camathome.com

Op Oudjaarsdag liep ik met een paar vrienden door stil Otterlo. Nou ja stil, er was inderdaad weinig leven te bekennen op de beijsde straten, maar zo nu en dan klonk een salvo ontploffingen van oorverdovend kaliber. Op een akker aan de rand van het dorp hield Carbid Vereniging Otterlo zijn jaarlijkse activiteit: carbidschieten op oudjaarsmiddag.

Op straat stonden tientallen mannen op klompen en werkschoenen, sommige overalls en met beschermende koptelefoons. In halve oliedrums werden vuurtjes gestookt. In een kraampje verkochten leden van de vereniging flesjes Heineken voor een euro. De plaatselijke slagerij zorgde voor erwtensoep. De bijdragen kwamen ten goede aan de clubkas. Op de akker lag een rij van een stuk of twintig roodgeschilderde melkbussen. Eenmaal met carbid en wat water gevuld, werd de opening afgesloten met een voetbal. Als alle bussen ‘geladen’ waren, liep er iemand met een gasbrander langs om ze iets op te warmen. Boem. De ballen werden met grote kracht de lucht in geslingerd. Die van de grote kanonnen maakten parabolen van honderden meters ver.

De hele dag en avond daverden de carbidschoten door het stille Otterlo, we hoorden ze ook op het kleinschalige huizenparkje waar we met z’n zessen een huisje hadden gehuurd. Openhaard, bad, beschut door bomen en uitzicht op met vetbollen en pinda’s gelokte eekhoorns, pimpelmezen en roodborstjes. Een vredig tafereel. Om 00.00 proostten we met champagne en liepen naar de straat om wat klein vuurwerk af te steken. Ook wat andere huurders van huisjes glibberden over de ijzige paadjes naar de weg om wat pijlen en knallen af te steken. Heel veel meer was er in de lucht en Otterlo niet te beleven.

Maar opeens klonken er beats en ze kwamen dichterbij. Op het huisjespark bleek een bijzondere dj te zitten, die zijn eigen mobiele dj-systeem had gebouwd. En zo stond hij ineens op de besneeuwde parkeerplaats te draaien met zijn Spinkit. Een soort steekwagentje met daarop een flinke speaker, wat verlichting en een mengpaneel voor twee iPods. Hoe slim. En zo dansten we onverwacht midden in de nacht in de sneeuw en ging de champagne van hand tot hand.

Tot de eigenaar van het huisjespark er na een uur al een eind aan kwam maken. ‘Dit is een rustig park. De mensen uit de stad komen hier speciaal voor hun rust.’ Inderdaad, alle dagen van het jaar. Maar op Oud & Nieuw?

Tweet this post