camathome.com

Hier in huis is vaak iets kwijt. Meestal de fietssleutel of portemonnee van R. Vaak weet ik nog wel waar ik die voor het laatst zag, of noem in een tempo met korte pauzes wat mogelijke plekken op. Jaszak, tafel, tas, broek die je gister aan had, vensterbank, hoekje van de bank. Ook ik ben wel eens iets kwijt. Zoals dat ene zwarte shirt waarvan ik zeker weet dat ik het pas ergens zag. En nee, dan voldoen die andere zeven zwarte shirts die gewoon in de kast liggen niet. Het moet die ene zijn. Drijft je tot waanzin.

Niet van groot belang, zo’n shirt, vanmorgen was het erger. iPhone kwijt. Die ochtend had ik ‘m nog gezien. Naast mijn bed, waar hij altijd ligt ’s nachts. En tussen douchen, ontbijten en wat werken achter mijn laptop had ik hem ook nog in handen gehad. Ik ging mijn eigen lijstje na: tas, bureau, tafel, en ja ook onder de stapels papieren. En dan ook nog de keuken, bij de nespresso en het plankje met de koffiekopjes. En de badkamer, misschien had ik ‘m neergelegd toen ik mijn lenzen ging indoen? Nergens te vinden. Mijn eigen telefoon bellen hielp ook niet, hij stond nog op stil.

En ja, dan maak je nog maar een keer zo’n rondje door huis. Dezelfde plekken leverden weer niets op. Slaapkamer er ook nog bij. Onder het bed, op de kledingkast, onder de kussens. En toen had ik een ingeving. Ik liep terug naar de badkamer, opende de wasmachine en haalde de vuile was eruit. Bingo, iPhone teruggevonden. Per ongeluk op bed laten liggen toen ik het beddengoed afhaalde. Narrow escape. Gelukkig ben ik een slechte huisvrouw en had ik verzuimd de machine gelijk aan te zetten toen ik de was erin deed. En nog beter: sinds dit weekend heb ik een iPad. Knapperd die die zomaar kwijt kan maken in huis.

(In de winkel vind je deze week iPhone magazine 2 met op de allerlaatste pagina een column van mijn hand. Nou ja, mijn hand, ik schreef ‘m blijkbaar onder het pseudoniem Corry Gerritsma…)

Tweet this post