camathome.com » Werk

Uitpakparty: Bugaboo Donkey

Corrie — Sun, 01 May 2011 19:25:07 +0000

Fijn werken is het toch bij Bright. Vorige week mocht ik de Bugaboo Donkey testen. Handig om boodschappen mee te doen. Noors ‘tv’ debuut!

Tweet this post

Bright Screenzine

Corrie — Sun, 13 Mar 2011 09:48:18 +0000

Bright was er al in een aantal smaken: magazine, site, iPhone-app. Daar is nu een bijzondere bij gekomen. Bright Screenzine. Onze eerste iPad app. De uitgave is speciaal ontwikkeld voor de iPad, en bevat unieke content. Een live infographic, kort verhaal, en veel video. Een complete documentaire zelfs! En dat voor maar € 3,99. Nieuwsgierig? Kijk de trailer hieronder, en koop Screenzine in de iTunes Store.

Tweet this post

iPhone-moeder

Corrie — Sun, 30 Jan 2011 10:29:59 +0000

Analisten en vakpers hebben het graag over de concurrentiestrijd tussen de iPhone en Android-toestellen. Vrijwel ieder nieuw Android-toestel wordt aangekondigd met het verwachtingsvolle ‘iPhone-killer?’. Dat vraagteken staat er niet voor niets bij, want voorlopig heeft nog geen enkel Android-toestel deze belofte waar kunnen maken. Toch moeten we Android niet onderschatten, zegt onderzoeksbureau Gartner. Qua smartphones is het marktaandeel van de iPhone nu nog groter dan dat van telefoons met Google’s besturingssysteem Android, maar in 2012 is Android Apple voorbijgestreefd en heeft 15 procent van de markt in handen. Apple is dan nog goed voor 13 procent.

Eigenlijk blijft bovenstaande vergelijking een rare. Want Apple’s marktaandeel wordt bereikt met slechts één telefoon. Bij Android kan het over een instapmodel van HTC gaan of een high-end toestel van Samsung en alles daar tussenin. Android is er dus in veel meer smaken dan de iPhone – en dus zou je zeggen dat Android ook veel meer mensen aanspreekt. Maar is dat ook zo?

Nee. Nou ja. Veel soorten mannen misschien. Uit onderzoek van AdMob blijkt dat de Android-gebruiker vooral man is, 73 procent maar liefst. Blijkbaar een onaantrekkelijke telefoon voor vrouwen, ondanks de keuze uit tientallen modellen van verschillende fabrikanten. De iPhone is bijna sekseneutraal: 43 procent van de gebruikers is vrouw, en dus 57 procent man. Hieruit concludeer ik voorzichtig dat de iPhone een diversere doelgroep heeft. Maar hoe kan één telefoon meer mensen aanspreken dan een hele range telefoons? Het antwoord is simpel: apps.

De afgelopen maanden heb ik zelf ondervonden hoe je uit dezelfde telefoon heel andere dingen kunt halen. Dat dezelfde telefoon nog steeds zoveel waarde kan bieden, ook al veranderen je behoeftes en interesses radicaal. Als eindredacteur bij Bright.nl gebruikte ik mijn iPhone continu om nieuwsfeeds bij te houden, nieuwssites te lezen en e-mail te checken. En toen brak mijn zwangerschapsverlof aan en veranderde mijn iPhone in een baby-manager.

Eindeloos heb ik de babynamen-app doorgebladerd voor inspiratie, terwijl BabyBump me op de hoogte hield van wat er in die week in de zwangerschap gebeurde met mij en het levende wezentje in mijn buik. Zelfs vlak voor de bevalling was-ie van waarde: met een handige timer kon ik bijhouden met welke interval de weeën kwamen en hoe lang ze aanhielden.

Nu is Total Baby onmisbaar. Ik hou ermee bij wanneer en hoe vaak mijn zoontje aan de borst wil. En welke kant aan de beurt is. (Nee dat onthoud je echt niet, links of rechts. De analoge variant van deze app is een lintje dat je aan je bh-bandje kunt vastmaken als reminder, of een polsbandje, en elke voeding van kant wisselt.) En bij alle vragen en onzekerheden die je als jonge moeder hebt, biedt Google of Twitter direct een antwoord. Ook tijdens het voeden, want met één hand lukt het bedienen ook.

Natuurlijk draait Android grotendeels ook om apps, maar het aanbod daarvoor is nu nog de helft kleiner dan dat van Apple’s App Store. Daarnaast zijn de bediening en toegankelijkheid van de iPhone nog niet geëvenaard door een Android-toestel. De iPhone werkt zo simpel dat een kind hem kan bedienen. Geen grap. Zoek maar eens op YouTube, of geef je iPhone aan een kind van 2. Ze willen er gelijk met hun kleine vingertjes aan zitten, en dat gaat ze nog goed af ook.

Van alle iPhone-moeders geeft de helft haar telefoon regelmatig aan de kinderen, vanaf een jaar of 1, en installeert speciale apps voor ze. Ook kids zijn dus al een doelgroep van de iPhone (en iPad!), met filmpjes, apps met dierengeluiden of die ze leren tellen, kinderliedjes, tekenprogrammaatjes of spelletjes. Dat belooft nog wat over een paar maanden, als mijn zoon straks zelf iets vast kan houden. Ik vrees dat ik mijn iPhone dan met hem moet gaan delen. Alhoewel, hij is wel een man. Zou hij later dan toch voor Android gaan?

Deze column verscheen eerder in iPhone Magazine #3.

Tweet this post

Verslaafd

Corrie — Sat, 04 Dec 2010 18:34:04 +0000

Voor iPhone Magazine #3 schreef ik een column over eh, de iPhone. Over Android en hoe ik mijn telefoon gebruik als kersverse moeder. Lezen? Het blad ligt net in de winkel. Voor iPhone Magazine #2 schreef ik ook een column, over verslaving. Bij wijze van Sinterklaascadeautje plaats ik hem hier:

Na honderd pagina’s over de iPhone zijn we het eens: de iPhone is een geweldig apparaat. Je kunt er zo veel mee dat je bijna zou vergeten dat er ook dingen zijn die je helemaal niet meer kunt, dat er dingen zijn die je juist verleert.

Laat ik me zelf als treurig voorbeeld nemen. In de trein zitten en naar het voorbijtrekkende landschap kijken bijvoorbeeld. Het lukt me echt niet meer. Waar ik voorheen genoot van de rust van boerderijen en koeien, van het laten dwalen van gedachten, grijp ik nu om de paar minuten naar mijn telefoon. Even checken of er nieuwe tweets zijn, of een sms’je of schokkend nieuws op Nu.nl. Ook als je er eigenlijk geen reden voor hebt, pak je het ding om de zoveel minuten op. Het is een reflex geworden. Alles wat je doet onderbreek je voor een vlugge iPhone-check. En ja, als je in de trein niets te communiceren hebt en al het nieuws al hebt gelezen, kun je altijd nog kijken of je wel 3G-verbinding hebt. En zo niet, dan klaag je daar zo snel mogelijk over op twitter.

Deze iPhone-reflex wordt nog erger wanneer je in gezelschap bent van andere iPhone-gebruikers. Zodra iemand zijn iPhone pakt, heb je onmiddellijk de neiging om ‘m zelf ook uit je jaszak te halen. Even laten zien wat voor apps je hebt, even druk zijn met pingen via WhatsApp of gewoon eh, iPhonen. (De helft van de tijd doe je natuurlijk helemaal niets nuttigs of nodigs met dat ding. Net roken eigenlijk, de verslaving is deels de gewoonte en geruststelling van de bezigheid)

Ik prijs me gelukkig met mijn geliefde, maar voor buitenstaanders zijn we af en toe vast een sneu stel. Op een terras zitten we gerust allebei naar het kleine scherm van onze telefoon te staren, tot we het doorhebben en ‘m snel weer opbergen. Genant. Ik ben gewoon verslaafd, i admit it. Zo erg zelfs dat ik mijn iPhone ’s nachts onder mijn kussen leg. Als ik ’s nachts wakker word, wil ik even zien hoe laat het is. En als ik niet kan slapen dan start ik mijn laatste verslaving op, Words with friends, scrabblen met andere iPhone-gebruikers.

De schaduwkant van de iPhone is dat we niet meer kunnen wachten, dat we nog maar de aandachtsspanne van een goudvis hebben en we niet meer in staat zijn om eens gewoon helemaal níets te doen. Nicholas Carr heeft onlangs een boek uitgebracht, getiteld The Shallows: what the internet is doing to our brains dat uitlegt hoe dat komt. Hij beschrijft hoe onze hersenen zich aanpassen aan de media die we gebruiken. Toen de typmachine werd uitgevonden, had dat invloed op de manier van schrijven, op zinsbouw en zinslengte. Radio, tv, alle nieuwe media hadden hun eigen effect. De invloed van internet is alsvolgt: hoe vaker je internet gebruikt, hoe sneller je leest, hoe eerder je afgeleid bent tijdens een denkproces en hoe oppervlakkiger je dingen onthoudt. Ouch. Dat klinkt niet zo prettig.

Hyperlinks in teksten maakten dat we steeds een miliseconde werden afgeleid van het lezen: wil ik op deze link klikken of niet? En dan is er inmiddels ook nog een mailprogramma dat 30 keer per uur om aandacht vraagt. En een RSS-lezer en twitter. Al deze impulsen breken onze concentratie en leiden er uiteindelijk toe dat onze hersenen zo werken dat ze vanzelf vaker switchen tussen taken en geen concentratie voor langere tijd kunnen opbrengen. We scannen en switchen dus niet alleen achter een computer, maar altijd. iPhone-gebruikers merken dat extra goed, want de iPhone is dé telefoon die mobiel internet groot heeft gemaakt. En daarnaast biedt de telefoon zoveel mogelijkheden dat er altijd wat te switchen valt. Wij multitaskers met een iPhone zijn de onrust zelve.

De enige geruststelling is dat de batterij uiteindelijk altijd sneller op is dan je denkt. En dan moet je maar hopen dat je net in de trein door een mooi Hollands landschap rijdt.

Tweet this post

Bright Night

Corrie — Sun, 10 Jan 2010 16:10:40 +0000

Bij iedere verschijning van een nieuw nummer van Bright magazine organiseren we een avond in Pakhuis de Zwijger in Amsterdam. Met inspirerende sprekers, aandacht voor bijzonder design en de laatste gadgets. Voor een mini-impressie: onderstaande 360 panoramafoto maakte Henri Smeets op de Bright Night van afgelopen vrijdag tijdens de live Uitpakparty van David. Op 12 februari is de volgende Bright Night. Kom ook!

Tweet this post

AT5: LG Watchphone

Corrie — Tue, 03 Nov 2009 13:15:44 +0000

Eigenlijk draag ik sinds ik getrouwd ben met mijn mobiele telefoon nooit meer een horloge. Ik heb er wel een paar die ik nog mooi vind ook, een paarse Swatch en een knalrode Paul Frank. Die laatste is zo groot en opvallend dat sommige mensen denken dat ik hem bij een Happy Meal heb gekregen. Niets is minder waar, ik heb er zelfs moeite voor moeten doen. Het was mijn allereerste aanschaf op eBay, uitermate spannend. En omdat de verkoper een Amerikaan was, moest ik er midden in de nacht voor opstaan.
Verslavend zo’n veiling, want als je eenmaal aan’t bieden bent dan vind je ook dat jij er recht op hebt. Een paar minuten voor het eindigen van de veiling zat ik rillend van de slaap in mijn pyjama achter de computer. Voor de zekerheid bood ik een paar keer achterelkaar nog maar wat dollars meer, want stel je voor dat iemand anders me net voor zou zijn… De prijs liep hoger op dan ik van te voren als limiet had bedacht, maar ach, ik had hem mooi wel ‘gewonnen.’
Voor AT5 maakte ik een item over de LG Watchphone, net zo’n joekel als mijn Paul Frank, maar dan een stuk innovatiever.

Tweet this post

AT5: Mifi

Corrie — Wed, 21 Oct 2009 16:58:46 +0000

Voor AT5 liet ik zien hoe je kan werken vanaf een bankje in het park. Gewoon met je laptop op schoot, en internet. Terwijl ik daar zat besefte ik me dat het echt heel eenvoudig is. En dat ik het toch nooit doe. Op de dagen dat ik thuiswerk kom ik soms pas rond een uur of 6 ’s avonds voor het eerst buiten. Niet goed. Daarom ga ik eens doen wat ik zelf adviseer: gewoon eens een uurtje werken vanaf een bankje in het park.

Tweet this post

Wacom Bamboo Touch

Corrie — Mon, 12 Oct 2009 20:43:06 +0000

Bright maakt elke week een item voor Amsterdam Inc, een programma voor de lokale zender AT5. Vast gezicht daarvan was Erwin, maar vanaf deze week ga ik dat overnemen. Hierbij mijn eerste review, over de Wacom Bamboo Touch. Op Bright schreef ik er trouwens ook een uitgebreide recensie over.

Tweet this post

Zomergadgets

Corrie — Sat, 04 Jul 2009 16:01:46 +0000

Met Bright maken we iedere week een item voor het programma Amsterdam Inc op de Amsterdamse zender AT5. Erwin is het gezicht van de rubriek, maar ook hij gaat wel eens op vakantie. En zo zag ik mezelf de afgelopen tijd twee keer terug op AT5. Het eerste item was voor mij een worsteling. Thuis achter je laptop twee zoekmachines uitleggen lijkt misschien geen grote klus, maar als dat in twee minuten moet is dat best een uitdaging. Zin voor zin namen we op, bedacht cameravrouw Simone hoe het beter kon en deed ik het over. Het uiteindelijke resultaat viel me nog best mee.
Vorige week deden we weer samen een item. Dit keer in het pierebadje in het Vondelpark, en dat was een eyeopener. Van te voren had ik verwacht dat ik me ontzettend bekeken zou voelen, zo te midden van allerlei mensen voor een camera staan en vier keer opnieuw je zinnen moeten zeggen. Ook voorspelde ik dat de aanwezige moeders argwanend in de gaten zouden houden of die camera-mensen hun veelal naakt spelende kindjes niet zouden filmen.
Het bleek een verademing in vergelijking met thuis filmen. Door de drukte in het park was het met allerlei achtergrondgeluiden heel ontspannend. Op twee jongetjes van een jaar of 7 na, was er amper aandacht voor ons. Het leek mensen totaal niet te interesseren dat we daar aan’t filmen waren. Sterker nog, niemand leek het te zien, zelfs niet toen we op de rand van het zwembadje filmden en jong en oud voor de lens langsliep. Niemand kwam vragen waarvoor we filmden of haalde zijn kinderen uit beeld. Hieronder het resultaat.

Tweet this post

Qwerty-touch meerkamp

Corrie — Fri, 13 Feb 2009 10:49:20 +0000

Al anderhalf jaar ben ik getrouwd met mijn iPhone. We gaan altijd samen op reis, en zelfs met elkaar naar bed. Zo relaxt om ’s morgens in bed even ‘t nieuws door te nemen of een droom te twitteren. Maar ja, dat typen van mails valt soms niet mee, en doe ik dan ook zelden als ze langer moeten zijn dan één zin. Goed idee dus van Bright om vier telefoons naast elkaar te leggen die zowel een touchscreen als een qwerty-toetsenbord hebben.

Meer Uitpakparty’s vind je hier.

Tweet this post