« Op de thee bij W en G | Home | Timing »

13 oktober 2005

Certified Bob Ross

bob.jpg We don't make mistakes here, we just have happy accidents. We want happy, happy paintings. If you want sad things, watch the news. Everything is possible here. This is your little universe."

Happy paintings en happy trees. De geschilderde werelden van Bob Ross zijn vreedzaam en ongerept. Wie zijn serie The Joy of Painting wel eens op tv heeft gezien, herkent het stramien van de schilderijen die hij maakt. Besneeuwde bergtoppen of een donkere bergkam op de achtergrond, een verstild meertje met weerspiegelingen van bomen daarvoor. En op de voorgrond een paar naaldbomen (happy trees!) met wat lichtere lage struikjes.

Rustgevende tv wel. Geen schreeuwerige stemmen en voorbij flitsende beelden, gewoon een man met een schildersezel. Met bedaarde stem vertelt hij precies wat hij gaat doen, benadrukt dat je het precies zo kan doen als je zelf wilt, en vooral dat je denkt, dat kan ik ook!

Vandaag heb ik getest of ik het inderdaad kon, schilderen volgens de speciale wet-on-wet techniek van Bob Ross. Ik volgde een workshop van de Bob Ross Academy, in de Nieuwe Kerk in Amsterdam. Met zo'n zestig andere mensen zat ik aan lange tafels achter een stukje doek in een heuse Bob Ross houder. Het gereedschap: twee kwasten, een spatel, liquid white voor de ondergrond en verder wat toefjes titanium wit, geel, blauw en 'mountain mixture.'

De certified Bob Ross-lerares stond op een podium voorin de zaal met een microfoontje om. Ze had geen afrokapsel, zoals Bob, maar zei wel vaak happy. Haar verrichtingen werden met een beamer vergroot geprojecterd op een doek. Stap voor stap maakte ik met mijn medecursisten het landschap na dat zij maakte. De lucht, de heuvels, de weerspiegeling, de bomen en de struikjes. Een uur later liepen zestig mensen met een vrijwel identiek schilderij in een pizzadoos de kerk uit. We waren allemaal happy.

PS. We kregen ook een Bob Ross puzzel en een Bob Ross sleutelhanger!

Posted by Corrie at 13 oktober 2005 22:49