camathome.com

Het is best mysterieus hoe zo’n touchscreen van een iPhone werkt. Voor Corrie’s dan, want die zijn niet altijd zo slim. Vorige week maakten we thuis crème brûlee. R. zette een gasbrander met vette vlam boven het bakje pudding en na een paar minuten bubbelde de bovenkant en rook het heerlijk naar caramel. Even daarna wilde ik met mijn rechterwijsvinger voelen of het laagje al hard was. Want, zoals Johannes van Dam ook altijd doet, moet je daar met een lepeltje een mooie barst in kunnen slaan. Dat was te vroeg. De nog hete suiker stolde om mijn vingertop en sindsdien zit daar een brandblaar.

Die blaar is nu een hard stukje huid geworden. Doet geen pijn meer, maar veel vervelender, op dat stukje vinger reageert het touchscreen van mijn iPhone niet meer. Mijn favoriete phonevinger is uitgeschakeld! Gelukkig ging vanmiddag de telefoon op de redactie van Bright. Het was een man met een Rotterdams accent die iets bijzonders had ontdekt over de iPhone. Misschien waren we geïnteresseerd om er wat mee te doen.
Het ging om het touchscreen van de iPhone en hoe dat nou werkte. Met een pennetje bedienen gaat namelijk niet, maar tijdens de lunch had hij met een vriend een opmerkelijke vondst gedaan. Het touchscreen is ook te bedienen met fruit!

Probeer het zelf maar, zei hij. Michel Cheret probeerde het met een banaan en appel. En, ongelofelijk, beide werken. Ik heb een test gedaan met het fruit dat ik voor handen had, partjes mandarijn. En ja hoor, prima, die wijsvinger heb ik niet meer nodig.

Tweet this post