camathome.com

Een volleerd verslaggever ben ik nog niet, zo blijkt na een tripje naar Art Rotterdam. Ik liep er een paar uur enthousiast rond en krabbelde namen van kunstenaars op de plattegrond met stands van galeries, zodat ik thuis rustig op internet naar meer werk van ze op zoek kon gaan. Bij het tweede kopje koffie rustten niet alleen mijn voeten uit, maar raakte ik mijn plattegrond en pen kwijt. Wat rest zijn de foto’s, zonder namen van galeries en zonder namen van kunstenaars. Volgende keer toch maar de bordjes naast de kunstwerken vastleggen.
De afgelopen twee jaar lette ik voornamelijk op fotografie. Dit jaar was er meer ruimte voor ander werk en werd ik plotseling enthousiast van verf, borduurwerk en epoxyhars op doek. Ik zag kunst om aan te voelen, kunst om naar van te worden, kunst om lang naar te staren en zelfs kunst om om te lachen. Zoals de tekening hiernaast. Door mijn gebrekkig presteren kan ik de naam van de kunstenaar en galerie niet melden. Wel het onderschrift in potlood in blokletters:
Two people in love in the park (boy looks retarded, girl like a mouse)

Tweet this post