« Het klikt | Home | 2046 »
03 februari 2005
Onder handen
In de winter hoor ik vaak dat ik zo bleek ben, of ik wel genoeg buiten kom en vitaminen eet. Echt wel, antwoord ik dan, ik ga alleen niet onder de zonnebank. Voor deze bezorgde critici, kijk eens op mijn werkcam deze middag. Ik lijk wel een blozende gezonde boerendochter! Nee geen koorts, wel een nieuw ideetje van de baas: een stoelmassage tijdens het werk.
In eerste instantie dacht ik aan zo'n stoel die begint te vribreren zodra je er een muntje ingooit. Bij mijn sportschool zie er ik wel eens ongeïnteresseerde meisjes inliggen, met een rood wijntje in de buurt. Dit was anders. De stoel zag er niet uit als een luxe lederen recliner, maar deed me denken aan een medisch martelwerktuig, vooral door de mintgroene kleur. Gelukkig was er een heuse masseur die kon uitleggen waar nu mijn benen en armen hoorden. Je kon gewoon je kleren aanhouden.
In twintig minuten masseerde hij mijn nek, schouders, rug, linkerarm en handen. 'Heb je altijd van die koude handen', vroeg hij nog, en legde me iets uit over mijn sympatische zenuwstelsel. En nu zit ik hier heerlijk rozig te zijn achter mijn bureau, met gloeiende wangen en warme handen, en vrees dat er vandaag niets meer uit mijn handen komt. Wat mij betreft wordt de stoelmasseur onderdeel van het arbeidsvoorwaardenpakket.
Posted by Corrie at 03 februari 2005 13:52