« september 2005 | Home | november 2005 »
30 oktober 2005
Hoepla
Ook op Vlieland is het al lang herfst. Ik wist niet dat er zoveel verschillende soorten paddenstoelen bestonden. Platte, ronde, met hoge hoedjes, dunne steeltjes, plompe voetjes, paars, rood met witte stippen, wit, bruin , beige, als parachuutjes, kanten rokjes en omeletten. Ik zag ze allemaal, bij 18 graden, zonder jas.
Geplaatst door Corrie om 23:35
28 oktober 2005
Even weg
De tas is gepakt voor 48 uur Vlieland. Ik denk aan zeehondjes kijken vanaf de boot, lezen op het balkon in de zon en uit de wind, het geruis van het bos, een wandelingetje naar het strand, voeten in het water? Vogeltjes kijken op het wad, misschien ergens een cranberry plukken, stiekem de fazanten voeren, aan wandelingetje over het vuurboetsduin en tegen de zeewind in fietsen. Zin in!
Geplaatst door Corrie om 11:25
27 oktober 2005
Rineke Dijkstra
'Ik bewonder mensen die goed kunnen ensceneren, maar zelf ben ik niet zo'n regisseur.Tot op zekere hoogte heb je het in de hand: het licht, de achtergrond, de casting. Verder laat ik het toeval zijn werk doen: hoe meer toevalligheden in een foto, hjoe liever het me is. het gaat mij er uiteindelijk om dat het psychologisch wáár is wat je ziet. Een blink, een houding. Terwijl je een portret maakt, zie je soms in een flits: ja, zó ben je. Maar dat kun je niet afdwingen, je kunt alleen maar goed kijken. Ik doe zelf eigenlijk niets.
In de VN van deze week een interview met fotografe Rineke Dijkstra met een voorproefje van dit jaar genomen foto's in het Vondelpark. Vanaf 4 november tot 6 februari hangen 75 portretten van Dijkstra in het Stedelijk in Amsterdam.
Geplaatst door Corrie om 23:33
26 oktober 2005
Jell-O
Elizabeth Hickok: San Francisco in Jell-O. Mooi.
Geplaatst door Corrie om 10:53
Praktische wetenschap
Hou maar op met die bierviltjes en servetjes. Draaien is voldoende om een wiebelige tafel stabiel te maken. Een wetenschapper van het vooraanstaande CERN in Zwitserland heeft becijferd dat er altijd een stand is waarbij een vierkant tafeltje met vier poten stabiel staat.
Geplaatst door Corrie om 09:37
25 oktober 2005
Puree
Koop je ook wel eens zo'n sjiek kartonnen pakje passata of gezeefde tomaten voor in de pastasaus? Of misschien wel een pak tomatensap, lekker gekoeld in de zomer? Dan ben je al jaren net zo genaaid als ik.
De Keuringsdienst van Waarde opende mijn ogen. In één blikje tomatenpuree van 10 cent (71 gram) zit evenveel tomaat als in een pak tomatensap of passata. De enige variabele is de hoeveelheid water. Tsk. Zelf maken dus voortaan.
Geplaatst door Corrie om 22:08
Quotes
Een paar weken geleden fietste ik op een zaterdagmiddag door de van Baerlestraat. In de verte hoorde ik een omroepwagen en verwachtte de aankondiging van een parade of wielerronde. Dichterbij bleek de omroepstem uit de luidsprekers van Jort Kelder te zijn. Vanuit een goudgeverfde pantserwagen riep hij allerlei gironummers van goede doelen om. Sympathieke actie, in zo'n redelijk sjieke straat in Zuid, dacht ik en fietste door.
Weken later zag ik waar de actie van Jort echt voor was: het promoten van de Quote 500. In de twee filmpjes op Quotenet tipt hij Estelle Gullit en De Blokkertjes hoe ze ervoor kunnen zorgen dit jaar niet in de top 500 terecht te komen. Gewoon ff 1,4 miljard overmaken naar goede doelen, en De Blokkertjes duikelen van plaats 8 naar 501, lekker buiten schot. Origineel en erg grappig!
Helaas vond Estelle Gullit - Shopping Queen van Amsterdam - dat niet. Op een 'Kelder'-achtige toon schreef ze met Ruud een brief naar Quote om het filmpje te verbannen. 'Je zou in onze ogen een goed sportsman zijn wanneer je van de - over onze rug - verkochte blaadjes een riant bedrag zou schenken aan het Sophia Kinderziekenhuis.'
Jort is slim. Ook hier zag hij onmiddellijk mogelijkheden om aan het verzoek gehoor te geven. 'Aangezien ook wij graag de aanval openen op de gevreesde ziekte, zeker bij kinderen, kunnen de Gullitjes erop rekenen dat we binnenkort een vette cheque in Rotterdam gaan afleveren. Hoe doen we dat? Niet door de kluis van ons armzalige wrekkenbedrijfje of de portemonnee van onze nóg armzaliger redacteuren te plunderen. Wél door het geld te halen waar het zit, bij de Club 500 Rijkste Nederlanders. In het eerstkomende nummer na de 500 voegen we een bedelbrief bij en doen een beroep op onze vele rijke lezers met Ruud en Estelle mee te denken en met hun de strijd tegen kinder K aan te gaan.'
Geplaatst door Corrie om 17:54
23 oktober 2005
Splash Battle
Er zijn situaties die het slechtste in een mens naar boven brengen. Eén daarvan, weliswaar vrij onschuldig, trof ik gister aan in Walibi World.
Sinds ik met R. jaren geleden een aantal maanden in Amerika woonde, zijn we dol op rollercoasters. In Ohio zaten we regelmatig in de langste, hoogste, snelste en heftigste houten rollercoasters ter wereld: The Beast en Son of Beast. Achtbanen in Nederland zijn daarmee vergeleken maar kiddie rides. Eigenlijk is er hier maar een plek waar je een beetje serieuze achtbanen hebt, in Flevoland. Voorheen Sixflags, wat nog best stoer klonk, tegenwoordig onder de mieterige naam Walibi World.
Evengoed, de houten rollercoaster en de vrij nieuwe stalen Goliath zijn echt de moeite waard. Helemaal nu het pretpark Halloween viert, en je ze in het donker kunt rijden. De nerveuze opgewonden stemming in de rij, het geratel van de karretjes, het gevoel net voor je de diepte instort, de rijwind die je ogen doet tranen en het ongegeneerde gillen. Geweldig.
Wat het slechtste in de mens naar boven brengt, namelijk leedvermaak, is de nieuwe attractie Splash Battle. In een vrolijk uitgedost wagentje word je over een rails getransporteerd door een nogal natte wereld. Je komt langs sproeiers, fonteinen en douches die je van boven, onder en de zijkant belagen. Het wagentje is uitgerust met vier waterkanonnen waarmee je de douches uit kunt schakelen. Leuk bedacht, deze attractie waarbij je zelf tot actie moet overgaan. En het geniale ervan is dat je er niet in hoeft te zitten om er plezier van te hebben. Als toeschouwer kun je een van de waterkanonnen langs de kant bedienen waarmee je de slachtoffers in de wagentjes volledig kunt doorweken.
Kleine kinderen in regenjasjes, de volle laag. Pubers in spijkerbroeken en hooded sweaters, geen genade. En de ouders in de bij de attractie voor 1 euro aangeschafte lichtgele regenponcho, die maakten helemaal geen kans. Na een beetje oefenen weet je precies hoe je een vette straal in een nek kunt plaatsen en dat de poncho ophoudt daar waar de bovenbenen in spijkerbroek beginnen.
Je ziet mensen na tien seconden denken 'waar ben ik aan begonnen, ik wil eruit', en weet dat er geen weg terug voor ze is. Als makke schapen naar de slachtbank schuiven ze langzaam in de richting van jouw waterkanon. Ze doen een poging je te raken, maar na twee stralen in het gezicht laten ze het kanon los en duiken weg onder hun pet, kraag of handen. Shoot to drown, genadeloos. Heel vermakelijk.
Geplaatst door Corrie om 13:12
21 oktober 2005
Tripping
Ik weet niet of het aan mijn hormoonspiegel ligt, maar ik ben voortdurend ontroerd door hele normale dingen. Nu ben ik opeens gecharmeerd van Robbie Williams. Aangezien ik niet zwanger ben rest er maar één verklaring: hoe ouder hoe softer.
Na dagen hard werken en redelijk wat stress besloot ik het vanmorgen rustig aan te doen en wel door op internet naar de uitzending van Paul de Leeuw te kijken waarin Robbie Williams optreedt. Veel enthousiaste verhalen over gehoord, en wat blijkt, ook ik vond het tegen mijn eigen verwachtingen in aardig om te zien. Ik scheen zelfs veel te glimlachen naar mijn computerscherm, getuige de mailtjes die ik ontving met de vraag waarom ik zo vrolijk keek.
Robbie Williams is toch wel de beste entertainer die ik ken. Robbie Williams = Showbizz. Uit recensies van zijn concerten komt naar voren dat hij misschien niet de beste zanger is, maar wat een performer! Hij speelt vakkundig met zijn fans en windt ze zonder moeite om zijn vinger. Knipoogje hier, grapje daar, sexy heupbeweging en een shirt wat omhoog wordt getrokken om zijn tatoos te laten zien. Nonchalant en een charmeur tegelijk.
Ik had voorheen welgeteld één nummer van Williams in mijn iTunes bibliotheek staan, Milennium. Altijd leuk om met oud en nieuw feestjes te draaien. Vanaf vandaag zijn dat er twee. Zijn nieuwste single Tripping, die ik eerder vreselijk vond, heb ik vandaag al vijf keer gedraaid.
(I know it’s coming / There's gonna be violence / I've taken as much / As I'm willing to take)
Ik ben benieuwd wat er gebeurt als ik halverwege de dertig ben, en hoe wanstaltig mijn muzieksmaak dan is geworden. Of zou het letterlijk toch een kwestie van ongesteldheid zijn?
Geplaatst door Corrie om 11:42
19 oktober 2005
Cleavage
"There aren't too many cleavage-ocassions here"
Gehoord uit de mond van een Schotse oma in 'What not to wear'
Geplaatst door Corrie om 22:32
Bright 05
De echte liefhebbers hebben de vijfde editie van techglossy Bright vast al in huis. Voor wie nog tot kopen overgehaald moet worden: ook dit keer weer met een bijdrage van mij! De serie Geek Tweaks over de eigenaardigheden en computergewoontes van drie professionals. Schrijver Marcel Möring over zijn computerneuroses en ingewikkelde back-upscripts, kunstenaar Han Hoogerbrugge over het ouder en dikker worden van zijn geanimeerde evenbeeld en pokerspeler Yoel Shenkman die 240 potjes poker per uur kan spelen en over een paar maanden een speler wil zijn die 15.000 euro per maand verdient.
Kopen dus, die Bright, al was het maar voor de geweldige foto's bij mijn artikel van Menno Boermans.
Bright komt tegenwoordig trouwens elke dag uit, en wel in digitale vorm.
Geplaatst door Corrie om 10:13
16 oktober 2005
Wow!
Of ik dit zelf ga proberen durf ik nog niet te zeggen, maar mooie plaatjes zijn het zeker. Stel je camera in op een hoge sluitertijd, druk af en gooi je camera in de lucht. Cameratoss op Flickr.com. (via sdwlk.com)
Geplaatst door Corrie om 13:08
15 oktober 2005
Timing
Heb ik weer. Sta je zomaar in het Parool met je weblog, doe je de hele dag dingen waar je niet uitgebreid over wil schrijven en al helemaal geen webcambeelden van uit wil zenden. Nieuwsgierig? Strompelen van bed naar toiletpot en terug. En dat een keer of tien per dag. Iemand nog tips tegen misselijkheid en buikkrampen als je zelfs geen glas water kunt binnenhouden?
Geplaatst door Corrie om 18:59
13 oktober 2005
Certified Bob Ross
We don't make mistakes here, we just have happy accidents. We want happy, happy paintings. If you want sad things, watch the news. Everything is possible here. This is your little universe."
Happy paintings en happy trees. De geschilderde werelden van Bob Ross zijn vreedzaam en ongerept. Wie zijn serie The Joy of Painting wel eens op tv heeft gezien, herkent het stramien van de schilderijen die hij maakt. Besneeuwde bergtoppen of een donkere bergkam op de achtergrond, een verstild meertje met weerspiegelingen van bomen daarvoor. En op de voorgrond een paar naaldbomen (happy trees!) met wat lichtere lage struikjes.
Rustgevende tv wel. Geen schreeuwerige stemmen en voorbij flitsende beelden, gewoon een man met een schildersezel. Met bedaarde stem vertelt hij precies wat hij gaat doen, benadrukt dat je het precies zo kan doen als je zelf wilt, en vooral dat je denkt, dat kan ik ook!
Vandaag heb ik getest of ik het inderdaad kon, schilderen volgens de speciale wet-on-wet techniek van Bob Ross. Ik volgde een workshop van de Bob Ross Academy, in de Nieuwe Kerk in Amsterdam. Met zo'n zestig andere mensen zat ik aan lange tafels achter een stukje doek in een heuse Bob Ross houder. Het gereedschap: twee kwasten, een spatel, liquid white voor de ondergrond en verder wat toefjes titanium wit, geel, blauw en 'mountain mixture.'
De certified Bob Ross-lerares stond op een podium voorin de zaal met een microfoontje om. Ze had geen afrokapsel, zoals Bob, maar zei wel vaak happy. Haar verrichtingen werden met een beamer vergroot geprojecterd op een doek. Stap voor stap maakte ik met mijn medecursisten het landschap na dat zij maakte. De lucht, de heuvels, de weerspiegeling, de bomen en de struikjes. Een uur later liepen zestig mensen met een vrijwel identiek schilderij in een pizzadoos de kerk uit. We waren allemaal happy.
PS. We kregen ook een Bob Ross puzzel en een Bob Ross sleutelhanger!
Geplaatst door Corrie om 22:49
11 oktober 2005
Op de thee bij W en G
Voor iemand met een originele Shaun footstool, Shaun rugzak en heuse Wallace die kan praten als je in zijn voet knijpt, zijn het spannende tijden. Wallace en Gromit duiken na jaren radiostilte opeens op in het nieuws. Zo las ik vandaag op bcc dat een opslagruimte van de Aardman studio's in vlammen is opgegaan. Eén dag voor de première van de eerste lange speelfim van mijn favoriete kleiduo: The Curse of the Were Rabbit. Vijf jaar werkten Nick Park en zijn kompanen aan deze avonturen van Wallace en zijn trouwe viervoeter Gromit.
In de vlammen zijn honderden kippetjes van Chicken Run, decors en uitvindingen van W&G verloren gegaan. Tegenstrijdig genoeg maakte een of ander Brits bedrijf vandaag bekend ter ere van de film een waterkoker ontwikkeld te hebben die je kunt activeren met een sms'je. Altijd verse thee dus, voor de Engelsen. geen echte Wallace en Gromit uitvinding, want dan werden er vast ook crackers met cheese geserveerd.
Update: De 18-jarige Jesse Klein is meer van het niveau van W en G. Hij maakt een robot die wafels bakt en met boter, siroop en slagroom serveert. Leuk die wafels, maar liever zou hij een robot maken die Sundae ijsjes serveert.
Geplaatst door Corrie om 22:39
Alweer
Ik vind mezelf best vergevingsgezind, of zou het vergeetachtig zijn? Al sta ik twintig minuten op een bus te wachten die elke 10 minuten voorbij moet komen, zodra de bus om de hoek verschijnt is het leed geleden en ben ik vergeten hoe ik ongeduldig stond te drentelen en elke twee minuten op mijn klokje keek. De bus is er, dat telt.
Voor mijn perikelen met Hi gold hetzelfde, dacht ik. Het wekenlange drama leek eindelijk een happy end te krijgen toen ik een mailtje kreeg van Hi waarin stond dat ik alle gemaakte kosten vergoed kreeg. Op slag was de ergernis van de onbeantwoorde e-mails en herhaalde telefoontjes verdwenen. Er was een oplossing, daar ging het om.
Vorige week kreeg ik een brief van Hi waarin werd bevestigd dat ze 78,89 euro op mijn rekening zouden overmaken. Geen vuiltje aan de lucht bij dat Hi, ik zou ze haast aanbevelen bij vrienden. Helaas, de grootste kans om het goed te maken hebben ze gemist. In plaats van het beloofde bedrag vond ik vandaag een terugstorting van 48,89 op mijn rekening. Grrrrr. Vergeten en vergeven, dat stadium is voorbij. Verdelgen, dat is de volgende stap.
Geplaatst door Corrie om 22:17
10 oktober 2005
Zo zit het
"Je moet gewoon een bepaalde affiniteit met je stoel opbouwen."
Ik heb al veel diploma's en certificaten gehaald, maar 'zitles' had ik nog nooit gekregen. Vandaag wel, van twee ergonomen. We hebben helemaal geen rotstoelen, blijkt, we weten gewoon niet hoe we ze in moeten stellen. En na vandaag zitten we allemaal anders, hoger, lager, rechter en schommelen we. Om de affiniteit met mijn stoel te vergroten heb ik hem over de leuningen geaaid. Benieuwd wat ik ervoor terugkrijg.
Geplaatst door Corrie om 17:28
09 oktober 2005
Scoop
"Niet te ver inzoomen he?!" Neveus schieten de ogen van de geïnterviewde man van de bak met proefdrukken naar de cameraman en terug.
De hoofdredacteur van Bieslog heeft een spannende reportage gemaakt. Hij ging onverwacht en ongenodigd op bezoek bij een drukkerij waar dag en nacht wordt gewerkt aan het drukken van de Nederlandse versie van de nieuwe Harry Potter. De leidinggevende van de drukkerij lijkt onverbiddelijk, top secret is het en niemand mag er naar binnen. Tientallen verzoeken kreeg hij al.
Na vijf minuten praten weet Wim de Bie de man toch over te halen hem een blik te gunnen van de grootse drukoperatie. De man lijkt tegen te stribbelen, maar na de opmerking 'de directeur is op vakantie', zie ik een twinkeling in zijn ogen. Eigenlijk is hij stiktrots op zijn drukkerij. En die tegenstelling in het filmpje, de man is op zijn hoede dat er geen details worden gefilmd en toch ook zo trots dat hij ook de cover laat filmen, is zo leuk om te zien.
Geplaatst door Corrie om 11:14
07 oktober 2005
Doortrekken!
Even dacht ik dat het een onsmakelijke grap was, maar nee, er bestaat in Nederland echt een tijdschrift dat speciaal is ontwikkeld om op het toilet te lezen. WC Magazine, een tijdschrift voor 'een uniek leesmoment: op het toilet.'
Er is blijkbaar behoefte aan, want uit een uniek onderzoekje over onze geliefdste bezigheden op het toilet staat lezen op nummer 1. Ik ben meer een nummer vier: zo snel mogelijk klaar willen zijn. En als ik een nummer 7 aan de lijn krijg, dan wil ik gelijk mijn oren wassen.
Als ik wil lezen ga ik wel aan tafel zitten, op de bank of desnoods in bed liggen. Er zijn zoveel leesmomenten dat ik er met alle liefde een oversla. Lezen tijdens de wc-gang heeft iets ranzigs. Ik weet dat hele volksstammen het graag doen, maar ik zou het liever een levenlang ontkennen. Menig Nederlands toilet is voor zien van moppenboekjes, leesmappen en krantenbakken. Hun bezoedelde pagina's wil ik niet aanraken, ik wil niet weten dat er een vorige lezer was en wat die heeft gedaan.
Het enige papier wat ik daar duld, is wc-papier. Het ligt niet in een leesbak maar hangt geduldig aan een rolletje te wachten tot het wordt gebruikt en doorgespoeld.
Geplaatst door Corrie om 11:11
04 oktober 2005
De hamvraag
Omdat 12 procent van de Nederlanders onder het avondeten naar de televisie kijkt: stel het vanavond even uit tot 21.30 en zap naar Nederland 3. Ik verheug me nu al op de nieuwe uitzending van de Keuringsdienst van Waarde. Iedere week humorvol én leerzaam. Deze uitzending is speciaal voor diegenen die vanavond met een bord witlof met ham en kaas op schoot voor de tv zitten.
De reporters van de Keuringsdienst bellen met supermarkten om het verschil tussen schouder- en achterham te achterhalen. 'Schouderham is van de schouderham en achterham van de achterham. Volgt u het nog?' En ze gaan op hamles bij een voedingstechnisch instituut, waarbij de hamdocent uitlegt hoe je een stuk vlees met zout water op kan pompen tot ham.
Eet smakelijk!
Geplaatst door Corrie om 17:03
02 oktober 2005
K750i (6)
Eigenlijk is het allemaal de schuld van Martin Parr. Als hij niet van die geweldige fotoreportages had gemaakt, had ik nooit bij bij Hi een Sony Ericsson K750i aangeschaft. Om een lang verhaal kort te maken. Twee maanden na mijn aanvraag en allerlei problemen met kapotte telefoons, dubbele betalingen en een gedigitaliseerde helpdesk is alles geregeld. Mijn aanvraag is gecanceld en ik krijg al mijn geld terug. Mooi zo. Nu nog een nieuwe telefoon met camera uitzoeken en aanschaffen. In een echte winkel ja.
In Parijs zag ik deze zomer een geweldige tentoonstelling van Parr, een overzichtstentoonstelling van zijn werk van 1971 tot 2001. Zijn legendarische serie The Last Resort over het volkse vermaak aan de kust bij de verlopen badplaats Brighton of de humorvolle reeks interieur foto's met commentaar van de bewoners.
Een van de onbekende hoogtepunten van de tentoonstelling was voor mij de film Think of England, gemaakt voor de BBC-serie Modern Times (1991). Een documentaire waarin Parr typische Engelse evenementen en plekken bezoekt en de Engelsen vraagt wat er zo fijn en goed en onmisbaar aan hun vaderland is. Je ziet mannen aan de door storm geteisterde kust verklaren dat dit hun favoriete vakantieplek is en een verregend tuinfeest waarbij buurtbewoners strijden om een prijs voor de langste rabarber. Ik heb heel hard gelachen en zou de film graag nog een keer zien en 't allerliefst in mijn bezit krijgen.
Helaas, ik kan hem nergens vinden. Ja hier, maar helaas kun je deze alleen zien met een speciale login. In een Duitse winkel vond ik dat de video was uitverkocht. Ik heb redelijk intensief gegoogled, tot nu toe zonder gewenst resultaat. Wie helpt?
Geplaatst door Corrie om 23:04
Flickr peepshow
En dan zie je zomaar überlevensgroot je eigen foto's voorbij komen op de videoschermen in Club11. Nou ja, zomaar. Om deel uit te maken van de Flickr Peepshow moet je wel even de gewenste tags naar een mobielnummer sms'en.
Nieuwsgierig naar wat bezoekers - naast hun eigen naam - zoal voor tags insturen? Er is een lijst met tot nu toe ingezonden termen.
R. werd een beetje nerveus van zijn portret op de achtergrond en probeerde de tag 'rickert' te overschrijven met 'carcrash'. Het is maar waar je liever naar kijkt....
Geplaatst door Corrie om 22:40