« On air | Home | Spellingchecker (2) »
18 juli 2005
Cumulus
De Cumulus flat, pas toen ik er dit weekend voor stond realiseerde ik me dat het zo bijzonder was dat mijn opa daar woonde. Oud-weerkundige, uitzicht op het KNMI en groot liefhebber van wolken.
Het was raar om in de flat rond te lopen. Vertrouwd, met de meubels en het uitzicht uit mijn herinneringen, maar tegelijkertijd bevreemdend omdat hij zo'n anderhalf jaar geleden naar een verzorgingsflat in de buurt verhuisde, samen met oma. De flat werd niet verkocht, opa wilde er af en toe nog heen, terug naar zijn vertrouwde omgeving en zijn geliefde uitzicht. Bovendien hoefde hij zo nog geen afstand te doen van zijn meubels, zijn boeken en andere bezittingen die hij in zijn leven verzamelde, maar niet mee kon nemen naar de tweekamerwoning van het verzorgingshuis.
Sinds vorige maand is opa's tweede huis niet meer nodig. Opa is overleden, de flat verkocht. En dus moet ie leeg. Een afscheidsbezoek aan de flat, samen met familie, kenbaar maken wat je eventueel wel zou willen hebben. Een paar boeken, wat servies, een beeldje van een vogel.
Eigenlijk voelde het nogal ongepast, kijken in kasten die niet de jouwe zijn. Zomaar een laatje opentrekken en alledaagse spullen zien die geen eigenaar meer hebben. In je eentje naast het grote bed in de slaapkamer staan, een domein waar ik vroeger alleen naar binnenkeek maar nooit over de drempel stapte.
De theemuts, de koektrommel, het tafelkleed en de kussens op de stoelen. Juist deze alledaagse dingen maakten de meeste herinneringen los. Een mok thee met een mariakaakje. Nog steeds dezelfde bekers in het keukenkastje.
Posted by Corrie at 18 juli 2005 22:49