« Evenbeeld | Home | Goed nieuws »
05 juli 2005
*gaap*
Het is maar goed dat mijn webcam op 't werk het nog niet doet, ik zit hier ongegeneerd te gapen, zo erg dat ik er tranen van in mijn ogen krijg. De gaap-golf breidt zich langzaam aan uit op de afdeling. Af en toe slaat iemand zijn hand voor zijn mond en hoor ik een diep in- en uitademen. Nee het is hier niet slaapverwekkend saai, wel stuurde ik de website Emilie's Don't Yawn Game (via).
De aanstekelijkheid van alleen al de woorden slaap en gapen deden me denken aan het Slaapboek van Dr. Seuss. Als mama het voorlas en ik met mijn broertje en zus tegen elkaar aangeleund op de bank zat, wisten we al wat er ging gebeuren. Maar wie zou de eerste zijn? Soms mama, die de slaapwoorden zag en voorlas, soms een van de kinderen die vooral keken naar de bijondere figuren in pyjama's, bedden, nesten.
Een ding hadden wij met de prentenboekfiguren gemeen, was het niet al na de eerste dan wel na de derde of zevende bladzij, we gaapten. Met wijdopengesperde monden, zo diep dat de tranen over onze wangen liepen. We waren nummer zevenenvijftig ziljoen en drie, zevenenvijftig ziljoen en vier en zevenenvijftig ziljoen en vijf die in slaap vielen, met z'n allen aangestoken door die ene gaap van Polletje Pek.
Posted by Corrie at 05 juli 2005 13:07