« Pim Ras | Home | Crappy slaps »

17 januari 2005

Cold feet?

Het leek me een goed kerstcadeautje voor mezelf, iPod Socks. Toen ik ze op apple.com zag fietste ik linea recta naar de dichtstbijzijnde Mac-winkel. Maar helaas, de Nederlandse winter was nog niet koud genoeg voor iPod sokken.

Toen ik mijn omgeving enthousiast mededeelde dat ik binnenkort iPod sokken ging kopen omdat ze er eindelijk waren, werd daar nogal afwijzend op gereageerd. 'Wat een onzin, Apple probeert ook alles te verkopen. Dat jij mee doet aan zo'n marketing hype.' Ik ging er nog bijna in geloven ook, totdat ik me ineens bedacht dat deze weerstand voortkwam uit monden van mensen zonder iPod. Weten zij veel.

Toch had mijn impulsieve aankoopdrang van voor de kerst hierdoor wel een deukje opgelopen en bespeurde ik een poging tot bewust consumentengedrag bij mezelf. Bijna 30 euro voor zes mini-sokjes, is dat wel verantwoord? Gelukkig kende ik iemand met dezelfde worsteling, en dus was de oplossing snel bedacht. We zouden ze samen kopen en delen, internetdiva Marie-Claire en ik. Want waarom zou je een roze, appelgroen, paars, blauw, oranje en grijs sokje moeten hebben als je iPod er maar één tegelijk aan kan?

Consuminderen dus, delen, ik vond het een zeer slimme oplossing. Totdat de zes gebreide sokjes voor me lagen, en ik mijn iPod steeds verkleedde. De paarse moest ik zeker hebben, maar die roze, die zou bij girlygelegenheden weer beter zijn. Net als de appelgroene, zo stoer, de blauwe cool, de oranje zonnig en de grijze zakelijk.

Ik belde Marie-Claire op om een afspraak te maken om met de sokkencollectie langs te komen, en plotseling voelde ik me genezen. Mijn hebberigheid van voor kerst keerde weer terug, ik wilde helemaal niet kiezen en delen, ik wilde ze gewoon allemaal. Niets consuminderen, en wat is 30 euro nou helemaal? En nu heeft Marie-Claire er ook zes.


PS. De term iPod sokken werkt wat verwarrend, ze zijn inderdaad voor de iPod, niet voor mijn eigen voeten.

PSS. Apple's idee van één sok per kleur, zouden wij mensen ook in moeten voeren. Ik ben niet zo'n goede huisvrouw, en gooi al mijn sokken los in een laatje. De ellende om 's ochtends in de schemer twee dezelfde sokken bijelkaar te zoeken, heb ik vermeden door alleen maar zwarte sokken te kopen. Ik kan er met mijn ogen dicht dus gewoon twee uitvissen en met een slaperig doch gerust hoofd aantrekken. Zwart is zwart. Behalve in het tl-licht van de sportschool dan. Dan is de ene soms opeens blauw. Zwart en blauw, dat voelt fout. Maar als je gewoon een roze aan de ene voet en een groene aan de andere voet doet, dan ben je gewoon net zo cool als Apple.

Posted by Corrie at 17 januari 2005 22:20