camathome.com

Uren kon ik lezen vroeger. Het begon al tijdens het ontbijt, het boek scheef naast het bord met brood en hagelslag, ’s middags liggend op de grond of opgevouwen op de bank, s’avonds in de auto als de koplampen van de auto achter ons meewerkte en daarna in bed. Eerst bij het flauwe licht van [...]

[Lees verder →]

De mondhoeken van het toetsenmeisje van The Dears waren het hele concert naar beneden gericht. Een uitverkochte Melkweg leek haar niet te kunnen ontdooien, ze keek ongeïnteresseerd en speelde plichtmatig haar deuntjes.
Had ik daar gestaan in de spotlights dan had ik het heel anders gedaan! In een kek jurkje swingend achter de keyboards zou ik [...]

[Lees verder →]

(Wegens grote drukte gister – zo kocht ik gister Calvin Klein, Sissi Boy, Zara, Tommy Hilfiger (dat leg ik later wel uit) en mijn eerste Viktor&Rolf – lukte het niet meer dit bericht op de juiste dag te plaatsen. Ik doe nu even alsof het toch nog de 12e februari is.)

Precies 28 jaar geleden werd [...]

[Lees verder →]

Toen ik gisteravond treuzelde met naar bed gaan en nog even langs de zenders zapte, bleef ik hangen bij het WK sprint, op de schaats. De laatste ritten van de tweede 1000 meter werden afgewerkt, live, dus binnen een kwartier zouden we weten wie zich het komend jaar wereldkampioen mocht noemen. Wotherspoon of Wennemars.
Schaatsen hoorde [...]

[Lees verder →]

Elvis was vast jaloers geweest, had hij me als 0-jarige gezien.
Ik werd geboren als kleine rocker, met een pikzwarte vetkuif. Uiterlijke schijn, want ik was de liefste baby die een moeder zich maar kan wensen.
Tweet this post

[Lees verder →]