelf niet, ergens op internet via www.trosradar.nl.
Update: Presentatrice Antoinette had niet de goede vragen, de internetverbinding werkte niet en ik had heel veel blauwe oogschaduw. En toch ging het wel goed. Zie hier.
Geplaatst door Corrie om 17:20
06 november 2005
Saoedische oplossingen
Vanavond om 21.00 zendt de VPRO het eerste deel van de documentaire Saoedische oplossingen van de Nederlandse Bregtje van der Haak uit. Afgelopen week was van der Haak te gast bij De Wereld Draait Door en vertelde zo enthousiast en stralend over de vrouwen en situtaties die ze in het Arabische land tegenkwam dat ik vanavond wel moet kijken.
Saoedi-Arabië is het meest conservatieve land van de Arabische wereld. De invloed van de fundamentalistische islam op de maatschappij is er groter dan waar ook ter wereld. Vrouwen hebben geen stemrecht, ze zijn verplicht om van top tot teen gesluierd te gaan, ze mogen geen auto rijden en kunnen alleen onder begeleiding van een mannelijke voogd het land verlaten. Van der Haak gaat met open vizier op zoek naar de realiteit van de werkende vrouw in de Saoedische samenleving. Hoe gaan sterke vrouwen om met de beperkte ruimte die hen is toegestaan?
Van der Haak zet haar vooroordelen opzij en gaat op zoek naar positieve rolmodellen. Hoe gaan sterke vrouwen om met de beperkte ruimte die hen is toegestaan?
Deel 2 belooft ons een Saoudische prins met een hofhouding die louter uit ongesluierde babes bestaat. Tegenlicht, 20.55 Nederland 3
Geplaatst door Corrie om 17:52
05 november 2005
Nieuw haar en nieuwe telefoon met camera
Nieuw haar en nieuwe telefoon met camera
Geplaatst door Corrie om 17:00
Kid Carpet
Dit jaar geen nieuwe The Bravery, Franz Ferdinand of Kaiser Chiefs ontdekt op London Calling. De bands waren middelmatig. De hijgerige Queen Adreena was onverwacht toch wel aardig om naar te luisteren en zeker intrigerend om naar te kijken. Ik wist niet dat je in dergelijke poses kon zingen.
Leukste band van de avond, zover je van band kunt spreken, was Kid Carpet. Een eenmansformatie met berg elektronische speeltjes. Diverse speelgoedgitaren, keyboards, speelgoed en een furby. Iedereen in het publiek had een grijns op zijn gezicht. Kid Carpet is dansbaar en maakt vrolijk.
Geplaatst door Corrie om 11:33
03 november 2005
Prettig
De enige positieve noot bij de eenjarige herdenking van de moord op Theo van Gogh, is dat AT5 een aantal afleveringen van Theo's interview programma Een prettig gesprek herhaalt. Vanavond met een piepjonge Jeroen Pauw uit 1991.
Geplaatst door Corrie om 23:48
02 november 2005
Fietsenmaker
Al weken worden mijn fietstochtjes omringd met groot kabaal. Een kettingslot rammelt tegen het stuur en mijn bagagedrager klettert tegen een ander deel van het frame. Een van de twee schroefjes die de onderdelen stevig bijeen moeten houden, verloor ik een paar weken geleden. Het andere schroefje moet ik voor ieder tochtje vast draaien, door het rottige plekje kan dat net priegelig met een vinger in een onhandige bocht. Vanmiddag verloor ik al ratelend ook het tweede schroefje en had ik het gevoel dat mijn fiets bij iedere oneffenheid in de weg verder uit elkaar rammelde.
Snelle actie, dat was nodig, en zo reed ik de (nieuwe!) fietsenmaker op het Haarlemmerplein binnen. Eén man was achterin aan een fiets aan't sleutelen. De ander stond met een peuk in zijn mond achter de balie naar wat papieren te kijken. Het eenzame plastic bakje met groene, oranje en gele winegums was vast bedoeld om klanten te verwelkomen.
Ik zette mijn vrolijkste stem op en vroeg of hij me misschien kon helpen. Even twee schroefjes vast zetten. Ja natuurlijk zei hij, en pakte mijn fiets om hem achterin te zetten. Ik hield de fiets stevig vast, nee ik wil hem niet inleveren maar weer meenemen. Kunt u het misschien nu even doen, t zijn maar twee schroefjes?
"Nee dat gaat niet, ik ben droek", zei hij en schoot het stompje van zijn shaggie met zijn vieze zwarte vingers weg.
Ik rammel nog steeds.
Geplaatst door Corrie om 15:01
01 november 2005
Public Enemy
Thirty-five years old lost in an Xbox
PlayStation and videos
So that's how it goes
The world begins and ends at the tip of their nose
It ain't Eminem
It's M and M and M
McDonalds, MTV and Microsoft
In Wired aandacht voor de strategie van rapgroep Public Enemy om hun liedjes te verspreiden.
"You're damn right I have more control now," Chuck D told me in a phone interview the other day. "These times are better than any times I've ever been involved in in getting what I think out to the public."
Geplaatst door Corrie om 09:49