« Belachelijk! | Home | Spellingchecker (1) »
22 maart 2005
Kalimera
De lentezon doet me verlangen naar vakantie, naar meer buiten en meer vrije tijd. De namen van Papadopoulos, Makarezos, Stylianos en Papandreou die ik bij het lezen steeds tegenkom, stoken dit verlangen op. In gedachten ben ik weer in het mij geliefde Griekenland, proef ik de olijven, ruik de oregano in de droge bermen langs de weg en hoor de krekels een prettig lawaai maken.
Ik ben een onwetende toerist en had zo kunnen denken dat Papadopoulos, Makarezos en Stylianos pittoreske Griekse taverna's aan het strand waren, met schaduw, blauwe tafelkleedjes en koud bier.
Maar opeens zie ik een ander beeld van Griekenland. Wat was de politiek daar een puinhoop in de jaren '60! De ene na de andere regering sneuvelde, kocht stemmen, schuwde geweld niet en joeg de bevolking angst aan. Papadopoulus, Makarezos en Stylianos waren de drie machthebbers van het Kolonelsregime, van 1967 tot 1974.
Om verwarring te voorkomen, ik ben geen geschiedenisexpert. Sterker nog, zeggen dat ik er een blinde vlek voor heb is een eufemisme, het is eerder een zwart gat met onbekende omvang. Opeens maakt dit mij interessant! Collega D. legt de laatste hand aan haar honderd pagina's tellende scriptie en zocht mensen die nu juist géén verstand van het onderwerp hadden om te zien of haar verhaal logisch is opgebouwd, ook voor de leek. En zo lees ik na het duizelingwekkende Joe Speedboot opeens 'Jong geleerd, oud gedaan. De creatie van de ideale burger: ideologie van het Griekse Kolonelsregime 1967-1974.'
Posted by Corrie at 22 maart 2005 22:37