camathome.com » Werk

Bright Night

Corrie — Sun, 10 Jan 2010 16:10:40 +0000

Bij iedere verschijning van een nieuw nummer van Bright magazine organiseren we een avond in Pakhuis de Zwijger in Amsterdam. Met inspirerende sprekers, aandacht voor bijzonder design en de laatste gadgets. Voor een mini-impressie: onderstaande 360 panoramafoto maakte Henri Smeets op de Bright Night van afgelopen vrijdag tijdens de live Uitpakparty van David. Op 12 februari is de volgende Bright Night. Kom ook!

Tweet this post

AT5: LG Watchphone

Corrie — Tue, 03 Nov 2009 13:15:44 +0000

Eigenlijk draag ik sinds ik getrouwd ben met mijn mobiele telefoon nooit meer een horloge. Ik heb er wel een paar die ik nog mooi vind ook, een paarse Swatch en een knalrode Paul Frank. Die laatste is zo groot en opvallend dat sommige mensen denken dat ik hem bij een Happy Meal heb gekregen. Niets is minder waar, ik heb er zelfs moeite voor moeten doen. Het was mijn allereerste aanschaf op eBay, uitermate spannend. En omdat de verkoper een Amerikaan was, moest ik er midden in de nacht voor opstaan.
Verslavend zo’n veiling, want als je eenmaal aan’t bieden bent dan vind je ook dat jij er recht op hebt. Een paar minuten voor het eindigen van de veiling zat ik rillend van de slaap in mijn pyjama achter de computer. Voor de zekerheid bood ik een paar keer achterelkaar nog maar wat dollars meer, want stel je voor dat iemand anders me net voor zou zijn… De prijs liep hoger op dan ik van te voren als limiet had bedacht, maar ach, ik had hem mooi wel ‘gewonnen.’
Voor AT5 maakte ik een item over de LG Watchphone, net zo’n joekel als mijn Paul Frank, maar dan een stuk innovatiever.

Tweet this post

AT5: Mifi

Corrie — Wed, 21 Oct 2009 16:58:46 +0000

Voor AT5 liet ik zien hoe je kan werken vanaf een bankje in het park. Gewoon met je laptop op schoot, en internet. Terwijl ik daar zat besefte ik me dat het echt heel eenvoudig is. En dat ik het toch nooit doe. Op de dagen dat ik thuiswerk kom ik soms pas rond een uur of 6 ’s avonds voor het eerst buiten. Niet goed. Daarom ga ik eens doen wat ik zelf adviseer: gewoon eens een uurtje werken vanaf een bankje in het park.

Tweet this post

Wacom Bamboo Touch

Corrie — Mon, 12 Oct 2009 20:43:06 +0000

Bright maakt elke week een item voor Amsterdam Inc, een programma voor de lokale zender AT5. Vast gezicht daarvan was Erwin, maar vanaf deze week ga ik dat overnemen. Hierbij mijn eerste review, over de Wacom Bamboo Touch. Op Bright schreef ik er trouwens ook een uitgebreide recensie over.

Tweet this post

Zomergadgets

Corrie — Sat, 04 Jul 2009 16:01:46 +0000

Met Bright maken we iedere week een item voor het programma Amsterdam Inc op de Amsterdamse zender AT5. Erwin is het gezicht van de rubriek, maar ook hij gaat wel eens op vakantie. En zo zag ik mezelf de afgelopen tijd twee keer terug op AT5. Het eerste item was voor mij een worsteling. Thuis achter je laptop twee zoekmachines uitleggen lijkt misschien geen grote klus, maar als dat in twee minuten moet is dat best een uitdaging. Zin voor zin namen we op, bedacht cameravrouw Simone hoe het beter kon en deed ik het over. Het uiteindelijke resultaat viel me nog best mee.
Vorige week deden we weer samen een item. Dit keer in het pierebadje in het Vondelpark, en dat was een eyeopener. Van te voren had ik verwacht dat ik me ontzettend bekeken zou voelen, zo te midden van allerlei mensen voor een camera staan en vier keer opnieuw je zinnen moeten zeggen. Ook voorspelde ik dat de aanwezige moeders argwanend in de gaten zouden houden of die camera-mensen hun veelal naakt spelende kindjes niet zouden filmen.
Het bleek een verademing in vergelijking met thuis filmen. Door de drukte in het park was het met allerlei achtergrondgeluiden heel ontspannend. Op twee jongetjes van een jaar of 7 na, was er amper aandacht voor ons. Het leek mensen totaal niet te interesseren dat we daar aan’t filmen waren. Sterker nog, niemand leek het te zien, zelfs niet toen we op de rand van het zwembadje filmden en jong en oud voor de lens langsliep. Niemand kwam vragen waarvoor we filmden of haalde zijn kinderen uit beeld. Hieronder het resultaat.

Tweet this post

Qwerty-touch meerkamp

Corrie — Fri, 13 Feb 2009 10:49:20 +0000

Al anderhalf jaar ben ik getrouwd met mijn iPhone. We gaan altijd samen op reis, en zelfs met elkaar naar bed. Zo relaxt om ’s morgens in bed even ‘t nieuws door te nemen of een droom te twitteren. Maar ja, dat typen van mails valt soms niet mee, en doe ik dan ook zelden als ze langer moeten zijn dan één zin. Goed idee dus van Bright om vier telefoons naast elkaar te leggen die zowel een touchscreen als een qwerty-toetsenbord hebben.

Meer Uitpakparty’s vind je hier.

Tweet this post

Jubileum

Corrie — Thu, 25 Dec 2008 20:26:35 +0000

Bijna vier jaar geleden schreef ik hier voor het eerst over Bright. In februari 2005 verscheen de allereerste editie van Bright, waaraan ook ik had meegewerkt. Afgelopen vrijdag vierden we het verschijnen van nummer 25. Een jubileumnummer dus!
De 25 op de cover staat voor twee dingen: natuurlijk voor het 25ste nummer maar ook voor de Bright 25 van 2008, onze lijst van de belangrijkste gadgets en trends van dit jaar.
Mijn favorieten van dit nummer zijn Most Wanted, een spannende reconstructie over iPhone-oplichter Rob van Z., leest lekker weg onder de kerstboom. Route du Soleil mag je gewoon niet missen. In zes pagina’s ben je helemaal bij over de energierevolutie die ingezet is, de overgang van fossiele brandstoffen naar duurzame zonne-energie. We zijn er nog lang niet, maar de mogelijkheden zijn indrukwekkend én met de juiste stappen realistisch.
Als je Bright regelmatig leest is Bright in Beeld vast geweldig: de inhoud van alle nummers Bright in een aantal verrassende infographics gemaakt door het prijswinnende Catalogtree. Van het kleurenpalet van de covers tot het favoriete broodbeleg van de redactie.
Top dus weer, dat 25ste nummer. Wie jarig is, trakteert. Dat doen we met een supervette abo-korting. Lees Bright heel 2009 voor nog geen 15 euro.

Tweet this post

Netbook Meerkamp

Corrie — Fri, 21 Nov 2008 16:28:56 +0000

Vijf netbooks kwam er binnen op de redactie van Bright de afgelopen weken. Met z’n vijven zouden we ze testen in een Uitpakparty. Ze werden snel verdeeld. Een wilde perse de chic uitziende HP 2133, de ander liever alleen de Eee pc, bekend terrein. Als enige vrouw in het gezelschap kreeg de MSI Wind mee naar huis, eigenlijk vooral omdat er hartjes op de buitenkant stonden. ‘T was de Love Edition. Zo erg was dat niet, blijkt uit de Netbook Meerkamp. We have a winner!

Tweet this post

For the Love of God

Corrie — Tue, 04 Nov 2008 20:01:10 +0000

Het viel eigenlijk wel mee met de rij in het Rijksmuseum. In het midden van zaal 9, waar onder andere het Joodse Bruidje van Rembrandt hangt, stonden wat chromen paaltjes met zwarte touwen ertussen. Voor ons zo’n veertig andere mensen die ook naar binnen wilden. Een suppoost met lange blonde paardenstaart liet in rustig tempo groepjes van zo’n vijftien mensen door.
Ik kan me niet herinneren in een Nederlands museum eerder voor een kunstwerk in de rij te hebben gestaan. Wel deed ik dat bijvoorbeeld in Londen bij de Saatchi Gallery, voor de Oil Room van Richard Wilson. Deze kamer met een meter hoog olie erin, is een indrukwekkend kunstwerk omdat het je zintuigen compleet voor de gek houdt. De zware geur van motorolie, de weerspiegeling. Je moest er even voor wachten, maar dan had je het complete kunstwerk dan ook heel even voor jezelf. Omdat je heel voorzichtig de sluis in de kamer moest binnenlopen om de olie niet over de rand te doen gutsen, mocht je er slechts met een persoon tegelijk in.
Het wachten in de rij in het Rijksmuseum maakte net als bij Saatchi de lichte spanning en verwachtingen die je hebt van dat wat je gaat zien alleen maar groter. Een lekker gevoel wel.
Via een kleine sluis kom je een verduisterde zwarte kamer binnen. Zwarte wanden, zwarte vloer, zwart plafond. In het midden staat een zwarte sokkel met glazen vitrine. En daarin straalt een met meer dan 8000 ingelegde diamanten schedel, het kunstwerk For the Love of God van Damien Hirst. Verscholen in de linker hoek staat een suppoost in donker pak, die het schemerlicht helemaal uitdraait. Uit het plafond dalen slechts enkele smalle lichtstralen neer op de schedel, en laten hem volledig tot zijn recht komen. Oogverblindend en stralend grijnst de dood je aan.
Twee meiden praten hardop over wat ze zien, een andere vrouw sist dat ze stilte wil. Met z’n vijftienen dralen we om de sokkel om elk detail te zien. Je ziet veel meer dan op de foto’s of tv-beelden die iedereen inmiddels kent. Zo is de schedel veel kleiner dan ik had verwacht. De weerkaatsing van het licht zorgt voor raadselachtige gekleurde diamantjes. Een enkele lijkt ineens blauw, groen of roze te zijn. En omdat je ‘m uit alle hoeken kunt bekijken, zie je ineens dat een van de tanden uit het bovenste rijtje ontbreekt. De oogkassen zijn vrijwel helemaal ingelegd met diamantjes, maar op twee plekken zijn gaten en kun je er doorheen kijken. Dan komt de volgende groep binnen en gaat het schemerlicht weer aan. Ik blijf nog even staan om hem nog een keer te zien stralen als het licht weer uitdooft. Wauw!
Eenmaal weer buiten kun je in Hirst Space, een los gebouwtje in de tuin van het Rijksmuseum, tussen de sleutelhangers en posters je mening kwijt over dit werk van Hirst. Want ja, wat is het nou. Hype, kunst, kitsch, makkelijk, mooi, exorbitant duur? In ieder geval controversieel, want iedereen heeft er een mening over. Vooral veel mensen trouwens die het niet met eigen ogen hebben gezien.
Het Rijksmuseum heeft dat wel slim gedaan. Je kunt er een videoboodschap achterlaten die op fortheloveofgod verschijnt. En wordt gevraagd een mini-enguete van vier vragen in te vullen. En die vragen raken precies het commentaar dat je erover hoort. Vind je het kunst of hype? Vind je dat het in het Rijksmuseum past? Maakt het je vrolijk of gedeprimeerd?
Ik zou zeggen, ga vooral zèlf kijken wat je ervan vindt. Laat je overdonderen. Dan kan je op de vierde vraag van de enquête vast hetzelfde antwoord geven als ik: ja, ik vind het mooi.
Mijn videoboodschap, en kijk dan ook gelijk die van Erwin van der Zande.

Tweet this post

Design voor iedereen

Corrie — Sun, 26 Oct 2008 19:09:32 +0000

Zo’n tien jaar geleden was deze site, camathome.com, regelmatig in het nieuws. Een meisje dat via internet haar leven uitzond, dat was destijds opmerkelijk nieuws. Om de dertig seconden verscheen er een nieuwe foto ergens uit huis online. Meestal uit de huiskamer, waar ik achter mijn bureau achter de computer zat, of op de bank tv keek, maar soms ook uit de keuken. Met soms een uitdagende pose voor de webcam vond ik dat ik al spannend genoeg was. In tien jaar verandert er veel. De best bekeken cams staan niet in Amsterdam of ergens in de VS, nee de Tsjechische stad Brno is tegenwoordig camgirl capital. In de nieuwe Bright een reportage over de seksindustrie in Brno, waar honderden meisjes hun erotische kunsten voor de camera vertonen en via streams in de huiskamer van ontelbare mannen verschijnen.
Daarnaast veel design in Bright. In Creative Class de beste talenten van de creatieve opleidingen in Nederland. En een verhaal over het tweezijdige van het succes van Apple. De hardcore fans proberen al jaren pc-gebruikers te evangeliseren over te stappen naar een mac. Het lijkt te zijn gelukt, want *iedereen* heeft tegenwoordig wel iets van Apple in huis. Een iPod, iPhone of MacBook. Sommige fans verlangen stiekem weer naar de tijd dat Apple nog underground was, voor de happy few.
Zelf schreef ik wat korte teksten voor Incoming, over Kiko de iPhonegirl, de Gluejeans die niet gestikt maar gelijmd is, en maakte een selectie van mediatalent uid de Hot100.
Een van mijn favorieten is verder de fotoserie Land of the Free, waarin fotograaf Steve Schofield Britse sciencefictionfans fotografeert in hun eigen huis. Chewbacca in een keuken met houten kastjes en rode plavuizen. Dat moet je zien. Kopen dus, die Bright!

Tweet this post