Gezwicht

20 mei 2008 · No Comments

Als er iets zwak is aan mijn lichaam dan zijn het mijn voeten. Ze zijn gewoon niet zo sterk als ze horen te zijn. Toen ik klein was, was het al een drama. Ik kon niet goed op houten klompjes lopen en kaplaarzen waren ook een ramp. Daar waren mijn voetjes wat te doorgezakt voor. En dus moest ik altijd goede schoenen aan met voldoende steun. Bunnies. Met steunzooltjes. En later werd het nog erger, toen kreeg ik Birckenstock sandalen. Mijn moeder droeg ze ook, maar verder? Nooit zag je in ons dorp of op school iemand met zulke achterlijke schoenen.
Ineens zie ik mezelf zitten op een stoel op de overloop, met heel veel tegenzin. Mijn moeder zorgde goed voor me, en zag erop toe dat ik oefeningen deed om mijn voeten sterker te maken. Ik moet doekjes pakken met mijn tenen en naar me toe halen.
Vorig jaar deed ik deze oefeningen weer, met een handdoek. De zwakte is er nog steeds. Mijn voeten staan wat naar binnen, ik heb altijd blaren in nieuwe schoenen, heb twee tenen waarvan de pezen wat te kort zijn en waardoor ze stijf zijn en sinds ik één keer aan een hockeytournooi mee deed een pijnlijke nagel omdat er na drie minuten speeltijd een bal op kwam. De laatste twee jaar kwam daar ook nog een stijve en zere achillespees bij. Die moet ik bestrijden met oefeningen (doe ik te weinig geef ik toe) en als het kan met niet al te slechte schoenen. En dat is best lastig, want de meeste schoenen die ik leuk vind hebben of hoge hakken, of hele platte zolen.
Deze week ben ik gezwicht. Ik heb helemaal uit eigen beweging, zonder moederlijke invloed, Birckenstocks gekocht. Vijfentwintig jaar geleden vond ik ze achterlijk, nu zijn ze door slimme marketing opeens geaccepteerd. Het was eigenlijk heel erg, ik moest buiten in de regen in de rij staan tot er plek in de winkel was. En ik heb het nog gedaan ook. Echt mooi zijn ze natuurlijk nog steeds niet, maar het is echt waar, ze lopen heerlijk.