« Mystery shopper | Home | Klik klik »
04 augustus 2005
De verdronkene
Ik wist niet dat ik het nog kon, meer dan 300 bladzijden in twee avonden lezen. Met De Verdronkene van Margriet de Moor kostte het me geen enkele moeite, het stormachtige verhaal zoog me mee en liet niet los.
Naast de twee zussen Armanda en Lidy Blaauw speelt de wind de echte hoofdrol in dit verhaal. De wind trekt, duwt, klappert en raast. Hoofdstuk na hoofdstuk neemt hij toe in kracht, zo sterk zelfs dat ik hem tijdens het lezen door mijn hoofd voelde huilen. De straffe noordwestenwind op de eerste bladzijde van het boek, ontaardt uiteindelijk in de nietsontziende storm die Zeeland onder water zette en Lidy's leven neemt.
Het boek is al een tijdje uit, sinds april dit jaar, maar ik ontdekte het pas toen ik op de website van het KNMI het in memoriam van mijn opa las. Opa Postma was in 1953 meteoroloog bij het KNMI en zat de bewuste rampnacht machteloos op zijn post in de weertoren. In het hoofdstuk De weerkundige lees ik opeens zijn gedachten, zie zijn handelingen en voel zijn angsten. Heel intiem.
De Verdronkene is ook voor lezers zonder opa bij het KNMI een aanrader. Vanaf de eerste alinea's in het boek weet je dat Lidy de overstroming niet zal overleven, tegenstrijdig genoeg wordt het verloop van haar noodlottige bezoek aan Zeeland er alleen maar spannender door. Ondertussen leeft zus Armanda in Amsterdam het leven van haar zus Lidy, trouwt met haar man en voedt haar dochterje op. Ik heb het boek in stormachtig tempo gelezen en weet zeker dat ik het nog een keer over ga doen, liefst in een zacht briesje en zon in een vakantieland.
Verheffender recensies zijn er zeker, bij NRC, de Volkskrant of elders via Google.
- De Verdronkene, Margriet de Moor, Uitgeverij Contact
Foto: het drenkelingen huisje op de oostelijke zandplaat van Vlieland, 1982/1983, zus S., huisvriend A., Corrie, broertje H. en mama M.
Posted by Corrie at 04 augustus 2005 23:35