camathome.com » Geen categorie

Pas 7 jaar

Corrie — Tue, 21 Oct 2008 21:41:42 +0000

Wat ik me dan afvraag, is het een bot die bij het verspringen van een kalenderjaar het getal van 7 naar 8 ophoogt, of zit er een eenzame man achter zijn pc die met een zucht de 7 delete en een 8 intypt. Hoe dan ook, als je pas 7 jaar bestaat kan je natuurlijk nooit je zaakjes al op orde hebben.

Tweet this post

Boeken

Corrie — Sun, 05 Oct 2008 16:38:43 +0000

Vreselijk rukweer heeft soms één voordeel: eindelijk de dingen doen die je je al maanden hebt voorgenomen. Vanmiddag werd dat dus operatie boekenkast, waar geen enkel nieuw boek meer in of op paste. Na twee uurtjes stofhappen en selecteren ben ik eruit. De boeken beneden passen weer, een stapel waar ik nog geen afstand van wil doen gaat naar zolder en de rest mag weg. T liefst naar een welkome plek. Interesse in een van de onderstaande boeken? Mail me. Wel deze week, volgend weekend gaan ze naar de boekenboer. Oja, boeken met een * zijn inmiddels al vergeven.
Dif 2
Kees van Beijnum – Dichter op de Zeedijk
Kees van Beijnum – Paradiso
*Herman Brusselmans – Plotseling gebeurde er niets
*Truman Capote e.a. – Hollywood (verhalenbundel)
Eileen Mc Donald – Schiet eerst de vrouwen neer
Jessica Durlachter – De dochter
*Dave Eggers – Een hartverscheurend verhaal van duizelingwekkende genialiteit
Karel Glastra van Loon – Lisa’s adem
*Dominee Gremdaat – wijst de weg naar een prettige overgang
*Ronld Giphart – Giph
Arnon Grunberg – Fantoompijn
*Arnon Grunberg – Blauwe maandagen
*Arnon Grunberg – Liefde is business
Christie Hofmeester – Meestal vergaat de wereld om 9.00 uur
Nick Hornby – About a boy (nl)

*Michel Houellebecq – Elementaire deeltjes
Ingrid Hoogervorst – Woede
Oscar Hijuelos – De mambo kings met songs of love
*Arthur Japin – De overgave
Thomas Kennedy – Schindlers lijst
Norma Khouri Albqaeen – Verboden liefde
*Kees van Kooten – Levensnevel
*Kees van Kooten – Hilaria
*Thomas Lieske – Gran Cafe Boulevard
Toni Morrison – Het lied van Solomon
Erik Noomen – Hoop! (interviews bezoekers paradiso etc)
Saskia Noort – De eetclub
Heleen van Royen – De gelukkige huisvrouw
*Leon de Winter – Kaplan
Hanaan as-Sjaikh – Alleen in Londen
*Connie Palmen – I.M.
Morten Ramsland – Hondenkop
*Donna Tartt – De kleine vriend
*Tommy Wieringa – Ik was nooit in Isfahaan
*The Endurance – documentaireboek over historische expeditie naar antarctica
*Gidsje – Ik kan alles van bandenplakken tot messenslijpen

Tweet this post

Goeie buurt

Corrie — Sat, 04 Oct 2008 17:02:47 +0000

Al tien jaar prijs ik mezelf gelukkig dat ik in een van de leukste buurten van Amsterdam woon, de Haarlemmerbuurt. De locatie is praktisch, met het Westerpark op kruipafstand en op tien minuten fietsen de Dam of het Centraal Station.
Dichterbij is het nog leuker. Je wandelt zo de Jordaan in, met tientallen kleine kroegjes en restaurantjes, en op zaterdag bijvoorbeeld de biologische markt op de Noordermarkt.
De Haarlemmerstraat en Haarlemmerdijk zijn de laatste jaren uitgegroeid tot populaire winkelbuurt, met kleding, kookgerei, toko’s en zelfs een bioscoop. Op zaterdag ziet het er zwart van de dagjesmensen, maar als buurtbewoner vind je er ook alles. Van schoenmaker tot opticien, van schaatsenslijper tot Marokkaanse bakker.
Samen met de negen straatjes in de Jordaan wordt de Haarlemmerbuurt altijd genoemd in shoprubrieken in de bladen. Nu zelfs in de New York Times. In een gestroomlijnde reisspecial toont de NY Times de ins en outs van Amsterdam. De Flexbar in Westerpark, restaurant Open op de oude spoorbug hier vlakbij, café ‘t Smalle waar ik elke dag langfiets en de Noordermarkt. En tussen al dat fijns in deze ‘Hipster Haven’ woon ik ook.

Tweet this post

Photoswap

Corrie — Wed, 24 Sep 2008 09:47:47 +0000

Al bijna een jaar vermaak ik me opperbest met mijn iPhone. Helemaal sinds ik ‘m heb geüpgrade naar firmware 2.0 en ik de App Store kan gebruiken. Voor je het weet heb je op zondagmiddag weer tig applicaties gedownload en op je telefoon gezet. De helft verdwijnt zeker na een week weer van mijn scherm, wegens tegenvallen of nooit gebruiken. De rest mag blijven. Sommige Apps zijn nuttig, zoals de Buienradar, Teletekst en Twitterific. Maar de meeste Apps zijn gewoon zo vrolijk makend.
De discobol kwam al eens van pas op een nachtelijke buitenborrel, maandag zwaaide ik met mijn iConcert-aansteker in het rond bij Jason Mraz en een dagelijkse dosis humor haal ik van LOLcats.
M’n twee nieuwste aanwinsten zijn Banner, een lichtkrant waar je woorden voorbij kunt laten scrollen, de letters bestaan niet uit rode puntjes, maar uit roze hartjes. En Photoswap. Die laatste is echt een fenomeen, in alle simpelheid. Je maakt een foto met Photoswap en deze wordt random naar een andere gebruiker gestuurd. Zodra de foto is verzonden, verschijnt er een foto van een andere gebruiker op je scherm. Een uitzicht uit een raam, een katSoms zijn ze saai, soms angstaanjagend, soms ranzig en soms mooi, maar in ieder geval altijd verrassend.
De enige informatie die je van iemand kan opvragen, zijn de gps-coördinaten waar de foto is gemaakt, en dan nog alleen als de maker dat toestaat. Je kunt eindeloos random foto’s uitwisselen met steeds andere onbekenden, maar er is ook een gesprek in foto’s mogelijk, want je kunt op een foto antwoorden met een nieuwe foto. Zo krijg je een serie foto’s van eten bijvoorbeeld, van beregende ramen of poppetjes op het bureau.
Photoswap is een sociaal netwerk zonder details en zonder geheugen. Je kan de foto’s niet bewaren en er ook geen tekst bijzetten. Dat vraagt om creativiteit. Vandaag kreeg ik een foto van een computerscherm met de tekst ‘Please reply, i’m from Holland’ en antwoordde met een close-up van een pot pindakaas. Morgenochtend ga ik mijn ontbijt swappen.

Tweet this post

Tijd

Corrie — Fri, 12 Sep 2008 09:42:38 +0000

Ik wacht op de dag (of dagen) dat ik net als de EepyBird tijd heb om dit soort dingen te doen. Maar voor alsnog moet er gewerkt, geboot, gesocialized en gesport worden. Een YouTube-filmpje embedden gaat gelukkig nog wel.

Tweet this post

Groen is het nieuwe zwart

Corrie — Wed, 03 Sep 2008 21:21:28 +0000

In de rij bij Albert Heijn vroeg een man met lang haar en weinig tanden in zijn mond of hij voor mocht. Hij had maar een dingetje, zei hij, en hield een halve liter bier omhoog. Ja, hij mocht wel voor. Kon ik tenminste nog iets langer naast het tijdschriftschap staan om te zien hoe mooi de cover van Bright 23 afstak tussen de schreeuwende covers van andere bladen, die net als wij vechten voor een plekje in het overvolle schap.
Tussen de vette koppen, knallende foto’s en felle kleuren valt de serene voorkant van het nieuwste nummer van Bright wel op. Een witte achtergrond met een witte iPhone met slechts één opvallende tekst daarop: Groen is het nieuwe zwart.
Het nieuwe nummer staat namelijk boordevol groen. Een stuk van Francisco van Jole over de elektrische auto, en waarom deze nu echt gaat doorbreken, tips voor techheads om groen te doen, de Guerilla Gardeners die stukjes groen aanleggen in de stad en buurtbewoners vragen dat te onderhouden, maar ook een windturbine van Philippe Starck en de mooiste lampen die licht geven door wind of zon.
Voor creatieven die een hekel hebben aan dingen weggooien is er een verhaal over Superuse, waarbij je een bestaand product een nieuwe functie geeft. Denk dvd-spindle = bagellunchbox. En groter. Zelf interviewde ik voor de rubriek Labrats een heel bijzondere vrouw, Marjolein Kriek Ze is de eerste vrouw en Europeaan ter wereld van wie het complete DNA bekend is. 6 miljard letters op een rij.
Tot slot van mijn rij letters nog even aandacht voor onze actie Groen, Groener, Groenst. Je koopt Bright 23 in de winkel voor €4,99, bestelt ‘m online voor €2,99. Nog groener? Kom ‘m dan voor €0,99 halen bij de redactie op de Keizersgracht 174 in Amsterdam. Liefst lopend of op de fiets natuurlijk.

Tweet this post

Zaanse schans

Corrie — Sat, 30 Aug 2008 11:03:47 +0000

Verstuurd vanaf mijn iPhone

Tweet this post

Dorp

Corrie — Sun, 24 Aug 2008 20:56:16 +0000

Van Utrecht naar Rotterdam rijdt één keer per uur een bus. Hij doet er bijna tweeënhalf uur over om van stad naar stad te gaan, slingerend over de dijk langs de zuidoever van de Lek. Druk je precies halverwege op stop, dan stap je uit in Streefkerk, het dorp waar ik ben opgegroeid. Dit weekend zat ik sinds jaren weer in die bus. Of eigenlijk een andere, want good old lijn 154 heet ineens lijn 90, maar de route is ongewijzigd.
Zodra we Utrecht CS verlieten speelde voor mijn ogen een flashback af van een uur. Het eerste kwartier in de bus vind je je draai en denk je nog lekker te gaan lezen. De bus zoemt gemoedelijk en de motor klinkt monotoon. Maar zodra je de snelweg via Vianen en Lexmond verlaat en de Lekdijk opdraait is dat anders. Het hobbelt en schudt, het remt en trekt op, en remt plotseling weer. Het draait scherpe bochten zodat je van je stoel glijdt en je tas door het gangpad schuift. Het zoemen wordt brommen en het duurt maar en duurt maar.
Net als vroeger zag ik op tegen deze traagheid, maar het was eigenlijk wel lekker, voor een keertje. Aan de linkerkant de boerderijen met verstrekkende weilanden daarachter, rommelige erven met kinderfietsen, schapen onder wilgen. Aan de rechterkant de rivier, waar enkele binnenvaartschepen gestaag stroomafwaarts voeren. Soms was het water dichtbij en zag je het water klotsen tegen pieren en de kade. Soms was het ver weg en werd het zicht op het water geblokkeerd door bomen, een enkel huis of een grote camping.
Ameide, Nieuwpoort, Groot-Ammers. De dorpen met kleine oude huisjes, afgewisseld met kille nieuwbouw. Een kleine winkelstraat met bakker, supermarkt en winkel van sinkel. Na de pont bij Bergambacht, de Korenmolen en de jachthaven van Streefkerk mocht ik eindelijk op stop drukken. Bijna thuis.

Tweet this post

Gogol Bordello

Corrie — Sun, 17 Aug 2008 23:06:54 +0000

Verstuurd vanaf mijn iPhone

Tweet this post

De dames

Corrie — Fri, 08 Aug 2008 22:44:29 +0000

Met de baan van eindredacteur dicht ik mezelf een goed oog voor detail toe. Zinnen op de verkeerde plek, woorden in de verkeerde volgorde, letters die er niet horen, een kop die de lading niet dekt. Dat gaat me redelijk goed af. Maar mijn oog voor beeld blijkt tegen te vallen.
Vorig weekend hingen we eindelijk de nieuwe foto aan de muur, naast een borduurwerk van Hinke Schreuders. Eva was mijn eerste kunstaankoop ooit, en ik ben er erg aan gehecht. Het hangt trouw op het stukje rode muur, boven het oude bureautje.
Audrey, een foto van Martina Sauter, hangt ernaast op de uitbouw die vroeger een schoorsteen was.
Ze hangen harmonieus naast elkaar zo. Maar het was Hinke die me wees op de sterke gelijkenis van de gezichten van beide vrouwen. Het donkere halflange haar aan een kant achter het oor, de opvallende wenkbrauwen, het hoofd naar rechts gedraaid en de rode lippen van mond halfopen. Waanzinnig, het zou zo dezelfde vrouw kunnen zijn.
Oja, het was ook Hinke die me erop wees dat Foam Magazine de foto van Sauter gespiegeld op de cover heeft geplaatst. Oog voor detail, ik? Nee dus.

Tweet this post