« Fruitevolutie | Home | Mystery shopper »
31 juli 2005
iPod games
Aan de eettafel bij vrienden kwam het gesprek op onze eerste computers, de Vic-20, Atari, ZX80 en 81. Met de Commodore 64 liep ik eigenlijk nogal achter bij mijn disgenoten. Het is dat mijn drie jaar jongere broertje opeens met de spelcomputer thuiskwam, anders was mijn computercarrière vast pas in een computerlokaal op school begonnen.
De Commodore stond op een tafeltje in de woonkamer, een klein beeldscherm erbij en natuurlijk de onvermijdelijke cassettespeler om de programma's te laden. We speelden Frogger, Boulderdash, Pitstop en Winter Games. Ook Radar Rat Race hoorde tot de favorieten. Een verslavend kat-en-muis spel wat jezelf met gemak uren achterelkaar kon spelen, maar met een zich steeds herhalend zenuwenmuziekje ontzettend irritant was als broer of zus erin opging.
Ik heb niet alleen de ZX80 en Atari gemist vroeger, maar ook de tekstadventures. Een vriendin vertelde geanimeerd hoe ze verslaafd was aan deze tekstspellen en hele werelden in kaart bracht op vellen papier omdat je anders hopeloos in het spel verdwaalde. Op Wired las ik een verhaal over Howard Sherman, hij speelde zijn eerste tekstadventure 24 jaar geleden en brengt met zijn bedrijf Maclinche Entertainment nu dergelijke spellen uit voor de mobiele telefoon en iPod.
Twintig jaar later probeer ik alsnog de geschiedenis in te halen, maar dan wel in een modern jasje. Ik scroll en klik op m'n iPod door de wereld van GreyStones om een moordenaar te zoeken die in de inrichting GreyStones enkele patiënten heeft omgebracht. Op m'n bureau liggen de eerste schetsen van een plattegrond van de fantasiewereld. Of ik het spel echt ga spelen betwijfel ik. Misschien zijn spellen zonder overdonderend geluid en grafische uitspattingen wel saai, of mis ik de nostalgie van tekstadventures omdat ik ze nooit eerder speelde.
Oude computers, spellen en tv-series zijn altijd een dankbaar onderwerp van gesprek. Niet eens om de charme van de eenvoud, de knullige special effects en het beperkte aanbod, maar vooral om de gezamenlijke herinnering.
Posted by Corrie at 31 juli 2005 13:21