« Podcast | Home | Ting Chan »
22 mei 2005
Bank 540
Bij het stofzuigen kwam ik af en toe gebroken elastiekjes op de grond tegen. Eigenlijk vroeg ik me nooit af waar ze vandaan kwamen. Als ik stofzuig doe ik dat vrij rigoureus, wat op de grond ligt is rommel en mag door de slang verdwijnen. Zonderlinge elastiekjes (broodtrommels? post?) op de grond verdwenen ook in de stofzuiger, ik kon me niet voorstellen waar ze vandaan kwamen of waar ik ze voor nodig kon hebben.
Toen R. pas iets liet vallen en op zijn buik op de grond lag, uitte hij een kreet van verbazing. De onderkant van onze geweldige Gijs van der Sluis bank bleek behangen met halfverteerde elastiekjes. Dat verklaarde gelijk het mysterie van de afgenomen veerkracht van de zitting. Waar onze bank ooit strak en stevig was, lieten onze achterwerken de laatste maanden afdrukken achter op de zitting.
De bank 540 gaat al wat jaren mee. Het was de eerste echte aanschaf van een meubel, een soort afscheid van het studentenleven. De rest van het meubilair was een samenraapsel van familie, de straat of Ikea. Toen we hem uitzochten bij Bebob en aan de medewerker doorgaven dat we hem in een knalrode versie wilde hebben, was hij een tijdje stil. Hij vroeg tot drie keer toe of we wel zeker wisten dat we rode stof wilden. Onlangs had er nog een mevrouw in tranen gebeld, na drie weken liet ze haar rode bank herstofferen. Uiteindelijk verzuchtte hij dat we het zelf maar moesten weten. Ik vind hem na al die jaren nog steeds geweldig, die bank dan.
Vandaag naar Bebob om een nieuwe voorraad elastiekjes te halen. Zesentachtig maar liefst à 0,25 euro per stuk en hij zit weer als nieuw.
Posted by Corrie at 22 mei 2005 00:15