Lapland

24 februari 2009 · No Comments

In de gereedstaande trein richting Hilversum(*) speelde ik een nieuw spelletje op mijn iPhone. Een mannenstem dichtbij haalde me uit mijn concentratie. Ik keek opzij en zag hem voorovergebogen naast mijn bankje staan. ‘En, hoe beviel de jas?’, vroeg hij.
Een man die naar mijn jas vraagt? Het duurde een milliseconde om zijn gezicht bij de absurde vraag te plaatsen. Natuurlijk, het was de behulpzame medewerker van Carl Denig waar ik in december een hele stoere outdoor jas kocht. Nou ja kocht, per ongeluk eerst gratis meekreeg en er daarna mee terug ging om ‘m te betalen.
Hoe beviel de jas, ik spoelde mijn gedachten naar twee maanden terug. ‘Hij was super!’, zei ik opgewekt. ‘Niet te koud’, vroeg de man die beroepsmatig dag in dag uit met outdoorkleding bezig was. ‘Nee hij was prima, maar af en toe droegen we ook van die thermopakken, dat was wel echt nodig toen het -20 was’, antwoordde ik. Al snel nam de man afscheid, want hij moest helemaal niet naar Hilversum.
Lapland. Wauw. Ik denk niet dat ik eerder op een plek ben geweest die ik nog zolang heb nabeleefd. In gedachten en gesprekken met R., maar ook wekenlang in mijn dromen die zich veel in de sneeuw afspeelden. En omdat het zo bijzonder was, heb ik er hier niet eerder over verteld.
Mijn vakantiedagboek zou de unieke sfeer van Lapland geen recht doen. De omgeving die vrijwel alleen uit bomen en sneeuw bestond, de langzame, late zonsopkomst en de vroeg invallende duisternis, de vriendelijke maar stille Finnen. Het menu van voornamelijk aardappelpuree, zalm en rendiervlees op allerlei manieren bereid. En dan de sauna aan huis, waar je aan het eind van de dag zo lekker kon opwarmen en de sensatie van ijskoude lucht in je longen. Over dat Lapland, waar ik zo intens van genoten heb, ga ik vanaf nu alsnog vertellen.

* iedere dinsdag om 20.50 hoor je me bij BNN Today met Bright-onderwerpen