« Beschermengel | Home | 1977 »
11 februari 2005
Gochisosama
"You want automatic?", vroeg het Japanse meisje toen ze het gegiechel aan tafel hoorde en mijn moeder onzeker in de lucht zag oefenen met twee chopsticks. "No no", antwoordde deze resoluut. Maar iemand anders uit het gezelschap leek het wel prettig, stokjes die het in een keer goed zouden doen. Ik had er nooit van gehoord en stelde me er een soort reuze pincet van hout bij voor, met een scharnier of ander mechanisme aan de bovenkant.
Toen de autmatische stokjes arriveerden werd het gegiechel alleen maar harder. Het was een simpele en slimme oplossing, een beetje a la MacGyver die aan wat elastiekjes, een credit card en een stukje kauwgum al gauw genoeg had om boeven te vangen.
De do-it-yourself-gids voor automatische stokjes:
- rol een kassabonnetje op tot een staafje met een doorsnede van ongeveer een halve centimeter
- leg twee eetstokjes op elkaar met het rolletje ertussen, vrijwel aan het eind
- bevestig met elastiekjes
Over het algemeen ging het eten iedereen goed af, al hebben we ongetwijfeld enkele regels van de Japanse etiquette overtreden. Of je een theezakje aan je stokje mag hangen om er in je beker mee te hengelen, staat er dan weer net niet in.
Posted by Corrie at 11 februari 2005 13:15