camathome.com

Valentijnsdag was voor mij nooit echt succesvol. De enige keer dat ik een kaart kreeg, langer dan tien jaar geleden, woonde ik met dertien anderen in een studentenhuis. Met vereende krachten maakten een huisgenootje en ik enkele mannen in huis horendol met ons gezeur over Valentijnsdag en post van geheime aanbidders. Ze moesten ons verrassen met smeuïge en complimenteuze brieven, wel anoniem natuurlijk. Ons Valentijnsoffensief werkte. Toen ik op de dag zelf verwachtingsvol naar beneden rende, zag ik halverwege de trap al dat er iets in mijn postvakje lag. Een kaart! De summiere boodschap kan ik me niet meer herinneren, maar wel dat de ‘kaart’ een losgeknipte voorkant van een pak hagelslag was. Smaak had hij wel.
Babette Wagenvoort, bekend van haar dagelijkse rode tekeningen, maakte voor de Volkskrant een leuke ‘Valentijnsfilm’, die zowel grappig als aandoenlijk is. Ze combineerde haar rode potloodtekeningen met webcamplaatjes en de eerste zinnen uit contactadvertenties en overgoot dit met een romantisch midi-sausje.

Tweet this post