« Huh? | Home | Zonder kiekjes »
19 juni 2005
Afkoelen
Je voelt de hitte van het asfalt omhoog stijgen, het stokbrood is 's middags al uitverkocht, sproeiwagens rijden rondjes door de stad om de bruggen met water te koelen en de balkonplantjes moeten twee keer per dag water om niet te gaan hangen. Hoogzomer in de stad, dat is of thuisblijven met de ramen en gordijnen gesloten, of lekker naar het park.
Op zaterdag leek de hitte nog aantrekkelijk en lag ik in het Westerpark op een kleedje. Boekjes, kersen, rosé en gezelschap binnen handbereik. Het was af en toe niet te harden zo warm, maar rechtop gezeten was er toch een licht verkoelend briesje. Om een uur of half zeven had ik mijn zon quotum van die dag wel gehad, meer dan eigenlijk, want mijn rug en rechterbeen bleken na het douchen toch een stuk roder en warmer dan ik dacht. Ieder jaar weer ben ik overmoedig, denk dat insmeren niet nodig is voor die paar uurtjes en eindig steevast met verbrande lichaamsdelen. Al valt het dit jaar mee, door een eenzijdige houding voel ik alleen de rechterhelft van mijn lichaam gloeien.
Vandaag was er minstens evenveel zon als gister, maar het park lokte niet. De plannen om naar het strand te gaan, zette ik al snel uit mijn hoofd. Als ik alleen al aan zonnestralen dacht voelde ik mijn rug weer gloeien. En nu ben ik bij een eerste zonnebad blijkbaar niet zo verstandig, vandaag was ik het wel. Pas aan het eind van de middag bleek het park toch aangenaam, in de schaduw van een grote boom.
Als ik zo plakkerig warm op een kleedje in de zon lig, kan ik maar aan een ding denken. Verkoeling in het water. Een douche, de zee, een meertje, een zwembad of desnoods een verpletterende regenbui. Heerlijk. Nog beter, een privé-zwembad in de achtertuin, net als vroeger!
(1976, mama en Corrie)
Posted by Corrie at 19 juni 2005 22:38