05 september 2005
Puy de Dôme
Over die conditie, het is niet dat ik geen lichamelijke beweging heb gehad in de vakantie. Onze eerste stop was een gehucht in de buurt van Clermont-Ferrand, waar we de de oude vulkaan Puy de Dôme wilden beklimmen. Er was alleen een klein probleempje, of eigenlijk twee. Terwijl de temperaturen in het zuiden van Frankrijk rond de 30 graden schommelde, wees de thermometer van de auto aan de voet van de Puy slechts 9 graden aan.
Omdat we geen mietjes zijn, besloten we gehuld in regenjas en de enige trui die we hadden ingepakt naar boven te wandelen, een tocht van ongeveer een uur. Dat het fris was, bleek na vijf minuten al een voordeel. Zweten was het, om naar een hoogte van 1464 meter te klauteren.
Probleempje twee heeft echter geen enkel moment in ons voordeel gewerkt. Alhoewel, in het restaurant met het panoramadek op de top stond geen rij voor de kassa. Eigenlijk mogen we al van geluk spreken dat we het restaurant hebben gevonden. Aan de voet van de Puy was het al best mistig, op de top - waar je volgens de Rough Guide bij helder weer de Mont Blanc kan zien en in totaal een achtste van het Franse grondgebied - was het zicht hooguit vier meter. Net voldoende om de reling te zien. Vier meter!
Alsof we een nieuwe, verslavende hobby hadden gevonden, gingen we 's middags in de herkansing op de Puy de Pariou. Een zonnige wandeling naar 1200 meter, die werd beloond met een verrassend uitzicht. De top bleek eigenlijk de rand van de vulkaankrater te zijn. In de heidestruikjes in het dal graasden schapen en opde bodem van de krater werkte een jongen zich in het zweet om met grote keien woorden te leggen waarmee hij zijn Marie ten huwelijk vroeg.
- meer foto's op Flickr
Posted by Corrie at 05 september 2005 23:33