camathome.com

Klaas Rienk Postma, 4 mei 1913 – 22 juni 2005
Vandaag nam ik samen met mijn familie afscheid van onze vader, opa en overgrootopa. Ook al had hij onlangs de respectabele leeftijd van 92 jaar bereikt, zijn overlijden was onverwacht. Gisteravond spitte ik mijn schoenendoos door waarin ik bijzondere brieven en kaarten bewaar. Een van de [...]

[Lees verder →]

Je voelt de hitte van het asfalt omhoog stijgen, het stokbrood is ’s middags al uitverkocht, sproeiwagens rijden rondjes door de stad om de bruggen met water te koelen en de balkonplantjes moeten twee keer per dag water om niet te gaan hangen. Hoogzomer in de stad, dat is of thuisblijven met de ramen en [...]

[Lees verder →]

Op 4 mei werd opa 92 jaar. Hij vindt het geen dag om jarig te zijn, daarom op 5 mei deze foto. Ik ben hier ongeveer een half jaar en lig op mijn buik in de kamer, naast mijn grote zus. Opa was hier 60 en zag er echt uit als een opa. Kaal is [...]

[Lees verder →]

Als poldermeisje heb ik heel wat kilometers afgelegd op de fiets. Fietsen was eigenlijk de enige manier om ergens te komen. Dag in dag uit fietste ik ’s morgens om kwart over zeven twaalf kilometer naar de middelbare school en ’s middags twaalf weer terug, langs de kaarsrechte wegen tussen de weilanden. Als je [...]

[Lees verder →]

Uren kon ik lezen vroeger. Het begon al tijdens het ontbijt, het boek scheef naast het bord met brood en hagelslag, ’s middags liggend op de grond of opgevouwen op de bank, s’avonds in de auto als de koplampen van de auto achter ons meewerkte en daarna in bed. Eerst bij het flauwe licht van [...]

[Lees verder →]