« november 2004 | Home | januari 2005 »
28 december 2004
Blanco
In pyjama de krant van de mat gehaald, snel terug onder het dekbed. Lamp aan, gordijnen dicht, radio 1 op de achtergrond. Zij hebben 23.000 75.000 doden door een zeebeving en verkrachte vrouwen in Dafur, wij sneeuw van betekenis. Als het tijd is om echt aan de dag te beginnen trek ik verwachtingsvol de gordijnen open. Ik hou van de stad, van Amsterdam, maar qua sneeuw valt het altijd tegen.
Geplaatst door Corrie om 11:38
26 december 2004
Dagelijks vers!
Vanaf 1 januari 2000 worden alle beelden die mijn webcam uitzendt automatisch op mijn harde schijf opgeslagen. A pic a day biedt uit deze duizenden megabytes een eenvoudig overzicht van mijn leven, van iedere dag sindsdien één foto.
Geplaatst door Corrie om 23:00
24 december 2004
Podz 'n the Hood
Geplaatst door Corrie om 15:04
22 december 2004
Kerstwens
De eerste kerstwens per e-mail is binnen! Niet zo vredelievend als ik ben gewend, maar toch, er wordt in ieder geval aan me gedacht door iemand die ik nog nooit heb ontmoet. Gelukkig.
Uit zeventig sollicitatiebrieven selecteerde ik vorige week vijf kandidaten voor een kennismakingsgesprek. Het maakte me lichtelijk nerveus, te oordelen over de kwaliteiten van onbekenden op basis van twee A4'tjes. Twee mapjes, een met een + en een met een -. Steeds weer had ik dezelfde brieven in handen, langzaam aan verdwenen er steeds meer op de minstapel tot ik vijf brieven over had. De overige vijfenzestig stuurde ik een nette e-mail met een persoonlijke reden waarom zij niet op gesprek mochten komen. Goed, een enkele reactie daarop had ik wel verwacht, maar niet van dit niveau:
'moge jullie met kerst lekker allemaal dood neervallen'
Tsja. Een ding is zeker, mijn twijfels over het uitnodigen van de juiste mensen zijn weg. Deze zat terecht in de map met een dikke vette -.
Geplaatst door Corrie om 19:18
21 december 2004
Nalatig?
Een strak blauwe hemel of een waterig zonnetje lokken me naar buiten, maar wat moet ik daar doen? Het zijn de enige momenten dat ik jaloers naar hondenbezitters kijk. Zij hebben een reden om naar buiten te gaan, even naar het park. Ik niet. Ja een fietstochtje door de stad, langs de grachten, daar knapt een mens wel van op. Maar meestal eindigt dat alsnog binnen, in de Bijenkorf of Scheltema.
Een vriend adviseerde me een paar jaar geleden een Artis-jaarkaart te kopen, een goede reden voor een wandeling van een uurtje of wat. Maar ook een prima plek om een boek te lezen op een bankje, want je wordt er niet lastig gevallen door rare snuiters of tenenlikkers. En zo loop ik regelmatig mijn rondjes in Artis, langs de kleine panda's, ijsbeer, okapi en nijlpaard Tanja.
Als dierenvriend van Artis krijg ik iedere maand het ARTIS magazine, afgelopen maand met extra folder met informatie over giften, nalatenschappen en legaten. Na het lezen van de volgende zinnen zag ik ineens taferelen voor me waarbij mensen die Artis in hun testament hebben gezet een unieke rondleiding achter de schermen krijgen. Liefst bij de leeuwen...
'We stellen het zeer op prijs als u ons op de hoogte stelt als u Artis in uw testament heeft laten opnemen. Zo krijgen we inzicht in de financiële vooruitzichten...'
Geplaatst door Corrie om 10:21
20 december 2004
Rid of Her?
'This is the last show I will ever play.' Volgens verschillende nieuwsbronnen sloot zangeres PJ Harvey haar concert in Parijs hiermee af. Mijn alarmbellen rinkelen na zo'n zin. Ik noem me niet graag fan van iets of iemand, maar PJ Harvey, daar wil ik zo een groupie van zijn. Al is het als laatste in de rij, geen probleem.
Twee keer zag ik haar optreden, en twee keer was ik zwaar onder de indruk. Wat een stoer wijf, rauw, super stem, en nog sexy ook. Ik had haar nog veel vaker willen zien, dichterbij zijn, me totaal kunnen verliezen in een concert. Een desastreuze zin als 'This is the last show i will ever play' helpt me daarbij niet. Maar alle hoop is nog niet verloren als ik - off all places - Orkut mag geloven. Je bent natuurlijk niet voor niets lid van de PJ Harvey community.
Een bezoeker van het concert kon het allemaal verklaren. Die suffe journalisten hadden weer eens niets van een grap begrepen. Dit is hoe het ging volgens Paul:'I mean, it was absolutely not serious. She said "tonight is a very special night... It is our last show... (everybody screamed) ever!", but is was totally for fun. Everybody laughed, she laughed. There is no doubt about this. NME are complete jerks.'
Gelukkig maar!
Geplaatst door Corrie om 23:25
Liefdesjunkie
Bij de cursus functionerings- en beoordelingsgesprekken kreeg ik een uiterst vermakelijk boekje in handen gedrukt. In 100 bladzijdes wordt uitgelegd hoe je 'slecht nieuws' mededelingen het best kunt brengen aan je medewerkers. Vrij simpel, mits je je aan de regels en tips houdt, maak ik eruit op. Vermijdt een verhoorachtige opstelling van tafels en stoelen, beperk het aantal deelnemers aan het gesprek en ga niet te dicht bij elkaar zitten. Het ontslaan en overplaatsen van medewerkers klinkt inderdaad lekker simpel, door de voorbeelden waarin mannen als Klaas, Kees, Bertus en Rob de Boer de hoofdrol spelen.
Mijn grootste les uit het Hoe zal ik het zeggen? - lastige gesprekken op het werk is deze:
'Objectief waarnemen bestaat so wie so niet. De leidinggevende kijkt met een gekleurde bril naar zijn gesprekspartner. Leidinggevenden zijn in het diepst van hun wezen óf kleine potentaatjes óf liefdesjunkies, die alleen maar aardig gevonden willen worden.'
Ik weet onmiddellijk welke jas mij past, maar zelf gebruik ik er al jaren een andere naam voor: het Golden Retriever-complex. Die willen ook lekker door iedereen geaaid worden, zonder van zich af te bijten. Blij dat ik daar door Hoe zal ik het zeggen? van af ben. Liefdesjunkie, dat is mijn nieuwe roeping.
Geplaatst door Corrie om 21:13
04 december 2004
Help
Wallpaper Help: download 800x600, 1024x768, 1440x1080.
Geplaatst door Corrie om 14:50