camathome.com

Soms lijken er ineens nieuwe woorden te ontstaan. Ik bedoel niet de namen die we aan nieuwe producten geven, aan dingen die voorheen niet bestonden, maar nieuwe woorden voor dingen die we al heel lang kennen. Vanavond las ik in NRC deze kop: Feyenoord speelt weer op natuurgras.
Natuurgras? Het gaat om waar géén kunstvezels in verwerkt zijn. Dat is gewoon gras toch? Gras waar je zo lekker op je blote voeten op kunt lopen, het gras wat je ruikt als het net gemaaid is. Het gras dat de betonnen stad doet ademen en de Nederlandse polders zo mooi kleurt. Natuurgras heet het. En het betekent zeker dat we er tegenwoordig vanuit gaan dat gras kunstgras is?
Ik vind het raar. En overbodig. Net zo raar als de devaluatie van koffie. Bestelde je vroeger gewoon een koffie in een restaurant, nu betrap ik mezelf erop dat ik vaak zeg ‘gewone koffie’. En als ik het niet zelf zeg, dan vraagt de serveerster het wel. Gewone koffie? Ja, gewone koffie, want dat is namelijk koffie. Anders vroeg ik wel espresso, decaf of koffie verkeerd. De toevoeging ‘gewone’ doet het ook altijd klinken alsof je iets heel karigs bestelt. En dat terwijl er niets mis is met een geurig kopje koffie.
Doe mij maar een kopje koffie in het gras. Dat klinkt toch een stuk lekkerder dan gewone koffie op natuurgras.

Tweet this post